LXXVI. CURCULIONIDAE. — 1. ApODERUS. 559 



uitholling of inkeping en ilani-vóór nimmer hoekig ot' bultig uicstekenif. Sprietgroeven in 

 den regel weinig diep, lijnvormig: ot' wel onthrekend. Dijen minder verlengd, meer knots- 

 vormig verdikt, als "t würe opgchlazen; tarsen verschillend. Klauwen meestal gewoon, doch 

 ook wel met een basaaltand. Ue eerste twee sterniten meer of minder samcngcgroeid; de 

 scheidingsnaad veelal weinig duidelijk,- vooral aan de zijden 94. Apion. 



I. Sub-Familie ATTELABINAE > ). 



1. Tribus A T T E L A B 1 N I. 



1. Apoderus Oliv. (Fig. 120 I). 



(A t t e 1 a b II s Hedel) 



Kop van achteren sterk iiii^esnoerd en niet een lialsvornügen steel aan het Iialsseliild 

 verbonden; bij het ? eivormig, bij het S langer en achter de oogen meer uitgetrokken 

 dan bij het %. Snuit korter dan de kop, dik, aan het uiteinde zeer weinig verbreed. 

 Sprieten niet geknikt, \2-ledig ; de scapus vrij kort; de funiculus 7-, de knots ^-ledig ; 

 het 2e sprieilid de helft korter dan de scapus. Oogen sterk uitpuilend. Halsschild 

 breeder dan lang, de voor rand tot eene korte buis samengesnoerd : de acht er rand 

 met een opgerichten zoom. Schildje breeder dan lang, afgerond of eenigszins trapezium- 

 vormig. Dekschilden eenigszins lang-vierhoekig, aan het uiteinde elk afzonderlijk 

 afgerond ; achter het schildje meer of minder ingedrukt. Epimeren van den mctathorax 

 duidelijk , lang behaard. Middelco.xae door eene breede voortzetting van het metasternum 

 gescheiden. Schenen aan den binnenkant met fijne zaagtandjes en met eene klauwvorjnigc 

 eindspoor. Bij het $ de voorschenen slanker en zonder verbreeding aan den binnen- 

 tophoek. Bij het $ vertoonen de schenen eene ttveede klauwvormige eindspoor , welke 

 veelal door de verbreeding aan den binnen-tophoek verborgen is. 



De wijfjes leggen hare eieren in de bladen van boomen , als: hazelaars, ook 7C'el 

 elzen, eiken, berken en haagbeuken , eene soort in die van Sanguisorba en Coma- 

 rum, de bladen worden door de wijfjes tot dikke, aan beide einden stompe, rollen 

 verïnerki. 



De larve en pop van A. coryli zijn door Ratzeburg beschreven , over de leven s- 

 zcijze geeft Wasmann eenig bericht. 



Van de 2 Europeesche soorten komt i /// Nederland en l in liet aangrenzend 

 gebied voor. 



Dekschilden weinig glanzig; met grove, vrij dicht opeenstaande, stippellijnen, op welke de 

 stippels hier en daar minder regelmatig en zelfs verward staan; op de 4e tnsschenruinite met 

 twee bijkomende rijen, welke ongeveer op het eerste derde gedeelte beginnen. Zwart; 

 de dekschilden, het halsscliild (behalve de voorrand en soms ook de middellijn) benevens 

 grootendeeis de dijen rood of geelrood (de vorm cullaris Scop., avdlanae L.); hij de 

 eigenlijke 'coryli L. zijn de dijen geheel of grootendeels-, alsook het halsschild, op de 

 achterhoeken na, zwart, terwijl de dekschilden rood blijven; bij var. "nioriu Bon. zijn 

 halsschild, dekschilden en dijen zwart. Lengte 6 — 7i mm. 2). Gemeen, van Mei tot Augustus, 

 op hazelaars, minder op berken, haagbeuken, elzen en naar het schijnt ook op beuken en 

 eiken, welker bladen door het S, nadat 1 tot 3 eitjes daarin gelegd zijn, opgerold en aan 

 beide zijden gesloten worden. Deze rolletjes worden vervaardigd door eene insnijding van 

 het blad aan eene zijde tot over de middennerf, soms zelfs tot over eene krachtige zijnerf. 

 Niet zelden komen twee generaties in het jaar voor. De in het laatst van JilH en Augustus 

 uit den pop gekropen kevers leggen eieren, waaruit larven ontwikkelen, die inet de afge- 

 vallen bladen op den grond overwinteren en in het voorjaar verpoppen. In Nederland komt 

 alleen de vorm collaris voor i. coryli L. 



Dekschilden glanzig, met tamelijk wijd vancenstaande, regelmatige stippellijnen of stippelrijen ; 

 de tusschenruiinten zeer lijn bestippcld, de 4e zonder bijkomende rijen. Lichaam en pooten 

 zwart, de dekschilden rood. Lengte 4 — 4I mm. Van Mei tot Juli op San g u isorba o f ficin al is 

 en Comarum paliistre; zij zou ook op jonge eiken en hazelaars waargenomen zijn. Het 5 

 rolt de bladen in den vorm van eene sigaar op. Niet inlandsch. Zij zou in Noord-Duitschland, 

 in de omstreken van Hamburg, voorkomen . . (intermedins III.) (er y t h r 11 p te r u s Gmel.) 



1) Onder alle Culeoplera is hij dexi- groep de kunsidriti het ineesl untwikkeld. 



2) De leuglemaat is hij alle C u r e u 1 i o ii i d e ii geiiieteu zonder den siuiit, d. i. tiij neergelio;;eii kop. 



