LXXVI. CURCULIONIDAE. — 6. ÜRACHYRRIUNUS. 567 



beschulid CM bcliaai-d. DekscbiUlcn civormii;, ciiclir en lijn korrelig, nagenocf; alleen langs 

 lic zijden met flauwe langsstrepen; meer ol" minder gelijkmatig of iets wolkig, dicht, grauw 

 lieschülid en lielniard, veelal met iets minder diclit bescluibde langsstrooken ; de scluibje.s op 

 het gclieele lichaam /iju langwerpig, liij het $ de buiten-toplioek, ofschoon iets zwakker 

 dan bij het J, toch iiog duidelijk zijwaarts uitgetrokken. Lengte 9| -12 mm. Vooral in 

 Mei en |uni, in moestuinen en op bouwland, onder steencn; het is een poly|)haag nacht- 

 dier, dat'vooral knaagt, en soms schadelijk is, aan klaver, Medicago sat i va, beetwortels, 

 groenten enz.; de larve vreet aan de "wortels de/er planten. Ook zou zij schadelijk zijn 

 aan jonge perzikboompjes en aan den wijnstok. Zeer verbreid, doch gewoonlijk in gering aantal; 

 niet zeldzaam daarentegen in de cmi'-treken van Maastricht i). 



(monopterus Fourcr.) 'o. ligustici L. 



2 Alle dijen ongetand (zie bij 15 ook singularis) (Sub-gen. H racli y r rb i n u s i. sp.) ... 3 

 Minstens de achter- of voordijen met een stompen of spitsen tand (Sub-gen. Dorymerus 

 Seidl.). Op dezen tand volgt cene uitranding nabij den top; de tand is niet bij alle snorten 

 zoo duidelijk te zien en o. a. bij singularis zelfs zeer onduidelijk, doch nog herkenbaar. 15 



.5 liet anale sternict bij het S altijd duidelijk in de lengte regelmatig gestreept. Het tweede lid 

 van den funiculus minstens zoo lang als het ie. Het 3 smaller en meer gewelfd dan het ?. 

 Sprietgrocven zeer kort. Zwarte soorten, van y — lil mm., met grootendcels roodepooten; 

 alleen de kleine lacvigatus is geheel zwart en vaiï de eveneens geheel zwarte, doorgaans 

 even gnxne atroapterus o. a. onderscheiden door het onbebaarde licliaam en de stippel- 

 rijen op de dekschilden (tene bricosu s, niger, fuscipes en laevigatus) .... 4 

 Het anale sterniet bij het ^ meer of minder duidelijk bestippeld, bij uitzondering met onduidelijke 

 maaldkrassen 7 



4 Anale sterniet bij het i met vele diepe langsstrepen en aan den top uitgehold; bij het ? be- 



stippeld en niet uitgehold. Snuit aan den top uiigerand, met kielvormige langslijn. Halsschild 

 weinig of niet langer dan breed, dicht en lijn korrelig, uver het midden meer bcstippeld, 

 eenigszins lederachtig rimpelig. Dekschilden bij liet S tanierijk breed-eirond, bij het g langwerpig- 

 eirond ; met zeer lijnc stippellijnen en iets dwarsrimpclige tusschenruimten. Zwart, tamelijk 

 glanzig; bovenzijde kaal, bij versche exemplaren met een uiterst fijn exsudaat; onderzijde 

 bniingrauw behaard. Pooten lichter of donkerder rood, de knieën in den regel iets donkerder 

 <if zwartachtig; de tarsen zwart. Lengte 10— 12.I mm. Op lage eiken, hazelaar, meidoorn; 

 langs heuvels en hellingen; Mei tot juli. Gemeen op den St. Pietcrsberg bij Maastricht, ook 

 bij Wyiré en in groot aantal bij Cuijk (N.-I5r.). 



(clavipes" ISonsd., luscipes Oliv.) 1. teoebricosus Herbst (Fig. 115) 



Anale sterniet bij het <J met fijne langsstrepen. .Sculptuur van liet halsschild en in den regel ook 

 der dekschilden iets grover 5 



5 Snuit met kielvormige langslijn, duidelijk langer dan (zonder de pterygien) breed. Lichaam bij 



het $ langwerpig-eirond, bij het $ nagenoeg eirond 6 



Snuit niet gekield, hoogstens met eene gladde middellijn ; nauwelijks zoo lang als breed. Halsschild 

 vrij grof en op het midden niet diep bestippeld. Dekschilden kort-eivormig, fijn dwarsrimpclig 

 en met stippelrijen. Lichaam met de pooten geheel zwart, glanzig, onbeliaard. F.ene kleine, 

 kort gediongen soort. Lengte 5 -61 mm. Op mcrgelbodem en kalkgrund. Niet inlandsch. 

 In Westfalen " (laevigatus F.) 



6 Dekschilden over de stippelrijen inet liaarvlekjes in de, niet zeer dicht opcenstaande, vlakke, 



groote stippels; de tusschenruimten eenigszins verbeven rimpelig, glad, glanzig. Dekschilden 

 bij bet g langwerpig-eirond, bij bet 5 breeder. Zwart, tamelijk glanzig; pooten, behalve de 

 knieën en de tarsen, rood. Versche exemplaren vertoonen een stollijn, grauw exsudaat. 

 Halsschild zoo lang als breed; dicht en grofkorrelig, iets rimpelig. Lengte 9 — 1 1^ mm. Op dennen, 

 in bergstreken. Niet inlandsch. In Westfalen, Haiinover en (?) Oldenburg . . . (niger F.) 

 Dekschilden geheel zonder haarvlekjes. Deze soort gelijkt in grootte enkleur op te n e bricosus 

 en is daarmede gemakkelijk te verwarren; zij onderscheidt zich, behalve door de fijnere 

 langsstreepjes op het anale sterniet bij het $, door de iets grovere, zeer dichte, lederachtig 

 gerimpelde bestippeling van het halsschild, zoo ook door de grovere, diepere stippellijnen 

 en de duidelijker dwarsrimpclige tusscheniuimten; bij var fagi Gylh. echter zijn de stippel- 

 lijnen zeer onduidelijk. Dekschilden bij bet $ smaller dan ïiij het J, bij het $ echter naar 

 verhouding minder breed dan bij bet 5 van t e ne bricos u,s. Versche exemplaren vertoonen 

 een stollijn exsudaat. Lengte 10 — 12.' ram. Op dennen. Niet inlandsch. In Westtalen. 



(fuscipes Oliv.) 



1) Ia Duilsubland heel deze suort "der Nasilier» 



