LXXVI. CuKCULioNiDAE. — 25. SiTüNA. — 26. Gronops. 597 



nagenoeg niet vcismnUlcn snuit te herkennen. Zij licel't ccnigszins den habitus van 1 in ca t lis, 

 docli ontlcrscheiiit zich tloor de minder uitimilende oogen (wclUc echter nnnmer zoo vlak 

 zijn als l.ij hu me ra lis), het op de zijden minder verhreede, even lange als hreede, eenigs- 

 zins cylindervorniige halsschild. Dekscliilden naar het uiteinde met zeer korte horstelhaartjcs 

 bezet.' Zwart; o|) de bovenzijde gelijkmatig dicht grauw beschubd, veelal inet brumc schubjcs 

 gemengd; de onderzijde witgrauw beschubd. Hal-schild lijn en dicht bestippeld, met drie 

 ilauwc, lichte langslijucn; aan de schouders der dekscliilden iets wit gevlekt. Sprieten, dijbasis, 

 schenen en tarscn röestkleurig. Onuitgekleiirde exemplaren zijn roestUleurig, met geelachtige 

 piloten. Lengte 4.^—45 mm. Op dorre plaatsen, op Me li lotus offici nal is. Arnhem en 

 Maastricht; April- juli. In België bij Brussel . . (ineliloti Walton) LO. cylindricolli» Fabrs. 

 14 Voorhoofd, met de oogen, zoo breed als de schedel. Deze soort, welke eenigszins aan kleine 

 excmi'laren van flavescens en grootc exemplaren van sii lei trons herinnert, varieert, 

 vob'eiis .1pfcll'i\-k, zeer in de welving der oogen, in de breedte van het halsschild, alsmede 

 in tiet scluibkiccd. Bij het type puilen de oogen iets meer uit en is liet halsschild zoo 

 lan.' als breed; /wart; de kop, drie langsbaiiden oi) het halsschild en ceiiigc Inngsbanden 

 oF ran.'slijnen op de dekschilden dicht bleek groenachtig-grijs of witgrauw beschubd, opeen 

 donker bescliubden grond; bij ab. c. degaiis Gylh. de lichte langsbaiiden op halsschild en 

 dekschilden metallisch groen of koperkleurig, veelal is de grondkleur van het geheele scliub- 

 kleed roodkoperkleurig en steken de langsbanden van halsschild en dekschilden weinig daarbij 

 af, veelal de naad en de zijden der dekschilden wit bescluibd; meest kleinere exemplaren 

 met iets vlakkere oogen werden als suturalis Stcph. beschreven; bij var. oiwmdis?.hM\i 

 ("iiltiita/us Clievr.) is bet geheele schubkleed grauw of grauwbruin, met eenige vlekjes aan 

 de zijden of hier en dair op de schijf der dekschilden, zonder duidelijken langsband over 

 bet midden van het lialsschild en over den naad. Sprieten meer of minder roestkleurig, de 

 funiculiis meestal bruinachtig. Dijen bijna geheel zwart; schenen roestkleurig, aan de uuemden 

 gewoonlijk een weinig gebruind, tarsen iets donkerder. Dekschilden nu eens wat korter, 

 dan eens wat langer, doch altijd minder gestrekt dan bij lineatus en met meer afgeronde 

 zijden; aan het uiteinde stomp afgerond. Lengte 3-1-4* mm. In bouw- en weiland, langs 

 oevers, op dijken, aan wegen; vooral op Ono 11 is re pe n s en spi n osa, ook op Lathyrus 



p ra ten sis. Overal gemeen 1) (suturalis Steph.) 13. lateralis Gylh. 



Voorhoofd, met de oogen. iets breeder dan de schedel. Dekschilden meer gestrekt, met eenigs- 

 zins parallele zijden en gelijdelijk afgerond uiteinde; met uiterst fijne, nagenoeg neerliggende 

 borstelhaartjes. "Bovendien is deze soort te herkennen aan het halsscliild dat niet in bet 

 midden, maar in het achterste derde gedeelte, meestal sterk, verbreed is. Zxyart, onuitge- 

 klenrde exemplaren bruin; de bovenzijde lichter of donkerder bruin of eenigszms koper- 

 "lanzig-, de onderzijde dicht witgrauw beschubd; halsschild met drie lichter beschubde_, 

 ?echte langsstrepen;" dekschilden met afwisselend lichter beschubde tnsschenrmmten , bij 

 ab.c. ireiikulatiis Ffdirs. eenkleurig grauw. Bij sommige exemplaren is het voorste gedeelte 

 van dè-n kop meer of minder- of alleen liet uiteinde van den snuit inetallisch-groen bescluibd 

 Qvh-idifroii.i Motsch ). Sprieten ("bclialve veelal de knots of ook de funicuUis) en pooten 

 roestkleurig, de dijen grootendcels donker. Lengte 3^—5 mm. Zeer gemeen, op verschillende 

 Papilionaceeën, aN Lotus, Trifolium enz.; ook op gekweekte erwtenplanteii. 



(cupreo-squamosus Goeze, intersectus Fourcr. , neophytis Ilerbst) 14. linentus L. 



XIII. Tribus Gronopini. 



26. Gronops Schönli. 



Sprieten kort en vrij dik; de scapiis den voor rand der oo;^en bijna bereikend ; 

 funicubis i-ledig, het \e lid groot, kegelvormig , de volgende leedjes kort. Snuit dik, 

 doch vrij lang, iets gebogen ; bovenop vlak, met ecne oppervlakkige iniddengroef. Sprict- 

 groef tot aan de oogen smal en scherp begrensd, daarop plotseling naar onderen gericht. 

 Oogen vlak, tegen den kop aangedrukt, in vcrtikale richting verlengd. Halsschild vier- 

 hoekig , oneffen, met eenige uithollingen ; de voorrand aan de zijden, tegen de oogen, 

 sterk lobvormig verbreed; van onderen sterk uitgerand. Schildje duidelijk, iets verhe-oen. 

 Dekscliilden ongeveer i i maal zoo lang als breed , met de sterk uitpuilende, breede schouders 

 ongeveer tu'cemaal zoo breed als het halsschild; naar het uiteinde geleidelijk, doch zeer 

 ïüeinii'- versmald, aan het uiteinde ingedrukt. Prester num i'óór de co.vae met een weinig 



\) Dal lateralis Gylli. (>ulurali.N SU'|jli.| rn üiiunidis Sliaqi Iwi-i- ^u.irhii (uiideii i.jii, kuiiil iiiij icn unwaarwlujnhjl. 

 vuur, ik ving meermalen beiden legehjk. Apfdbeck brengt je, m. i. zeer lereelu , tut eeue enkele sgurl. 



