6oo LXXVI. CuRCULiONiDAE. — 27. Hypera. 



Snuit kort en dik, ij-, lioogstens tweemaal (,?) zoo lang als breed, eeiiigszins bultig gewelfd ; ;kiii 

 het uiteinde, boven de voorkaken, niet twee kleine hoorntandjes, van welke liet rechter Inngcr 

 dan het linker is. Deze soort is veranderlijk in grootte en kleur; zwart, op de bovenzijde 

 bruinaehiig ol' granw besclinbd, met lichtere strefien en vlekken, llalsschild bij liet .^ uiigcveer 

 zoo lang als breed, bij het J korter, breeder en naar achteren meer versmald; dicht rim|ielig 

 besti|)peld; met drie meer ol' minder duidelijke, licht beschubdc, langsstrepcu. Dekscliildcu 

 breeder dan het halsschild; tamelijk kort en breed; met eenigszins jiarallele zijden en duidelijke 

 stippelrijen. Zwart, ook wel pekbruin, soms zells roestkleurig; bruin, bruingrijs ot'roestkleurig 

 beschubd, op de aTwisselende tusschcnruimten grootendccis roestkleurig- ol' ascbgraiiw be- 

 scluibd, met rijen Hiiweelzwarte ol' bruine liaarvlekjes; de naad en de Inutcnrand gewoonlijk 

 dichter, licht rocstkleurig-granw of witgrauw beschubd. Bij vele exemplaren zijn de lichtere en 

 donkerdere vlekjes op de dekschilden weinig duidelijk. Pooten cenigszins licht geringd. Bij 

 liet kleinere, smallere $ de voorschenen dmincr, aan den top sterk naar binnen gekromd; het 

 laatste stemlet met een tamelijk breedeu langsindrid<, welke bij het 5 hoogstens tot een 

 kort, smal groefje gereduceerd is; dekschilden dieper bestippeld, met smallere tusscbenruimten. 

 Lengte 6J — 8J mm. Verbreid en niei zeldzaam, op verschillende planten. Lichtgrauw be- 

 scbubde exemplaren komen ininder voor dan bruinen. De larve o.a. op klaver gevonden. 



Qiicta Fonrc.) 1. punctata F. 



5 Sclndijcs op de dekschilden van achteren algcrond ot' al'geknot 6 



Scluibjes op de dekschilden van achteren gevorkt ot' als dubbele (d.i. aan de basis samenhan- 

 gende) haren 10 



6 Schubjes op de dekschilden dakpansgewijze geschikt, breed-concaaf. Oiievene tusschenruimten 



der dekschilden verheven. Bovenzijde bruin, grauw, zeldzamer zwartachtig beschubd; de 

 snuit, de middellijn en meer oF minder de zijden van het halsscliild, alsmede de naad, eene 

 vlek achter de sciiouders en gewoonlijk ook het midden van de zijden lichter froestkleurig 

 en witgrauw of alleen witgrauw) beschubd; bovendien de eerste cii derde tusscbenruimten 

 niet ecu fluweelaclitig-zwart haarvlekje aan de basis; ook zijn dergelijke zwarte haarvlekjes of 

 -banden meer of minder ingestrooid op het halsschild en op de dekschilden, vooral over den 

 licliteren naad. Bij sommige exemplaren zijn de donkere tinten op de dekschilden wat meer, 

 bij anderen wat minder uitgebreid, ook kunnen zelfs de dekschihlen nagenoeg eenkleurig 

 zijn, zoowel licht als donker. Pooten marmer-achtig gevlekt, de dijen witachtig geringd. 

 Overigens komt deze soort in habitus met punctata overeen, doch is doorgaans kleiner; 

 ook is het sexuecl verschil hetzelfde. Lengte 5I — 7 mm, Op zonnige, zandige plaatsen, op 

 Ge ra n iaceec n; de larve op Er odium cicutarium en (leranium ni o 1 1 e. Niet 

 zeldzaam in de duinstrekcii (dauci Oliv.) 2. fasciculata Ilerbst. 



Schubjes o|i de dekschilden naast elkaar liggend, meer of minder duidelijk over het midden 

 gegroefd. Onevene tusschenruimten der dekschilden niet verheven (Er i rrh in om orp li u s 

 Capiom.) 7 



7 Dekschilden aan de schuin afgeknotte schouders iets smaller dan achter het midden en slechts 



weinig breeder dan het halsschild, langwerpig; met dindelijke stippellijnen; nagenoeg een- 

 kleurig geelgrijs, soms iets groenachtig grijs, of eenigszins roestkleurig, poedcrachtig be- 

 scliubti; gewoonlijk langs de zijden iets bleeker, de naad en de 6e tusschenruimte soms met 

 cenige onduidelijke donkere vlekjes. Halsschild bij bet $ bijna zoo lang als breed, bij het 

 J veel korter; met weinig afgeronde zijden, naar voren versmald; zeer lijn en dicht be- 

 stippeld, met twee breedc bruine langsbauden. Bovenzijde met lijne, maar duidelijke, bijna 

 liggende borstelhaartjes. Sexuecl verschil als bij de aanverwante soorten. Lengte 61 — 75 mm. 

 Op, in slooten en moerassen groeiende, Um be 1 li ferc n. De larve op Siiitn latifolium 

 en Berula angustifolia waargenomen; den Haag, Arnhem, den Bosch en Oud-Vroen- 

 hoveii bij Maastricht; zeldzaam. Ook in België 3. arundinis Payk. 



Dekschilden aan de schouders zoo breed als achter het midden en in ''t oog vallend breeder 

 dan het halsschild; langwerpig-ovaal, korter dan bij arundinis; zwart gevlekt of licht en 

 donker gestreept 8 



8 Schedel lijn behaard y 



Schedel duidelijk beschubd. Snuit van voren, vooral bij het $7 iets verbreed. Dekschilden in 



den regel door groote, brccde scludijes, licht en donker gemarmerd; met eene gemeen- 

 schappelijke lichte, eenigszins V-vonnigc, vlek nabij bet midden; in de tusscbenruimten met 

 korte borstelliaarijes. De lichte tinten op de dekschilden zijn roestkleurig, okergeel, grijs, 

 of iets groeiiacbtig-grijs, de donkere bruin of bruingranw met zwarte vlekjes ingestrooid, 

 vooral langs den naad en hier en daar in de tussciienruimtcn ; veelal zijn de doidcere vlekjes 

 zeer onduidelijk en kan de lichte dwarsvlek geheel ontbreken; dergelijke exemplaren zouden 

 met adspersa kunnen verward worden, doch onderscheiden zich al dadelijk door den aan den 

 to(i breederen snuit en de lijnere bestippeling van het halsschild. Halsschild bij het $ iets bteedcr 



