LXXVI. CuRcuLioNinAK. — 8. Caf.nopsis. — 9. Trachypjii.oeus. 573 



Spiictgrocvcii nagciioe;; parallel , de ptcrygicn van den snnit niet ontwikkeld. Ilalsscliild koner 

 dan aan de basis lirced , zonder lijne langskicl , ol' de:^c is zeer onduidelijk. Oekscliilden 

 breed, van achteren meer al'ijeriind; aan de schouders afgerond; te zauien aan de basis 

 slechts tlauw uitgcrand; met stippelrijen en gelijke, weinig otniet verhevene tusschenruiniten, 

 waarop ccne enkele rij knotsvorniige borstclliaren. Snuit met meer ol' minder diepe langsgroel'. 

 Tweede lid van den t'unicuUis oingekeerd-kegelvormig, de overige leedjes snoervormig. 

 Lichaam kort-ovaal, dicht grauw en lichter of donkerder bruin, vlekkig bescinibd. Sprieten 

 en pooten roodhniinachtlg^ Oeze soort gelijkt zeer op een T rach y ph 1 oen s. Lengte 

 3-.',!5 mm. Levenswijze als fiss i ros t r i s. Verbreid In Gelderland en Noord-Hrabaut, op 

 sommige plaatsen niet zeldzaam 2. Waltonii Rolicm. 



9. Trachjphloeiis Germ. 



Sprict^roeven geheel of gedeeltelijk op de zijden van den snuit ; diep, scherp be- 

 grensd en tot de oogen verlengd. Scapus der sprieten van af de Imsis naar den top 

 geleidelijk , knotsvormig verdikt, hij sommige soorten van het, niet in ons gebied voorkomende, 

 " Sub-geil. Cathor mioeerus Sihönh nabij de basis plotseling hoekig en eenigszins 

 knoopig ; de leedjes van den funiciilus , behalve de eerste tïvee , zeer kort en breed, of kogel- 

 vormig ; het ie knot si id zoo lang als de overige leedjes te zamen. Halsschild ge-woonlijk 

 tweemaal zoo breed als lang; aan de zijden afgerond of stotnphoekig verbreed, naar voren 

 verstnald. Schildje niet zichtbaar. Dekschilden kort-eivormig, met ver kleef den naad. Lichaam 

 ongevleugeld, op de onderzijde en in den regel ook op de bovenzijde met cene dichte, gramoe 

 of bruinachtige korst van meer of minder dicht ofeenstaande schubjes , waaruit, op de 

 bovenzijde, langsrijen van knotsvorniige , opgerichte schubharen uitsteken (^die soms ge- 

 deeltelijk afge7vreven zijn); bij het Sub-gen. Cathormiocerus de sterniten niet 

 beschubd , glanzig, de eersten eenigszins schubachtig gerimpeld. Voorschenen aan den top 

 al of niet met bijzondere doornen, of vingervormig getand. Klau%i.<en vrij , bij uitzondering i) 

 aaneengegroeid. ■ — Kleine , veelal met eene leem- of aardkorst bedekte, Z7varte, bruinachtige 

 of donker roodbruine kevers, welke of dorre plaatsen, onder steenen, in zand- en tnergel- 

 kuilen ijvaarin zij sotns in groot aantal des nachts valleii) voorkomen : zij leven 

 hoofdzakelijk aan plantwortels. 



De larve en pop van T. bifoveolatus zijn door Xambeu beschreven 

 Van de ± 30 Europeesche soorten komen 5 /// Nederland en 2 in het aangrenzend 

 gebied voor. 



1 Voorschenen aan den top zonder bijzondere doornen en ook niet vingervormig getand. Dekschilden 



niet stippellijnen. Tweede stcrniet aan de basis bijna recht. Sprietgroeven (van boven gezien) 

 van achteren niet zichtbaar 2 



Voorsebenen, nabij den buiten-topliock , met uiteenstaande doornen, of aan den top vinger- 

 vormig getand 3 



2 Tweede sterniet korter dan het se en 4e te zamen. Halsscliild verbreed , tweemaal zoo breed 



als lang, aan de zijden eenigszins stomplioekig verbreed. Schidiharen der tusschenruimten op 

 de dekschilden vrij lang, eenigszins knotsvormig, naar achteren gericht. Snuit naar voren 

 versmald; evenals het halsschild, met eene meer of minder duidelijke langsgroef over het midden. 

 Sprieten en pooten roodbruinachtig. Lengte 2*— 3j mm. In leem- en mergelkuilen en op dorre 

 plaatsen aan plantwortels. Uitsluitend in de omstreken van Maastricht, Juni, Juli. Ook 

 in de Rijnprov. bij Aken, Crefeld en Düsseldorf; in België bij Engliien, Ridderborn en 



La Hulpe i. aristatus Gylh. 2) 



Tweede sterniet zoo lang als bet 3e en 4e te zamen. Halsschild veel smaller dan de dekschilden, 

 aan de zijden eenigszins afgerond; met weinig of niet aangeduide middengroef. Schubharen 

 der tusschcnruimten op de dekschilden tamelijk fijn. Overigens gelijkt deze ■-oort zeer op 

 aristatus; donker roodbruin, met een bruin of grauw, minder dicht schubklecd; sprieten 

 en pooten roodachtig. Snuit onduidelijk gegroefd. Lengte i\ — 3 mm. Als aristatus. Omstreken 

 van Maastricht, April — Juli; ook eenmaal bij Middelburg. 



(squamulatus Oliv., nee Herbst) 2. Olivieri Redel. 



1} Bij niel iti ons gpliied voorkoraeode soortt^n. 



2) Navprwnnt aan T. aristatus is iii jrmecüpli il us Seidl., eene lanjcs pn nabij de kust van Erippjaiid i-n Bretagnp, 

 veelal in de nabijheid van miereubuojien vuurküinende soort, welke zieli vooral ondersclieidt , doodal de duidelijk verdiepte 

 lanpsslrepen op de deksehilden onbeslii)peId zijn. Ook is liet halssehild aan de zijden afgerond, liel 2e sterniel aan de basis 

 gebogen en zijn de sprietgroeven (van boven gezien) tot nabij de oogen duidelijk. 



