572 LXXVI. CuRCULioNiDAE. — 7. Peritelus. — 8. Caenopsis. 



eciiigszins veranderlijk, hetzij lichter of donkertier, meestal vlekkig en achter het midden 

 inet een meer of minder diiidclijken, afgebroken, donkeren dwarsband ; dikwerf vcrtoonen 

 de schiibjes ecnigen gcringen metaalglans. Voorschenen iets gebogen. Lengte 5 — 7^ mm. 0|i 

 allerlei [ilanten als: rozen, asters, Vaccininm enz.; soms schadelijk, o. a. in het aangrenzend 

 gebied aan den wijnstok. Gemeen in de omstreken van Maastricht, zelfs in stadstnincn. 

 April tot Aiig (simo Üliv., variegattis Boh.) i. hirtlcornis Ilerbst. 



Tarsklatiwen aan de basis samengegroeid (Sub-gen. Peritelns i. sp.). Uiteinde der, eenigszins 

 kogelronde of langer of korter ovale, dekschilden, van boven gezien, afgerond .... 2 



2 Voorschenen aan den toprand in eene krachtige, 3-tandige lob uitgetrokken en aan den binnen- 



topboek met een hnakvormigen tand. Lichaam cenigszins kogclvormig-ovaal, met een een- 

 kleurig grijs schubkleed of bovendien met lichtliruine langsstrepen. Sprieten kort en dik, 

 het eerste lid van den funiculus groot. Halsscliild verbreed. Dekschilden gewelfd, met lijne 

 stippellijnen. Snuit zeer kort en dik, naar voren versmald, nagenoeg zonder pterygicn. 

 Lengte 2j!— 4 mm. Op zandgrond. Niet inlandsch. In VVestfalen. (I e ucogra m m u s Germ.) 



Voorschenen aan den toprand zonder van tanden voorziene lob, aan den binnen-tophock met 

 een haakvormigen tantj 3 



3 Buiten-tophock der voorschenen duidelijk stomplioekig uitstekende. Dekschilden cenigszins 



kogelrond. Sprieten slank, het eerste lid van den funiculus zoo lang als de volgende twee 

 te zamen. Halsscliild kort, aan de zijden duidelijk afgerond, naar voren meer dan naar 

 achteren versmald. Het dichte schubkleed is cenkleurig bruin, of grauw en bruin gevlekt. 

 Lengte 2j— 4 mm. Op dorre plaatsen, aan jilantwortels, droge graszoden enz. Niet inlandsch. 

 In Noord-Frankrijk bij Calais (Marqueti Gant.~) (senex Bobem.) 



Buiten-toplioek der voorschenen afgerond. Dekschilden langer of korter ovaal, gewelfd, 

 met fijne stippellijnen. Sprieten vrij lang, de eerste twee leedjes van den funiculus even 

 lang. Halsscliild kort, aan de zijden bij het J meer dan bij het f afgerond, naar voren 

 weinig meer dan naar achteren versmald; vooral naar achteren sterk gewelfd, matig dicht en 

 vrij sterk bestippeld, soms zwak gekield. Snuit met duidelijke inerygicn. Deze soort is 

 veranderlijk in vorm en kleur van het schubkleed; de normale kleur is grauw, met een, uit 

 bruinachtige vlekjes gevormden, dwarsband in het achterste derde gedeelte; wanneer deze band 

 verdwijnt is bet schubkleed eenkleurig grauw of geelgrauw, of wel worden de vlekken 

 grootcr en breiden zich zelfs meer of minder over de geheele schijf der dekscliilden int. 

 Het f is smaller dan het 2. Lengte 45—6 mm. Op heesters en onder steenen; in het 

 aangrenzend gebied soms schadelijk aan den wijnstok. Eenmaal bij Kerkrade. In de Rijnprov. 

 bij Aken, Clecf, Crefeld en Düsseldorf; ook in VVestfalen en in België bij Boitsfort en Izel. 



(griseus auct. , nee Oliv.) 2. sphaeroides Germ. 



8. Caenopsis Bach (Försl. i. lilt.). 



(Ca t a ph o rt i c u s (. Du Val") 



Een klein ^i^eniis, van welke de soor/e/! op T r a e hvp h loeii s en op sommige grainv 

 en bruin besehnbde B rae /t y r r /t inus-soorten ,!^'elijken. Het onderscheidt zie /i vooral 

 door de eigenaardiife , dicht opeenstaande , diepe, g-lanzi^e lan,i;sstrepen ter weerszijden 

 op een onbesehubd gedeelte achter de oogen en op de onderzijde van den kop. Ook zijn 

 de sterk kogelvorniig uitpuilende oogen ver naar voren geplaatst. Lichaam zeer dichc 

 beschubd. Dekschilden met afgeronde of scheef afgesneden schouders. Voortzetting van 

 het eerste ster niet tnsschen de achtercoxae breed, recht afgeknot. Dijen niet sterk verdikt, 

 ongetand. Tarsklauwen aan de basis aaneengegroeid^ Ongevleugeld. — De soorten leven op 

 vochtige plaatsen , onder dood hout , dorre bladen , aan boomwortels enz. 



Vati de 5 Europeesche soorten komen 2 in Nederland voor. 



Sptietgroeven van aciiteren naar voren divergeerend, de pterygiün van den snuit duidelijk. 

 Halsscliild zoo lang als aan de basis breed, over bet miilden met eene zeer lijne langskiel. 

 Dckscliilden naar het uiteinde spits, aan de schouders scheef afgesneden, aan de basis te zamen 

 uitgebogen; met stippellijnen en rijen korte, knotsvormige borstelliaren, welke op de onevene 

 tusschenruimten dicht opcenstaan; dezen meer verheven dan de anderen. Tweede lid van den 

 funiculus verlengd, gelijk aan het eerste; het derde langwerpig. Snuit met breede, diepe 

 iangsgroef. Licliaam langwerpig-ovaal, bruin, dicht met donkerbruine en grauwe ofgeelbruine 

 scliubjcs bedekt; over de .schijf vooral bruin beschubd; pooten bruin of roodbruin, de dijen 

 met een meer of minder duidelijken , lichten ring. Lengte 5 — 6 mm. In bosschen onder mos, 

 dorre bladen en stukken hout; juni — Aug. Arnliem, De Steeg, Berg-en-Dal, Ellecom, Beek- 

 huizen, Breda, Oisterwijk en Valkcnberg (Limb.) 



(Bacliii Bach, Forst. i. litt.) i. Tissirostris Walton. 



