588 f-XXVI. CuRCULioNiDAE. — 18. Philopkdon. — 19. Atactogenus. 



20. Chlorophanus. 



hel \e /i/i vat! den funinihis dik , kegelvormig, het 2e veel korter en slechis iets langer dan 

 het 3c, het y tot 7c verbreed. Snuit kort, van Iwven vlak, aan het uiteinde nitgerand ; 

 van het voorhoofd door eene meer of minder duidelijke dwarsgroef geseheiden. Spriet- 

 grocven vrij kort en tamelijk dief, smal; onder de oogcn gericht. lialsschildveel breeder 

 dan lang, met afgeronde zijden. Schildje zeer klein. Dekschilden kogelvortnig-eirond. 

 Buiten-tofhoek der voorschenen naar buiten Ie f eivormig uitstekende. Buiten-tof rand der 

 achterschenen schubachtig tegen het geledingsvlak van de tars omgebogen , het korfje 

 daardoor gesloten [Fig. W] IJl). Klauwen aan de basis samcngegroeid. Ongevleugeld. 

 Lichaam kort en dik, in habitus eenigszins aan Str of hos o mus heritmerend. 

 Van de twee Europeesche soorten komt i in Nederland voor. 



Zwart, pckbniiii, oiiiiitgeUleiirdc c.\em|ilaren roodbruin; dicht met eenigszins riiiidachtige, 

 witgrauwc, grijze, briiingraiiwc of brnine schnbjes bcdelu. Het schubkiced is lietzij bijna een- 

 lileurig, o F zeer verschillend gevlela; veelal met drie donl;erder langsbanden op bet lialsscliild 

 en lichtere en donkerder tnssclienrniinten op de dekschilden, nl' wel zijn dezen liclit en donker 

 gemarmerd, van banden of vlekjes vourzicn, waarbij betzij ile grijze of de bruine kleur de 

 ovcrband beeft. Tusschenriiinuen der lijne stippelrijcn op de dekschilden niet korte, naar 

 achteren gerichte borstelbaartjes bezet. Schenen lang behaard. Eenkleurig witgrauwe exemplaren 

 werden als paraplcurum Marsb. {tnarithnum Marsh., albkans liobeni.) besebreven, doch zijn 

 andere kenmerken niet steekhoudend om deze als soort te beschouwen. Lengte 3^ 8 inni. 

 Op duinen en diluviale zandgronden, zeer gemeen. De larve leeft aan graswortel's. Perris 

 vond larve en pop onder graszoden. In de duinen leeft zij vooral aan helm, doch volgens 

 Rilzema Bos richt deze soort ook schade aan dennen aan en wel het meest aan den zeepijn, 

 die in de duinen wordt aangekweekt, maar ook aan den grovcn den. Eenjarige boompjes tast zij 

 't Helst aan, maar ook oudere, tot vijf a zevenjarigen spaart zij niet. De kever vreet het liefst 

 aan den eindknop en aan de bool'dscheut, waaraan deze bevestigd is; ook de naalden eet 

 bij op. Gewoonlijk eten deze kevers 't meest in de koele morgen- en avonduren, om zich 

 op het heetst van den dag in den grond te verschuilen. 



(globatum llerbst, geminatnm F.) i. plagiatum Schall. 



19. Atactogenus Tournier. 



Dit genus is zeer verwant aan Ph Hof e don, doch onderscheidt zich vooral door- 

 dat de buiten-tofhoek- der voorschenen naar buiten niet uitsteekt. 

 Van de 18 Rurofeesche soorten komt i in Nederland voor. 



Deze soort gelijkt in liabitus en klejr op de eenkleurig grijze of geelgrauwe exemplaren van 

 Pb ilopedon plagi at u ra; zij vertoont hoogstens geringe sporen van banden of lichtere vlek- 

 jes. Het $ is ovaal, het ï meer kogelvormig-eirond; zwart of pekbrnin, overal dicht met kleine, 

 ronde schubjes bezet en bovendien met korte, naar achteren gerichte borsielbaarijcs op de, 

 soms iets gewelfde, tusscbenruimten der tamelijk lijne stippelrijen. Sprieten meer of minder 

 roodbruinacbtig, bij onnitgeklcurde exemplaren geelachtig. Het'ic lid van den funicidus zoo 

 lang als bet 3e en 4c te zanien; bet 3e tot 7e lid kort, kegelvormig, niet verbreed zooals 

 bij P. plagiatum. Snuit met cenige aanduiding van eene kielvormige middellijn, door 

 eene dwarsstreep van het voorhoofd gescheiden. Oogen nitpinlend. Halsscbild kort, naar 

 voren versmald. Bij het 5 bet anale sterniet eenigszins driehoekig. Lengte 5 — 8 mm. Op 

 droge plaatsen, vooral in zandige bosscben, op struiken; ook onder steenen" en in kuilen 

 onder dorre bladen. In Limburg bij Vcnio, Roosteren, Roermond en in de omstreken van 

 Maastricht gevangen, ook bij Oirscbot; Mei— Juli. (plumbcum Marsh.) i. exaratum Marsb. 



Vil. Tribus Tanymecini. 



20. Chlorophiimis Germ. 



.Sf neten {Fig. 116 Vd) vrij kort en dun, onvolkomen geknikt ; de scafus nauwelijks 

 den voorrand van het oog bereikend; de eerste leedjes van den funiculus langwerfig , 

 geleidelijk in lengte afnemende ; de laatste leedjes knofvormig. Snuit met eene kiel- 

 vormig verhevene middellijn , aan weerszijden met eene offervlakkige langsgroef en 



