LXXVI. CURCULIONIDAE. -- l6. Poi.YDKOSUS. I7. PllYI,I,ORIUS. 585 



gcel-bruiiKiclitii;, veelal kop eii lialsscliilil donkercicr cl:iii de ileUschilden. Sprieten en pootcn 

 rocstUlciirig. nekscliilden met rijen van diepe sti|i|icls, de tn.ssclieiiriiinitcn .smaller dan bij 

 niollis. Uijen onduidelijk getand. Lengte 4) — 5J mm. Verbreid in de lieidestrcken, op Pi n iis- 

 soorten ; op sommige plaatsen gemeen. Zij knaagt, evenals mol lis, aan de jonge naalden en 

 schenten (pallidiis tlylli., laricis Chcvrol.) 12. atomariu» Oliv. 



17. Pliyllobiiis Geiinar. 



Sprieten in den regel long en dun , nabij het uiteinde i'an den snuit ingeplant; 

 de scapus ge^voonlijk de oogen oversclirijdend , of minstens lot aan den voor rand der 

 oogen reikend ; de eerste twee leedjes van den funiculus lang gestrekt ^ de 7'olgende kort- 

 kegehonnig of kogelvormig ; de knots langwerpig-ovaal , naar de basis niet of zeer 

 'lOeinig versmald , of luel spoelvormig en aan beide uiteinden versmald en eenigszins 

 uitgetrokken. Snuit zeer kort en dik, eenigszins cylindervormig , aan den top meer of 

 minder uitgerand. Sprictgroeven kort, als liet •a.'are aa?i een paar netisgaten kerinnerend , 

 of wel reeltilijnig tegen de oogen verlengd en niet gcbo,i;en. Oogen aan de zijden van 

 den kop , klein , rond en eenigszins uitpuilend. Halsschild brecder dan lang , van voren 

 en van achteren recht af geknot , naar 'voren gewoonlijk versmald ; aan de zijden matig 

 afgerond. Schildje duidelijk , driehoekig. Dekschilden langwerpig of eenigszins eivormig, 

 met stompe , eenigszins uitpuilende schouderhoeken. Lichaam met rondachtige, langiverpige 

 of haarvormige , meestal groene schubjes meer of minder dicht bedekt. Gevleugeld. Dijen 

 getand, zeldzamer ongetand; korfje der achterschencn als bij Polydrosus. Klawwlid 

 lang e?t dun; met tn'ee gelijke, aan de basis samengegroeide klauwen. Bij het S van 

 vele soorten vertoont het tweede stern iet, nabij den achterrand , eene kantige diaarsplooi, 

 welke van zeer fijne langskerfjes voorzien is. Bij het ï soms een groef je op het laatste 

 stemlet. — De soorten leven op boomen, heesiers, struiken, enkelen op brandnetels en grassen. 

 Van de larven van P. oblo ngus , p ir i en argentatus 'werden enkele be- 

 richten gegeven , zonder nadere beschrijving. 



Van de ± 80 Europeesche soorten komen 10 in Nederland en 2 in het aangrenzend 

 gebied voor. 



1 Dekschilden lijn en ondicht behaard, niet beschnbd, zoodat de glanzige oppervlakte tusschen 



de grove stippelrijen ziclitbaar blijft (Snb-gcn. Nemoecns Stcph.). Zwart; sprieten en 

 pootcn roodgeeU de dekscliilden geel- of roodbruinaehtig, langs den zijrand gedeeltelijk 

 zwart; bij ab. c. florkola Herbst de dekschilden geheel zwart. Ook komen exemplaren voor 

 welke, behalve de donkere zijrand der dekschilden en het iets donkerder achterlijf, geheel 

 roestkleurig zijn. Onuitgeklenrde exemplaren zijn geheel geel. Kop en halsschild grof be- 

 stippeld. Dijen getand. Bij het J* de eerste twee sterniien eenigszins ingedrnkt. Lengte 

 33 — 5^ mm. Zeer gemeen, in Mei en Jnni, op allerlei loofboomen, vooral op iepen en vruclit- 

 boomen ; soms schadelijk aan vrucht- (vooral appel-) boomen , doordat zij aan de knoppen 

 vreet. De ab. c. floricola vrij zeldzaam i. oblongus L. 



Dekschilden meer of minder dicht van rondachtige, smalle of haarvormige scluibjes voorzien, 

 waardoor de meer of minder lederachtig-gerimpelde of lijn gechagrineerde oppervlakte tusschen 

 de stippelrijen geheel of grootendeels bedekt is. Rij P. v i ri d i col 1 is zijn de dekschilden 

 kaal, glad en glanzig, doch is deze soort gemakkelijk te herkennen aan de ongetande dijen. '2 



2 Dijen getand (Sub-gen. Phyllobiu.s i. sp.) 3 



Dijen ongetand 8 



3 Dekschilden met langwerpige, smalle, meer nf minder haarvormige schubjes bedekt; zonder 



opgerichte beharing, hoogstens met enkele weinige, naar achteren gerichte borstelhaartjes . 4 



Dekschilden met rondachtige schubjes bedekt; bovendien met duidelijke, opgerichte beharing, 

 lïij het $ het 2e sterniet tegen den achterrand met eene dwarsplooi 6 



4 Achterschencn op den achterkant zonder scherpkantige lijst. Oogen weinig uitpuilend. Bij 



het (J het 2e sterniet zonder dwarsplooi; het anale sterniet aan den top eenigszins afgcknot, 

 bij het 5 afgerond 5 



Achtersebenen op den achterkant, over de geheele lengte, met eene scherpkantige lijst. Oogen 

 uitpuilend. Bovenzijde met langwerpige, hier en daar haarvormige, zilvergrauwe, koper- of 

 güudglanzige, ook wel groenaclitige of groenachtig-grijze schubjes, welke gewoonlijk op de 



