LXXVI. CURCUUONIDAE. — II. BrACHYSOMUS. — FOUCARTIA. — 577 



12. Strophosomus. 



sprieten en pooten liclitcr gekleurd. Lengte 2\ 3 min. Op zninl- en Ualkbociein, tussdicn gms en 

 siiins op mciJdornlmgeii; vooral bij regeiiaclitig weder. Niet zeldzaam in de omstrelien van 

 Maastricht, Mei -Angl; ook bij Uniininen, Wariisvcid, Winterswijk, Venio, Arnhem en Oombiirg. 



(hirstitnliis F.'j i. echinatus Honsd. 



Foucarliii Jact]. Ou Val. 



Dit gemis onder scheidl zich van Brachysomus door den dikken kof> , jve/ke , met 

 de gewoon gewei/de oogen , ongeveer zoo breed is als het halsschild. Sprictgroeven diep, 

 scherp begrensd en bijna rechthoekig naar otideren gericht {Fig. 116//). Scapiis der 

 sprieten den achterrand der oogen niet overschrijdend. Het eerste lid van den funiculus 

 langer dan het ze. Lichaam dicht met ronde schubjes bedekt en ?net uiterst korte, 

 opgerichte borstelhaartjes bezet. Schildje niet zichtbaar. Dekschilden met afgeronde 

 schouders. Ongevleiigeld. Klauwen aan de basis samengegroeid. 



Van de 12 Eurppeesche soorten komt i /// het aangrenzend gebied voor. 

 Pckzwart of donkerbruin; dicht en gelijkmatig, wit ol' grauw beschubd; sprieten, schenen 

 en tarsen roodbruinachtig. Bovenzijde met vrij dikke, reclit opstaande, witte borstelhaartjes. 

 Dekschilden eenigszins kogelvormig; met breede, vlakke tussclienruimten der smalle stippel- 

 lijnen. Tweede sterniel met gebogen voorrand. Lengte 3 mm. Onder stecnen, tusschen gras en 

 op struiken. Niet inlandsch. In Oost-Friesland, Westt'alen en bij Elberleld. 



(squamulata llerbst) 



1'2. Strophosomus Sleph. 



Sprieten vrij dun ; scapus den achterrand der oogen niet overschrijdend ; funiculus 

 -j-ledig, de eerste twee leedjes langwerpig en even lang. Snuit kort; door eene, meer 0/ 

 tninder duidelijke, dwarslijn van het voorhoofd gescheiden; van voren uitgerand ; 

 ver t ex door eene rechte, scherp begrensde dwarsgroef, op de hoogte van den achter- 

 rand der kegelvormig uitpuilende oogen , ingesnoerd. Sprictgroeven schuin achterwaarts, 

 eenigszins als eene gebogene lijn of onder een zeer stompen hoek , naar onderen gericht 

 (Fig. 116/). Halsschild aan de zijden weinig verbreed, in den regel naar voren ver- 

 smald. Schildje uiterst klein of niet zichtbaar. Dekschilden eivormig of kogelvormig- 

 eirond, met afgeronde schouders. Tweede sterniet ?net rechten of nagenoeg rechten 

 voorrand. Dijen ongetand. Voorschenen aan den top met een krans van korte , fijne 

 stekclborstels. Derde tarslid zeer breed, tweelobbig. Klauwen aan de basis samengegroeid. 

 Lichaam meestal dicht, grijs, wi tachtig of geelachtig beschubd ; nagenoeg altijd met 

 opgerichte borstelhaartjes. Ongevleugeld. Bij de mannetjes eindigen de schenen in eene 

 vrij duidelijke, klauwvormige spoor; nog komen andere se.xueele verschillen voor. — De 

 soorten leven op verschillende boomen , als: eiken, hazelaars en dennen, anderen op 

 Calluna, enkelen op dorre plaatsen tusschen laag groeiende planten of onder steenen. 



De larve en pop van S. coryli zijn door Bel ing, de levensiüijze door Brachmann 

 en Altum beschreven. 



Van de 37 Europeesche soorten komen 7 in Nederland voor. 



1 Dekschiiden niet tegen de basis van het lialsschild vastaangedndu (Sub-gen.S t rophosom usi. sp.) 1 

 Dekscliilden volkotTien tegen het halsschild aangedrukt en als 't ware tegen de basis gekneld 



(Sub-gen. Ne li ocaru s Thoms.) 5 



2 De naad der dekschilden aan de basis meer of minder ver, meestal op het eerste derde ge- 



deelte kaal, onbescluibd. Dekschilden, vooral naar achteren, met ruwe, matig lange, sterk 

 gebogen borstelhaartjes; met kraclitige stippelrijen. Oogen kegelvormig uitpuilend, met naar 

 achteren gerichten top. Halsscliild met fijne middellijn, evenals de kop met lijne borstel- 

 haartjes. Zwart; uiterst dicht, meer of minder geelgrauw of grauw en lichter of donkerder 

 bruin, vlekkig beschubd. Sprieten en pooten roodbniinacluig. Lengte 4J— 5^ mm. Gemeen 

 op allerlei boomen en struiken, vooral op hazelaars, eiken, berken en dennen; veelal 

 schadelijk door het afknagen der jonge knoppen en scheuten in het voorjaar. Zij overwintert 

 onder liios en tusschen dorre bladen (obesus Thoms., nee Mrsh.; i. coryli F. t) 



I) Dl- üiifuvi.' il;il S irinaijtus drevr. op ïHiMli.-i.l.-nr (,lii;il»,-ii in IHüii; vuuikoml, biTUïl unjiclwijleld ii|i uiijciisl.- dctiTiuiiialii 



37 



