LXXVI. CuRCULioNiDAE. — 4. Rhynchites. — 5. Df.poraus. 565 



iets meer verspreid bcstippcUI. Licliaani lang, aistaande, zwart beliaard. Voorhoofd bij liet 

 ^ met een rimpelig bestippeldcn, breeden indruk. Lengte van de kleinste mannetjes tot de 

 grootste rt'ijfjes 4 — rt| nnn. Verbreid, in bossclicn der lieidcstrcken , op laag eikenbout i van 

 Mei tot midden Juni. Het J legt de eieren in jonge eikentakken, in welke het met de 

 getande voorkaken eene kleine holte uitzaagt en deze, nadat het ei daarin geschoven is, 

 weder dicht drid\t (i? cavilrons {'.ylh., $ cyanicolor Gylh.) 14. pubescens F. 



5. Deporaiis Samouelle. 



Z?// ,!,'-fnus onderscheidt zich van Rhymhites, doordat het pyxidiiim en propy- 

 iridium beiden hoornachtig en onbedekt , de epipleuren der dekschilden zeer smal en goot- 

 7wrmig uitgehold zijn ; ook zijn de slapen vCin den kop opgeblazen en door eene divarsgrocf 

 of insnoeritig van den vertex gescheiden. 



De soorten leven op verschillende boomen , hoofdzakelijk op berken , waar de wijfjes 

 de bladen oprollen op de wijze van Attelabu s. 



De levensgeschiedenis van D. betulae is uitvoerig door Dcbey en llasmann, de 

 larve door Ratzcburg en het eicrleggen door Perris beschreven. 



Van de 4 Europeeschc soorten komen 2 in Nederland en i /// het aangrenzend 

 gebied voor. 



1 Dekschilden te zamen \\ — 2 maal zoo lang als breed, zonder stippelrij of verwarde bestipiieling 



langs bet schildje. Snuit, evenals bet voorhoofd, vlak, naar het uiteinde verbreed; zoo lang 

 als of iets korter dan de kop. Kop en balsschild meer of minder fijn bestippeld .... 2 



Dekschilden korter, te zamen ongeveer i| maal zoo lang als breed; met vrij grove stiiipelrijen 

 en met eene verwarde stippelrij of verwarde bestippeling langs het schildje; de tusschen- 

 ruimten met zeer fijne stippels. Snuit veel korter dan de kop, breed. Kop en lialsscbild grof 

 en zeer dicht, hier en daar ineen vloeiend, bestippeld; nagenoeg dol'. Halsschild breedcr dan 

 lang, aan de zijden zeer sterk verbreed. Zwart, veelal iets blauwzwart; de dekschilden altijd 

 donkerblauw; kort opstaande behaard. Lengte 2| -4 mm. Niet inlandsch. In VVestfalen. 



(tristis F.) 



2 Eerste lid der acbtertarsen smal, verlengd (Sub-gen. Coenorrhinus Thoms.). Kop met de 



oogcn brccder dan de voorrand van het halsschild, van achteren vrij sterk ingesnoerd. 

 Halsschild iets langer dan breed, in het midden eenigszins afgerond-verbreed; lijn, vrij dicht 

 en gelijkmatig bestippeld. Dekschilden bijna tweemaal zoo lang als te zamen breed; 

 met diepe, regelmatige stippelrijen en zeer lijn hestippelde tusschenruimten. Zwart of met 

 geringe blauw- of grocnachtige tint, sterk glanzig, cIc dekschilden blauw of groenachtig- 

 blauw; fijn, eenigszins neerliggend, grauw behaard. Bij bet $ de snuit korter dan bij het ï; 

 de dijen en sclienen der achterpooten gewoon. Lengte 2* — 4 mm. 's Zomers, in vochtige 

 bosschen, op berken; door het gelicele land verbreid en op sommige plaatsen niet zeldzaam. 



(Mannerheimü Bedel, nee Hummel) i. megacephalus (jerin. 



Eerste lid der acluertarsen slechts weinig verlengd, driehoekig. Kop met de oogen iets smaller 

 dan het midden van het halsschild, van achteren duidelijk ingesnoerd; evenals liet halsschild 

 tamelijk lijn en dicht bestippeld. Dekschilden met diepe stippelrijen; de tusschenruimten met 

 eene, meer of minder regelmatige, stippelrij of dubbelrij. Geheel zwart; met dichte, korte, 

 eenigszins opgerichte beharing.' Bij het $ de achterdijen opgeblazen en op de binnenzijde 

 raspachtig; de achterschenen op den binnenkant met fijne zaagtandjes. Volgens Of/'i-v zouden 

 opgeblazen dijen bij beide seksen voorkomen, naar gelang de ontwikkeling der individuen; 

 dit blijft echter zee'r twijfelachtig. Lengte 2*— 4J mm. i). Overal gemeen, van April tot het 

 einde "van juli, vooral op berken, doch ook op beuken, haagbeukcn, elzen en hazelaars. 

 Het J bijt de bladen, van twee kanten, van den omtrek tot op de hoofdnerf, door, rolt 

 het losgemaakte topgedeelte tot een pcperhuisje 2) op en legt daar binnen een eitje, waarna 

 de ingang toegevonwen wordt. Na twee weken kruipen de larven uit en leven in de peper- 

 huisjes van het half verdorde blad. Na twee of drie weken vreten zij zich naar buiten en 

 vallen op den grond, waarin zij verpoppen om tot het volgend jaar over te blijven. 



(populi Scop. , $ femoratus Oliv.) 2. betulae L. 



Ij In Duilsvhlaiid wordt zij peiioemd "Trirhterwii.kler.>i 



i) Xic over de wiskundige verhoudingen %au de >urniinp der jieperhuisjea bi) Ih-hcij iX Hcis en ton Fricken. 



