574 LXXVI. CuRCULioNiDAE. — 9. Trachyphloeus. — 10. Exomias, 



3 Bovenzijcie van den naar vurcii versmalden, iluidelijl; gcgrocfdeii snuit, tiissclien de spriet- 



groevcn, mee gebogen zijden. Halsschild sterk verbreed, met grontcndccls parallele zijden, 

 van voren ecbter plotseling versmald en ingcsnoerd; met diiidclijU gegroefde middellijn. 

 DeUschildcn nagenoeg eirond; op alle tnsschenrnimten der duidelijke stippellijnen met knots- 

 vormige, witaduige scliubhaartjcs. Uiteinde der voorschenen bij liet $ met doorntjes, bij 

 bet 5" vingervormig getand. Zwart, donkerbrinn, ook wel geelbrninacbtig; bet scbubkleed 

 gelijkmatig grauw, witgraiiw, bruin, ot' grauw en bruin gevlekt. Lengte 2^ —3^ mm. Gemeen 

 door bet geheele land, op dorre plaatsen, ook in duinen; onder steencn, in zand- en leem- 

 kuilen en tiisseben plantwortels. In Limburg, in groot aantal, in de boopen van Formica 

 r u f :i (^$ setarius Gylh., $ erinaceus Redt.) 3. scabriculus L. 



Tiovenzijde van den snuit, tusscben de sprietgroeven , met rechte, convergeerende zijden . . 4 



4 Tweede sterniet zoo lang als het 3c, rcclitlijnig aan de basis. Ruitcnrand der sprietgroeven langs 



den snuit, van boven gezien, kussenvormig verheven. Alle tusscbenruimtcn der dekschilden 

 met eene rij zeer korte scbubhaartjes; de zijdelingscbc tusschenruimteii ecu weinig golvend, 

 oneffen. Voorschenen met doorntjes aan den top. Snuit met onduidelijke langsgroel'. Hals- 

 schild van achteren weinig smaller dan de basis der dekschilden, van voren versmald ; geheel 

 of nagenoeg geheel zonder borstelbaartjes. Dekschilden naar achteren iets verbreed , met 

 weinig diepe stippellijnen. Zwartbruin,met eene korst van, dicht opeenstaande, grauwe oFgrauw- 

 bruine scluibjes, bij ab. c. tessclatus Mrsh. de dekscliilden lichter en donkerder gevlekt. 

 Sprieten en pooten meer of minder roodbruinachtig. Lengte van 3 — 4 mm. Op klei- en 

 leembodem, ook in mergelkuilcn en naar het schijnt ook op brandnetels. Verbreid door 

 bet geheele land, o. a. gemeen op Texel en in Zuid-Limburg. Niet in de diiinstreek aange- 

 troffen . . . (conlinis Steph., sqiiamosus Gylh.; scaber auct., nee L.) 4. bifoveolatus licck. 

 Tweede sterniet nagenoeg zoo lang als bet 3e en 4e te zaïnen, kromlijnig aan de basis. Buiten- 

 rand der sprietgroeven gewoon, niet kussenvormig verbeven. Tusschenriiimten der dekschilden 

 elfen, of afwisselend iets verbeven 5 



5 Dekscliilden met eene rij kleine knotsvormige borstelbaartjes op alle fi:sschenrnimten ... 6 



Dekschilden alleen op de iets verhevene, oneven tusscbenruimten met eene rij van weinige, 

 knotsvormige, witacluige botstelhaartjes. Voorschenen met drie korte, stompe tanden, van welke 

 de middelste brecder is en twee divergeerende, zwakke doornen draagt. I^ichaam met eene 

 korst van dicht opeenstaande, bruingrauwe scluibjes bedekt. Lengte i\ — 3 mm. In mergel- 

 groeven, leemkuilen en op klei. In Zuid-Limburg, niet zeldzaam ; ook eenmaal bij Zierikzec, Aiig. 



(scaber Redt.) 5. alternans Gylh. 



6 Voorschenen aan den top met vier kleine doorntjes, van welke de middelste twee iets divergeeren 



en op een zwakken- (5) of niet op een tand staan. Snuit naar het uiteinde versmald, met 

 zeer llauwe middengroef. Halsschild breed, de zijden en de achterhoeken afgerond, met 

 duidelijken dwars- en laiigsindruk. Dekschilden met nagenoeg parallele zijden en korte borstel- 

 baartjes op alle tusscbenniimten. De schubjes zijn breed-afgerond en liggen op de dekschilden 

 ccnigszins dakpansgewijze over elkaar, wat bij versclie exemplaren goed te zien is. Lengte 

 25—3 mm. Niet inlandsch. Deze soort zou bij Aken gevangen zijn. 



(5 anoplus Forst., rectus Thoms., spinimanns Tbs.) (laticollis Bob.) 



Voorschenen aan den top vingervormig getand; de middelste tand zeer lang, met twee doorntjes. 

 Snuit zonder of nagenoeg zonder middengroef. Halsschild geheel van voren versmald en iets 

 ingesnoerd; sterk verbreed en aan de zijden afgerond. Dekschilden met uiterst onduidelijke 

 stippelrijen, langer dan te zamen breed; spaarzaam met kleine, ecnigszins knotsvormige 

 borstelbaartjes op alle tiisscheuniimtcn. Lichaam eivormig, zwart, met eene korst van dicht 

 aaneenstaande, bruingrauwe scluibjes bedekt; sprieten en pooten donker roodbruin. Lengte 

 2i_3 ,nm. Op dorre plaatsen en in zandkuilen. Niet inlandsch i). In de Rijnprov. bij Aken, 

 Crcfcid en Düsseldorf (lanuginosus Gylh.) (spinimanns Germ.) 



IV. Tribus B r a c h y d e r 1 n i. 



10. Exomias Bedel. 



(Barypeitbes Seidl., nee Du Val; Oinias auct.) 



Sprieten vrij dun; de scapus , welke den achterrand der oogen overschrijdt, stank, 

 eenigszins fi^ebo^en , aan tiet uiteinde knotsTonnit;, ,i;-tanzi,c- , fijn liehaard ; het y lid van 

 den funiculus kogelvornüx- Snuit kort, iets smaller dan de kop, op het voorste gedeelte 



H|>l:]irll Mljki'll mij 1ii[ :i I I 



