LXXVI. CuRCULioNiDAE. — 27. Hyi'era. 601 



dan lang, bij liet $ veel korter, aan tie zijiicn slechts weinig afgerond, naar voren vcrsinaM; 

 zeer lijn en iliclit licsti|>|icl(l, soms niet ccnc llaiuve langskiel over licc niiilden ; met twee donkere, 

 dour eeiie (veelal ontlirekcndc) granwe lijn gescheiden, langsliandcn. I.engte 43 - C> mm. Op 

 vochtige plaatsen en langs oevers, vrij gemeen op l'o 1 ygo n ee en , o.a. up R unie x-soorien 

 (Il yd ro la pa tluim en c ris pus) en 1'olygoiinni avicularc. De larven maken hare 

 gele cocons aan de genoemde planten ol' zelfs aaii grassen , R a 11 uiic u lacceeii en G a 1 eo- 

 psis tetrahit (acciosac Panz.) 4. ruinicis L. 



y Dekschilden bruiiiaclitig of grauw, niet eeiie rij zwarte vlekjes, hoofdzakelijk op de oneveue 

 tusscliciiruiiiitcii; die up de, meestal lichter gekleurde, derde tusschciiniimte staan iets verder 

 uiteen; veelal zijn de naad en de 4e tot "e tussehenrninucn , voor het grootste gcileelie, 

 zoo donker, dat de zwarte vlekjes nauwelijks daarvan te onderscheiden zijn; ook bevindt 

 zich in den regel eciie zwarte vlek aan de basis, welke de 2e tot 4c tussclicnruiniten inneemt. 

 Halsscliiltl met twee breedc, zwanachtige, gewoonlijk door eene lichte middellijn gescheiden, 

 langshaiulen. De donkere tinten op halsschild en dekschildcn zijn bij licht gekleurde exem- 

 plaren bruin. Lengte 4è — 6 mm. Op moerassige plaatsen en langs slooten , 0|) verschillende 

 Uinbelliferen. De larve werd o.a. gevonden op Helosciadium iiodiflorum. Ver- 

 breid en op sommige plaatsen niet zeldzaam (Pollux V.) 5. adspersa 1". 



Dekschildcn afwisselend licht en donker gestreept, zonder zwarte vlekjes op de onevene tussclien- 

 ruiinteu; bij goed nitgekleurde exemplaren de ie, 3e, 5e, 7e en 9e tusschenruimten grijs of 

 gcelgrauw-, de overigen zwart- of |)ckbruin beschubd; veelal zijn de ie, 5e, 8e en loe 

 tusschenruimten meer roestklcnrig, of de zijden van af de 3c donkere streep geheel liclit 

 beschubd; gewoonlijk de 5e tusschenruimte op de voorhclft incer witacluig, op de aclitcr- 

 lielft meer geelachtig, of alle lichte gedeelten roestklcnrig, soms met geringen mctaalglans; 

 veelal zijn de donkere tussclienruimteu op de grens met lichtere schubjes ingestrooid, waar- 

 door alsdan de lichte en donkere strepen niet meer zoo scherp begrensd zijn. Halsschild 

 als bij adspersa gekleurd, de lichte strepen veelal iets rretaalglanzig. Het ,} is, evenals 

 bij adspersa, iets smaller dan het J, met korteren snuit en minder verbreed lialsschild. 

 Lengte 5 — 5| mm. Terzelfder plaatse als adspersa, doch veel zeldzamer. 



(parallelogrammus Boheni., Julinii Sahlb., <? Kunzei Gylh.) 6. alteroans Ste|ih. 



10 Voorsclienen, nabij bet midden van den binnenrand, met een tand((J) of hoekig uitstceksel(5). 



Langsverpig-ovaal , dicht grijs of roestkleurig-okergecl beschubd; de schubjes zijn nit eene 

 breede basis lang gevorkt. Snuit witacluig behaard. Halsschild veel breeder dan lang, vooral 

 bij het J, aan de zijden afgerond; tegen de oogen lobvormig verbreed, dicht rimpelig- 

 bestippelti, met 3 wit- of witgeelachtige langsstrcpen en 4 breede, bruine langsbanden; de 

 middelste langsstreep soms met geringen mctaalglans. Dekschildcn met eenigszins parallele 

 zijden, vrij grove sti|)pelrijen en iets verhevene tusschenruimten; bij goed uitgekleurde 

 exemplaren de 3e tusschenruimte op een deel van de voorhelft-, de 4e en 6e op de acliterhelft, 

 tot over het midden, zwart gezoomd, ook de naad zigzagsgewijzc zwart gevlekt ; bovendien 

 zet zich de lichte middelliju van het halsschild een eind over den naad voort en zijn de 

 3e en 7e tusschenruimten van achteren, evenals langs den naad, met witte borstelhaartjcs 

 bezet. Sommige exemiilarcn zijn slecht uitgekleurd , b.v. grijs, inet de donkere vlekken slechts 

 door bruine of gele tinten aangeduid. Lengte 5—6 inm. Op droge plaatsen, op verschillende 

 Silcnceën. De larven en de gele cocons o.a. aan Silene inflata, Lychnis dioica, 

 Dianthus de hoi des en Agrostemnia Githago; soms schadelijk aan tuinanjers, 

 daar de larve van de onrijpe vruchten leeft. Verbreid en op sommige plaatsen gemeen. 



(polygoni L) 7. arator L. 



Voorschenen aan den binnenrand gewoon : i 



11 Beharing der schenen niet borstelig en afstaande 12 



licharing der schenen op den buitenrand borstelig en afstaande. Bovenzijde eenigszins vink, 

 overal met lange, opgerichte borstelharen bezet; de schubjes breed, aan het uiteinde gevorkt 

 (TigrincUus Capiom.). Halsschild zeer kort en breed, vooral bij het $; vóór het midden, 

 aan de zijden sterk afgerond; met 4 bruine langsbanden en drie smallere, grauwe, geelgraip.ve 

 of iets roestkleurige langsstrcpen, van welke de middelste meestal eenigszins metaalglanzig 

 is. Dekschildcn lang-ovaal, veel breeder dan het lialsschild, niet eenigszins parallele zijden 

 en lijiic stippelrijen: gratiw, geelgrauw ol iets roestklcnrig beschubd, de onevene tusscheurninuen 

 in den regel zwart gevlekt, de naadvlckjes gewoonlijk afwisselend als op een dambord; de 

 6e tusschcnruiinte gew<ionlijk donkerder dan de 2C en 4e, dichtgranw of geelgrauw behaard, 

 die meestal ook iets donkerder zijn dan de overigen. Pooten zwart; sprieten roestklcnrig, 

 de knots meer of minder gebruind. Sommige exemplaren zijn minder sclier|i getcekcnd, 

 doordat de donkere vlekken minder uitkomen; bij ab. c. * albicans Capiom. de dekschildcn 

 eenkleurig grauw of slechts met uiterst kleine bruinachtige vlekjes; bij Ah.c.'scfiigataüoh. 

 de donkere vlekken slechts naar het uiteinde aanwezig, de schenen en sprieten geheel roest- 



