596 LXXVI. CURCULIONIDAE. — 25. SlTONA. 



aan de zijden zeer weinig afgerond^ zeer diclit rimpelig bestippeld, soms op de scliijl' met 

 vier, in een vierliant geplaatste, indrukken; inet vier breede, door smalle, licht licsclnibde 

 langsstrepcn gesclieiden, bruin beschubdc langsbaiidcn, op elk een licht stipvormig vlekje; 

 en soms bovendien eeiie rij lichte stipvlekjcs aan den voortand. Dekscliilden ongeveer twee- 

 maal zoolang als breed, met eenigszins parallelc zijden; diclit met smalle, ecnigszins haar- 

 vorniige, bruine scluibjes bezet; veelal is het schubkleed langs de zijden, 0|) de 5e tusschen- 

 ruimte en soms liier en daar op enkele andere tusschenruimten der lijne stippellijnen lichter 

 ot' zelfs grauw. Onderzijde vrij dicht, ecnigszins metalliscli glanzig, witgrauw-, aan de zijden van 

 het halsscliild, de pleiirae van nieso- en rnetasternum en de zijden der eerste sternitcn iets dicliter 

 besclnibd. Sprieten roestkleurig, knots donker. Dijen zwartbruin, aan liet uiteinde met cene 

 roodachtige vlek; schenen en tarsen roodachtig; de pooten metallisch glanzig behaard. Lengte 

 5-6 mm. Op verschillende Pa pi 1 io n a ce e e u , vooral op Trifolium pratense. Ver- 

 breid en o.a. niet zeldzaam in Zuid-Limbnrg. Ook in België en Westtaleu. 



(insulsus Gylh., piinctiger Tlionis.) 12. puncticallis Steph. 



11 Voorhoofd met eenigc opgerichte wiinperhaartjes aan den bovenrand der oogcn (bij cy I i n dr i- 



collis zijn deze wimperhaartjes soms zeer onduidelijk) 12 



Voorhoofd zonder eenig spoor van deze wimperhaartjes 14 



12 Bestippeling van kop en halsschild, door het schubkleed heen, zichtbaar. Scluibjes der dek- 



scliilden vrij kort. De zijden van liet voorhoofd door de oogen een weinig hoekig uitgebogen. 

 Dekscliilden met uiterst korte, zeer onduidelijke borstelhaartjes 13 



Bestippeling van kop en balsscliild onder het schubkleed verborgen. Schubjes der dekschilden 

 langwerpig, een weinig haarvormig. De zijden van het voorhoofd door de oogen niet uitge- 

 bogen. Uiteinde van den snuit aan de zijden en over het midden met eene scherpe iangskiel. 

 Zwart, de bovenzijde dicht, meestal roestkleurig, doch ook wel bruinachtig of eenigszins 

 grauw beschubd; de onderzijde en meestal ook de uiterste zijrand der dekschilden dicht 

 witgrauw beschubd, het achterlijf hoofdzakelijk grauw behaard. Halsschild ongeveer zoo lang 

 als breed, In het midden iets hoekig verbreed; tnet twee, door eene smalle, lichte niiddcllijn 

 gescheiden, breede, roestkleurig of bruinachtig bescluibde langshandcn ; bovendien aan de zijden 

 met een bruinachtigen of roestkleurigen langsband, van de middelsten door een hreedcren, lichten, 

 iets gebogen langsband gescheiden; op de 4 donkere langsbanden, evenals aan weerszijden 

 op den schedel, een wit stipvlekje. Dekscliilden niet geheel tweemaal zoo lang als breed, aan 

 het uiteinde stomp afgerond, inet zeer lijne stippcirijen ; hetzij eenkleurig, of wel de afwisse- 

 lende tusschenruimten met lichtere en veelal hier en daar nog met donkerder vlekjes voorzien. 

 Voorhoofd en snuit ellen of iets gewelfd, met cene fijne, doorloopende, verdiepte middellijn. 

 Oogen groot, matig gewelfd. Sprieten roestkleurig, de knots meestal donkerder. Dijen zwart, 

 naar het uiteinde dichter wit behaard; schenen en tarseii roestkleurig. Kleine, meestal grijze 

 exemplaren met langer, in het midden zeer weinig verbreed, halsschild, zonder lichte stip- 

 vlekken op kop en halsschild en met iets krachtiger stippelrijen vormen de var. longicullls 

 Fahrs. Lengte 4è— 5^ mm. Overal zeer gemeen, in velden en open plekken in bosschen,op 

 verschillende Pap il i óiia ceec n, vooral op Lotus uligin osus; ook op klaver. De var. luiii:;i- 

 cull'is zeldzaam; Arnhem, den Haag, in lielgic o.a hij Ostende. 



(octopunctatus Gylh., caninus F.) 11. flavescens Marsh. 

 13 Voorhoofd en snuit die|) ingedrukt en met eene krachtige middengroef; voorhoofd met de 

 oogen iets smaller dan de schedel. Halsschild naar voren meer dan naar achteren versmald, 

 vrij grof bestippeld; evenals de kop bruin of grauwbruin, aan weerszijden met een witach- 

 tigen langsband, welke zich op de dekschilden als schoudervlek voortzet. Schildje wit. 

 Dekschilden, vooral naar het uiteinde met uiterst korte, weinig duidelijke borstelhaartjes ; 

 bruin, hier en daar met witgrauwe of witachtigc vlekjes bestrooid, welke zich langs de 

 zijden tot een meer of minder uitgebreiden langsband 0|)hoopen, terwijl de schijf meer 

 gelijkmatig bruin blijft. Onderzijde en meer of minder de zijrand der dekschilden dicht 

 witgrauw behaard. Sprieten , schenen en tarsen , of wel de gcheele pooten roestkleurig. Deze 

 soort is zeer veranderlijk in grootte, vorm en kleur, alsmede in den meer of minder diep 

 ingedrukten snuit en de meer of minder vlakke oogen Bij var. (//jfn/(/«« Gylh. zijn de korte 

 borstelhaartjes op de dekscliilden iets duidelijker over de gehcele oppervlakte en is de 

 witte kleur van het schubkleed meer uitgebreid, waardoor de zijden der dekschilden zeer 

 breed witachtig zijn, terwijl de bruine schijf zeer smal is. Ook komen exemplaren voor, bij 

 welke de dekschilden geheel grauw beschubd zijn, daartusschen met bruine vlekjes ingestrooid. 

 ünuitgekleurde exeuiplaren zijn roodhruinaclit'ig of roestkleurig, veel minder wit gevlekt. 

 Lengte 4— 5J mm. Verbreid, op verschillende P ap i 1 i 011 a ce ei) n , vooral op Medicago 

 sativa; op sommige plaatsen niet zeldzaam. 



(promptus Gylh., bicolor Fahrs., biseriatus All., maculatus Motsch.) 9. humeralis Steph. 

 Voorhoofd en snuit weinig of niet ingednda, met fijne middengroef. Deze soort is aau den 

 smallen kop en aan den smallen, van den kop duidelijker afgescheiden, naar het uiteinde 



