S86 LXXVI. CuRCULioNiDAE. — 17. Phyllobius. 



at'wis.sclendc tiissclienruimteii der ilckschildun lichter gekleurd zijn, waardoor dezen gestreept 

 zijn. Sternnni en gewoonlijU ook het lialsscliild aan de zijden met brcedere scluibjes dicht 

 bezet. Schildje dicht wit bescluihd. Sprieten en pooten roodgeel, de sprietknots donker; 

 zeldzamer de dijen ot'onk mig de sclienen zwartaclitig. Overigens is deze soort zeer veranderlijk 

 van kleur. Bij ab. c. J iiuitiis Gylh. is de bovenzijde vrij dicht met eenkleurige, goiidglanzi'ge 

 of eenigszins roodkoperkleurige schubjcs bedekt, terwijl de sprieten en pooten roodgeel zijn. 

 Ook komen zwarte exemplaren voor, welke op de dekschildcn met eenkicurig grijze, smalle 

 scluibjes, of grootendeels met liggende, grijze haartjes bedekt zijn; op dergelijke gelijkmatig 

 lijn grijs behaarde, zwarte exemplaren schijnt ook P. artcmistac Desbr., wefke echter niet 

 als soort kan geduid worden, beschreven te zijn. Onuitgekleurde exemplaren zijn rood- 

 bruin, ook treft men dikwerf afgewreven exemplaren aan. Bij het smallere t? het eerste stcrniei 

 ingedrukt, het 2e van achteren met cene dwarsplooi. Lengte 4* — 7 mm. Gemeen, van April 

 tot Juni, op allerlei struiken en heesters, als: lage eiken, berken, meidoorn, Sal i x repensenz. 



(padi Bonsd., vespertinus F.) 2. pyri L. 



5 Scapus der sprieten iets gebogen. Het 2e lid van den funiculus duidelijk langer dan het ie. 



Snuit van voren, met de ptcrygiiin, duidelijk brecder dan aan de basis, vlak voor de oogen; 

 op de bovenzijde met eene breede langsgroef en duidelijken bovenrand der sprictgroevcn, 

 daardoor meer kantig. Voorhoofd tusschen de oogen duidelijk neergedrid;t. Buiten-toprand 

 der achterschenen van achteren scheef afgesneden. Achterlijf lang en dun behaard. Pooten 

 altijd roestkleurig of geelrood. Bovenzijde met grauwgcle, lichtbruinachtige of iets koper- 

 glanzige, zeldzamer groenachtig-grijze, doch nimtii'cr fraai-groene, haarvormige scbubjcs dicht 

 bedekt Qdcnsatus Schilsky) of wel met onbeschubde vlekjes (waarop alleen eene donkere 

 beharing) besprenkeld; exemplaren bij welke de scluibjes en beharing ontbreken of slechts 

 zeer spaarzaam voorhanden zijn, werden als inuhis VVesth. beschreven. De baarschubjes zijn 

 smaller dan bij urticae. Het $ is zeer smal en gestrekt. Lengte 7J— 9e mm. In Mei én 

 Juni op elzen, ook op wilgen, berken en hazelaars. Op vele plaatsen in de prov. Gelder- 

 land, niet zeldzaam, ook bij Heerenveen. Deze soort komt niet in de zee-provinciën vcjor. 



(alneti Thoms. nee F.; ? glaucu; Scop.) 3. calcaratus F. 



Scapus der sprieten nagenoeg recht, liet 2e lid van den fiLuiciiliis nauwelijks- of niet langer dan 

 het ic. Snuit van voren, met de ptcrygien, nauwelijks breeder dan aan de basis, vlak voor de 

 oogen ; op de bovenzijde nagenoeg zonder langsindruk en met minder duidelijken bovenrand der 

 sprietgroeven, daardoor meer cylindervorniig. Voorhoofd tusschen de oogen slechts zeer 

 zwak neergedrukt. Buiten-tophoek der achterschenen, van terzijde gezien, meer afgerond. 

 Schildje spitser dan bij calcaratus. Achterlijf kon en dicht behaard. Pooten zwart, bruin 

 of geelrood, meer of minder dicht groen behaard. Bovenzijde dicht fraaigroen, geelgroen 

 of hiauwachtig-groen beschubd, sommige exemplaren zijn, evenals bij calcaratus, met 

 meer of minder uitgebreide, onbeschubde, maar donker behaarde vlekken besprenkeld 

 (_atroyii-e:is Scliönh.). Blauwgroene exemplaren met donkere pooten zijn als pomaceiis Gylh. 

 beschreven. Het g veel smaller en meer gestrekt. Lengte 64 — 8 mui. Overal gemeen' op 

 Urtica dioica (i^\\K\\ F.; [lyri Gylh. nee L.) 4. urticae de G. i) 



6 Tweede lid van den fiuiiculus iets langer dan het 3e. Oogen gewelfd. Zwart of bruin; sprieten, 



basis der dijen, schenen en tarsen roodgeel. Halsschild aan de zijden, benevens het 

 siernum, dicht met goudglanzige of groenacbtig-goudglanzige schubjcs "bedekt. Dekschildeu 

 met licht groeuglanzigc of goudkleurige, ronde schubjes, niet zeer dicht-, langs den naad en 

 aan de zijden spaarzaam bezet. Bovenzijde, ook langs de zijden van het halsschild, lang, 

 afstaande, witachtig behaard. Achterlijf onbeschubd, alleen tijii behaard. Lengte 3J— simui. 

 Op jonge boomen, heesters en struiken; ook op vruchtboomen. Eenmaal bij deuHaag, Juni. 

 Niet zeldzaam in de omstreken van Maastricht, Mei en juni. 



(trivialis Bohem.) 5. betulae F. 



Tweede lid van den funiculus tweemaal zoo lang als het 3e. Oogen zeer weinig gewelfd. 

 Bovenzijde minder lang behaard, weinig in "t oog vallend op de zijden van het halsschild. 

 Onderzijde inet fijne schubhaartjcs, aan de zijden met breedere schubjes bedekt. Sprietgroeven 

 naar achteren op den snuit convergcerend 7 



7 Sprieten geheel roodgeel. Zwart; geelgroen, groen, zeldzamer blauwacbtig-groen beschubd. 



Dekschilden, in eenigszins verwarde langsrijen', witachtig behaard. Pooten roodgeel, de dijen 

 al of niet in het midden donker gekleurd; meer of minder groen beschubd en behaard. Bij 

 deze soort is de snuit aan de basis bijna zoo breed en dik als de kop. Lengte 4—6^ mm'. 

 Zeer gemeen op struiken en jonge boomen, o. a. o\i berken, beuken, elzen enz. 



6. argentatus L. 



1) Dat I'. calcaratus en urticae niet tol eene zeilde soort behooren, zooals Deshrochers des Loges meent, volgt reeds, 

 behalve uil de genoemde verschilpunl il b.l feil, dat heiden nooil te zamen voorkomen, doch op verschillende planten leven. 



