598 LXXVI. CuRCULiONiDAE. — 26. Gronops. — 27. HYI'ERA. 



d'upcn indruk voor den snuit. Dijen ongc/and. VoorscJicncn met een uiterst k/eine, naar 

 binnen gerielite , haaI;vortnige eindspoor. Aehtercoxae ver uiteenstaandc. Tarsen dun, op 

 de onderzijde niet viltig: het -^e lid niet broeder dan de eerste tivee Icedjcs. Klauwen 

 geji'oon , vrij. Lichaam met hard tcgument , beschubd , door ribben en andere 7'erlieven- 

 heden onejfen. Gevleugeld. 



Van. de 4 Europccsche soorten komt i in Nederland voor. 



Lichaam langwerpig, zwart; niet brcudc, gudccltclijl; dalqiansgewijzc over elkaar liggende scluibjcs 

 bcdela, welke gedeeltelijk witaclitig, gedeeltelijk bruin zijn en op de dekscliilden twee gruote. 

 genieenscliappelijke, tegengesteld gebogen, lichte dwarsbanden vormen, die soms samen- 

 hangen. Soms zijn de dekscliilden grootendeels witachtig, zoodat alleen een duidelijke, ge- 

 bogen, donkere dwarsband overblijTt (ab. c. tiigrtim Rossi); exemplaren met roestkleurigc, 

 weinig gevlekte dekschilden vormen ab. c. nibricaHis Ahr.; bij ab. c. seminiger Allard de 

 dekscliilden, behalve twee smalle, wit behaarde, roestkleurigc dwarsbanden, zwart. Bij vele 

 exemplaren zijn de schubjcs afgewrcveii. Sprietgroeven, van boven gezien, onzichtbaar, 

 Halsschild met twee dwarsrijcn van langwerpige indrukken. Dekschilden met stippelrijen en 

 afwisselend kielvorniige, niet lijne borstelliaartjes bezette tnssclienruimten , van welke de 3e 

 van achteren bultig eindigt; liet ingedrukte uiteinde soms goudglanzig bcschidid. Het uit- 

 stekende middengedeelte van liet mesusternum in een opgerichten tand eindigend. Achterlijf 

 bij het (? aan de basis ingedrukt. Lengte 3 — 4 mm. Op droge, zandige plaatsen, o.a. in 

 al'zanderijen en duinen; onder stcenen en aan plaiuwortels; Mei — Nov. Over liet algemeen 

 zeldzaam, in aantal bij Heerenveen en Steenwijk. Ook in België en in de Rijnprov. 



(amputatus Oliv., costatus Gylli.) 1. lunatus F. 



XIV. Tribus H Y i> E u I N I. 



27. Hj'pera Germar. 



Sprieten dun , de scapus tot aan den voor rand of tot aan het midden der oogen 

 reikend i funiculus 'j-ledig, de eerste tiuee leedjes meer of minder gestrekt, de volgende 

 eenigszins knopvormig. Snuit cylinderrond ; zelden dik, gewoonlijk meer of minder 

 dun , iets uitgebogen , nimmer over de geheele lengte gegroefd; in beide seksen hetzij 

 weinig verschillend of bij het 3 iets dunner en langer , bij het S iets korter en dikker 

 en het gedeelte viór de inplanting der sprieten bij het ? duidelijk langer dan bij het 

 3 ; of 7vel is de snuit in beide seksen in 7 oog vallend verschillend , bij het $ duidelijk 

 korter en dikker , bij het ï dunner en langer , de sprieten bij het j verder van het 

 uiteinde van den snuit verwijderd dan bij het S. Sprietgroeven recht tegen den onder- 

 rand der pogen gericht, nimmer op de onderzijde samcnstootcnd. Oogen langer of korter 

 O'eaal , met de lengte-as naar onderen gericht ; zeer vlak, soms iets geicelfd. Halsschild zoo 

 breed als lang of b reeder , aan de zijden meer of minder afgerond en verbreed ; of wel 

 eenigszins cylindervormig , naar voren smaller; de voorrand achter de oogen niet of slechts 

 zwak lobvormig verbreed. Schildje klein, veelal onduidelijk. Dekschilden eenigszins langer 

 of korter eivormig, dikwerf zeer breed en buikig; ook wel bij het $ langwcrpig-eirond, 

 bij het ? veel breedcr ; of wel bij het 3 iets breedcr dan bij het % en naar het uiteinde iets 

 buikig; aan het uiteinde te zamen afgerond of elk afzonderlijk toegespitst ; de schouders 

 afgerond of uitstekende. Prosternum vóór de volkomen aaneen stootende voorcoxae kort, 

 de voorrand gewoonlijk iets uitgesneden. Dijen ongetand. Achterschcnen cylindervormig, 

 zonder haakvormigen nagel aan den binnen-tophoek ; het korfje geheel aan den top , 

 vrij wel om de inplanting der tars ontivikkeld. Derde tarslid diep tweelobbig of hart- 

 vormig uifgcrand , daardoor het gedeelte achter de basis van het klauwlid zeer kort. 

 Klatnvcn gewoon , groot , ver uiteenstaandc. Gevleugeld of ongevleugcld. 



De soorten leven, met hare larven, op verschillende planten, o. a. op Umbelli- 

 f er en , P a p i l i o u a c c e c n en G e r an iace cc n. — De larven bewegen zich op de planten, 

 op de ivijzc van de rupsen {door uitstrekken en inkrimpen van het lichaam), met behulp 

 van tweelobbige , ivratachtige verhevenheden op de buikzijde ; zij scheiden, althans in de 

 jeugd , eene kleverige vloeistof af , waarmede liet geheele lichaam bedekt is. Volwassen 

 zijnde vervaardigen zij, gewoonlijk aan de onderzijde der bladen , een cocon met dunnen ., 

 wijdmazigen wand , waarbinnen zij verpoppen. 



