582 LXXVI. CURCULIONIDAE. — 16. PoLYDROSUS. 



schitterend gckleurilc , rondac]iti,i;e of haarvormige schubjcs bedekt. Gevleugeld. Halsschild 

 klein, aan voor- en achterrand a/geknot; aan de zijden matig afgerond, naar voren 

 iets versmald. Dekschildcn langïocrpig-eirond of meer gestrekt; aan de basis recht afge- 

 knot , met sterk uitpuileitdc , zelden afgeronde schouders en duidelijke stippelrijen. Poolen 

 als bij Sc y t h r o p u s. Bij het, meestal smallere, $ het anale stcrniet vrij kort en verschil- 

 lend gevormd; bij het ? gewoonlijk driehoekig en gewoon. — De soorten leven, in het 'i'oorjaar 

 en in het begin van den zomer , vooral op de bladen van bootnen en heesters. 



De larve van P. cervinus is kort beschreven door Bouché, die van atomarius 

 (met de pop) door Bel ing en Hacker. 



Van de ± loo Europeesche soorten komen 13 in Nederland en e^ in het aangrenzend 

 gebied voor. 



I Het 3e tot 7c lid vmi dcii t'imiciilus duidelijk langer dan breed, eenigszins kegelvormig . . 2 



Het 3e tot 7e lid van den fmiiculus lioogstens zoo lang als breed, knopvormig. Bovenzijde 

 van liet liciiaara met liaarvorniigc schubjes bedekt, of neerliggend behaard (Siib-gen. Me ta 1- 

 lites Gerni.) ^ 16 



1 Buitenzijde der voorschenen met twee scherpe kanten, waartiissclien eene gootvorniigc uit- 

 holling. Kin de achterkaken bedekkend (Siib-gen. Eudipnus Thoms.)- Scapus tot aan het 

 midden van het oog reikend. Dekschilden met smalle, schitterende, opaal- of roodkoper- 

 klenrige-, bij ab. c. * chlorophauus Westh. fraai graiiw-grocne, zilverglanzige schnbjes bedekt; 

 de pleurae van meso- en mctasternnm met brcedcre schnbjes, welke i<e\voonlijk lichter ge- 

 kleurd zijn; de schubjcs op de rest der onderzijde haarvormig. Sprieten en pooten licht 

 roodachtig. Het 2e, 3e en 4e sternict van achteren met een glanzigen, roestkleurigen, van 

 vele lijne langsstrcepjes voorzienen, randzoom. De beide sprietgroeven vereenigen zich op 

 de onderzijde van den snuit. Halsschild veel breeder dan lang, aan de zijden slechts weinig 

 verbreed. Dekschilden naar achteren buikig gewelfd en verbreed, met diepe stipjielrijen. Slechts 

 de achterdijen met een zeer klein, soms onduidelijk tandje. Lengte 5J - 85 mm. In het voorjaar. 

 Op allerlei boomen en heesters, o.a. hazelaar, hnagbeid;, berken, wilgen, jonge benken enz. 

 Breda en omstreken van Maastriclit (? mollis Stroem) i. micans F, 



Buitenzijde der voorschenen zonder die twee scherpe langskanten 3 



3 Dekschilden zonder onbeschubde ruimte aan de zijden 4 



Dekschilden aan de zijden, op de hoogte der eerste sterniten, onbeschubd. Zu'art, ondicht 

 met lichte, iets metallisch glanzige, eenigszins liaarvormige schnbjes bedekt; deze schubjcs 

 zijn langs de onbesciuibdc rnimie dicht opeengehoopt. Sprieten en pooten geelrood. Snuit korter 

 dan breed, naar voren verbreed. Scapns het midden van het oog niet overschrijdend. Dijen 

 met een onduidelijk tandje. Lengte 34 — 4 mm. Op vochtige plaatsen, op wilgen, elzen enz.; 

 Mei-Sept. Niet inlandsch. In West-Duitscliland en Noord-Frankrijk. . (sparsus Gylh. !)) 



4 Scapus den achterrand van het oog niet overschrijdend 5 



Scapus den achterrand van het oog overschrijdend . . . . • 6 



5 Dekschilden langwerpig, gestrekt, met hoekige scliouders; boven- en onderzijde dicht met 



rondachtige, fraai groene 2) schubjcs bedekt. Ivin de achterkaken bedekkend (Sidi-gen. 

 Chrysoyphis Des Gozis). Sprieten en pooten roestkleurig, de sprietknots zwart. Voor- 

 hoofd met een klein groetje. Alle dijen iret een zeer klein tandje. Bij liet (? de aciiterschenen 

 aan den binnenrand met lange, wollige wimperharen. Bij het J het 2e, 3e en 4e sterniet 

 van achteren met een glanzigen, roestkleurigen, van lijne langsstrcepjes voorzienen randzoom. 

 Lengte 5—7 mm. Gemeen; op verschillende heesters, hakhout en boomen, o. a. eiken, 

 haze'laars en wilgen; voorjaar (J splendidus Herbst) 2. sericeus Schall. 



Dekschilden kort, gewelfd, met afgeronde schouders; met groenachtige schubjes en bovendien 

 witachtige beharing (Sub-gen. Stasiodis Des Gozis). Sprieten, schenen en tarsen geelachtig ; 

 dijen donker. Lengte 3 — 3J mm. Niet inlandsch. In Noord-Frankrijk. 



(viridis Bohem., bellus Rosenh.) (parvulus F.) 



6 Dijen ongetand 7 



Dijen op de onderzijde getand 12 



1) Het voorkomen van P. |m.jiis I". in i,ns t;ebied is zeer twijlelailitip; een exeinpia;jr v;m Sudk-n v;in VuUi'iiInrfcn is ver 

 moedehjk bij verg^issing uiel de u|i^';ive Holland geelikelleeid- 



2) Het is wensebelijk om alle fraai p-oen bescbubde Curenlioriideri niet in alcohol ol in andere vlueislutfen te werpen, daar 

 de helderheid der kleuren verloren yaal. 



