562 LXXVI. CURCULIONIDAE. — 4. Rhynchites. 



Dekschilik'ii met duidelijUc, goed gescheiden stippelrijcn ol' stippellijnen ; in de tussclicnruimtcn 

 glad of met eene enkele stippclrij 4 



2 Snuit cylindervormig, minstens driemaal zoo lang als breed 3 



Snuit van boven eenigszins vlak gedrukt, tweemaal zoo lang als breed; nauwelijks langer dan 

 de kop; met eene duidelijke middengroef, waarin eene korte, kielvormige langslijn. Dek- 

 scliilden bijna tweemaal zon lang als te zamcn breed; met flauw aangeduide stippellijnen 

 en vrij sterk en verward bestippelde en gerimpelde tussciienruimten. Oogen duidelijk uit- 

 puilende. Bovenzijde fraai blauw ot' iets groenacluig-blauw; vrij lang, verspreid, grauw 

 bebaard; onderzijde in den regel iets groenaciitig-blauw. Halsscbild breedcr dan lang, met 

 weinig afgeronde zijden; tamelijk grof en weinig dicht bestippeld. Lengte 5 — 5^ mm. In de 

 heidestreken, van Mei tot Juli, niet zeldzaam op laag eikenhout. 



(ophthalmicus Steph.) 3. ser!ceus llerbst. 



3 Snuit vrij dik, weinig of niet langer dan kop en halsscbild te zanien ; de bovenzijde achter 



en veelal ook vóór de inplanting der sprieten mctaalglanzig. Groeuachtig, gewoonlijk goud- 

 glanzig; roodkoperkleurig of purperrood, metallisch glanzig; lang, witgrijs behaard. Uiteinde 

 van den snuit, sprieten en tarsen blanwachtig-zwart. Bij het <? het balsschild aan weerszijden 

 met een naar voren en naar buiten gerichten, langen doorn; de voorcoxae van den voorrand 

 van den prothorax tamelijk ver verwijderd; de kin tot eene horizontale plaat verbreed. 

 Lengte 6 — 8 mm. Van Mei tot Juli op Prunus spi n osa, vooral in heggen; de larve ontwikkelt 

 zich in den steen der vruchten. Slechts weinig waargenomen; Arnhem, Zutphen, Oldenzaal 

 en Valkenberg fL.) i. auratus Scop. 



Snuit tamelijk dun, langer dan kop en halsscbild te zamen; de bovenzijde met eene, tot aan de 

 basis doorloopende, zwarte, kielvormige langslijn. Halsscbild in beide seksen zonder doorn, 

 bij het (J iets meer aan de zijden afgerond dan bij het $. Purperrood, roodkoperkleurig, 

 goudglauzig, soms met geringe groenachtige tint; iets dunner en korter behaard dan 

 auratus. Snuit, evenals de sprieten en tarsen, geheel of grootendeels staalblauw of iets purper- 

 blauw. Bij het $ de voorcoxae nabij den voorrand van den prothorax staande en van 

 een tandvormig zijuitsteeksel voorzien; kin zonder verbreeding. Lengte \\ — 6 mm. Op 

 allerlei vruchtboomeu , vooral op appelboomen , waar zij soms schadelijk wordt, en ook op 

 peren. Volgens SclinüJt-Cübel zou zij soms schadelijk zijn aan abrikozen en enkele malen 

 aan perziken. Het J boort in den nog aan den boom rijpenden appel (of in andere vruchten) 

 eene opening, schuift daarin een ei en sluit den ingang door druk, zoowel met den 

 snuit als met het achterlijf. De witte, pootloozc larven, met zwarten kop, zijn gemakkelijk 

 van de rupsen van de appciniot te onderscheiden. Na 3 of 4 weken vreet de larve 

 zich uit den appel en verpopt in den grond. De kever \ertoont zich, meestal in September 

 en October, op zonnige d.igen , 's namiddags rondvliegende; hij overwintert veelal achter 

 schors. Over het algemeen weinig aangetrolTen; Brcila, Ellecom, Rhederoord, Putten (G.), 

 Zutplien, Leiden, Venlo en meermalen bij Gennep 2. Bacchus L. i) 



4 Dekschilden zonder bijkomende, afgekorte sti|>pelrij langs het schildje. Dekschilden met krachtige 



stippellijnen, ongeveer i\ maal zoo lang als breed (Sub-gen. In vol vu lus Schrank). . . j, 



Dekschilden met eene bijkomende, afgekorte stippelrij langs het schildje 6 



5 De 9e stippellijn der dekschilden, ongeveer in het midden, met de rand-(ioc) lijn verbonden. 



Beharing der bovenzijde nagenoeg liggend, van terzijde eenigszins zichtbaar. Halsscbild en 

 tusscbenruimteu der dekschilden krachtig bestippeld. Bruin- of iets roodachtig-bronsklenrig. 

 Snuit bij het ^ veel, bij het J iets korter dan kop en halsscbild te zamcn. Lengte 3^— 4.] mm. 

 Verbreid en op vele plaatsen gemeen op verschillende Pomaceeën als: lijsterbes, meidoorn, 

 appel, ook wel op Primus spinosa, insititia en doinestica; April — Juni; ook in het 

 najaar rondvliegende. Het 5 legt een ei, b.v. in de nog groene pruim en bijt de steel half 

 door, zoodat later de vrucht met de larve afvalt; na 5 of 6 weken kruipt de larve in den 

 grond, waar zij overwintert 4. cupreus L. 



De 51e stippellijn tot bijna aan het uiteinde, evenwijdig aan de loc, doorloopende. Beharing 

 der bovenzijde zwart, opgericht, van terzijde duidelijk zichtbaar. Halsscbild met zeer (lauw 

 gebogen zijden; grof en eenigszins inceuvloeiend bestippeld, met gladde niiddellijn. Tusschen- 

 ruinuen der dekschilden met eene duidelijke stippelrij. Staalblauw; kop en halsscbild, of 

 de gebeele bovenzijde, veelal een weinig groenacluig-blauw. Snuit bij bet ^ slechts weinig 

 langer dan de kop, bij het S iets korter dan kop en halsscbild te zamen. Lengte aj — 3J mm. 

 Door het gebeele land verbreid en op enkele plaatsen in aantal gevangen. Op verschillende 

 Pomacecen en vooral schadelijk aan pereboumen ; volgens Ritzaiia Bos e. a. in tuinen 

 en boomgaarden op alle mogelijke ooftboomen. Mei en Juni. Het bevruchte 5 legt hare 

 eieren in de jonge scheuten en bijt ze daaronder gedeeltelijk of geheel door, waardoor ze 



ii'iïer iHii ijiiieililp als de veinieliT van dii 



