590 LXXVI. CuRCULioNiDAE. — Thylacites. — Psalidium. — 22. Barynotus. 



Thjiacites Germar. 



(Cycloilercs Bcilel) 



Spiictol vrij dik, de scapiis den aciilcnand der 0(\i;eii niet overscJirijdend ; het 

 \c lid van den funieuliis kei^elvorniig en vrij diiz , Iicl 2e s/ee/i/s iveinix iang:cr en dikker 

 dan het 3^. Snuit zeer kort, bevenop v/ak ; de sprietgroeven diep en scherp, plotseling naar 

 onderen gelwg'en. Oo^en klein, meer of minder nitpnilend. Halsschild hreeder dan lang, 

 aan de zijden sterk afgerond-verbreed. Schildje ontbrekend of ondiiideli/'k. Dekschildcn 

 langer of korter eivormig , met afgeronde schouders . Ongevlengeld. Toprand der aehter- 

 schenen niet omgebogen , liet korfje op den achterrand niet opgaande. Derde tarslid 

 meer of minder sterk tivcelobbig. filainoen groot , vrij. 



Van de + 40 Europeesche soorten komt i in het aangrenzend gebied voor. 



Zwart of donUerbriiin; zeer dicht bescliuhd, de scluibjes gedeeltelijk over elkaar grijpend, 

 tot grauwe en bruine hngsli.mdcn 0|i het lialsscliild en vlekken op de dckschilden dooreenge- 

 mengd. Rovenzijde met lange, opgerichte haren bezet , daartiiNSchen met enkele nog langeren. 

 Sprieten roestklenrig. Dekschilden met weinig duidelijke stippclrijen , meestal met cene leem- 

 korst bedekt. Het 3e tarslid nauwelijks breeder dan de voorafgaande leedjes, slechts zwak 

 tweclobbig. I. engte 4—4*; min. Aan graswortels en onder steenen, op dorre, zonnige plaatsen; 

 ook in zand- en mergcikiiilen. Niet inlandsch. In de Rijnprov. bij Aken. . . (pilosus F.) 



VIII. Tribus P s a L i d i i n i. 



Psalidium Illig. 



Sprieten vrij dik, de scapi/s den achterrand der oogen overschrijdend ; liet \e lid 

 van den funiculus kort-kcgelvormig , het 2e korter, de volgende leedjes ineer knopvorrnig. 

 Snuit kort , van voren niet uitgerand; van boven door eene diepe dwarsgroef tnsschcn 

 de oogen , in den vorm van cene vierhoekige plaat, van den kop gescheiden. Sprietgroeven 

 diep en breed, de bovenrand tot aan de voorhoofdsgroef doorloopend ; het onderste ge- 

 deelte scherp bcncdenwaarts gericht. De valsche kaken , vooral bij het S , groot , sikkel- 

 vormig, in den regel blijvend, naar het schijnt slechts zelden afgebroken i). Halsschild 

 zeer groot, eirond. Schildje klein, driehoekig. Dekschildcn ovaal, zonder schouders. 

 Ongei'lcugcld. Epistcrnen van den metathora.x onduidelijk van het metasternum geseheiden. 

 Het korfje der achterschcncn aan de buitenzijde gesloten door eene , aan den rand van 

 eene franje van stijve borstelharcn voorziene , schubachtige ombuiging. 



Van de 14 Europeesche soorten komt i /;; het aangrenzend gebied voor. 



Zwart; de bovenzijde, vooral aan het uiteinde, met kleine borstelhaartjes bezet; de onderzijde 

 matig dicht grauw bebaard. Snuit grof besiippeld, met cene middcngroef. Halsschild dicht 

 met zeer lijne, cirkelronde, niet verdiepte stippels en bovendien met verspreide groote, 

 diepe, stippels bezet. Dekschilden met diepe stippelrijen, de zwak gewelfde tusscbenruimten 

 diclit en lijn korrelig. Lengte Z\ — 9 mm. In het voorjaar, op wegen in korenvelden. Niet 

 inlandscli. Deze soort zou bij EIberfeld gevangen zijn (inaN i 1 lo siim F.) 



IX. Tribus 15 a R Y N o T i N 1. 



22. Barynotus Germar. 



(Mc r io n ns Steph.) 



Sprieten vrij dun; de scapus den voorrand der oogen overschrijdend ; de eerste 

 t7vee leedjes van den funiculus lang-kegelvormig, de volgenden kort-kegelvorinig, de laatsten 

 meer rondachtig. Snuit niet zeer kort , met cene middengroef en soms nog met meer of 



1) Naar deriïelijlie cxemiilarcii 7\\n de atlioldin^iMi hi] ll<il'sl i'ii tUnirr viTvaardiyd , ƒ.. 1'iiiUriil'in.luT wijsl daaiup, ducli 

 Miiddt niet tial dil df , {^cwuuidijk afvallh-ndi- , vaUrlji' kaki-ii /.^|ii. 



