6o2 LXXVI, CuRCULioNiDAE. — 27. Hypera. 



kleurig. Lciigie 4J — 5 imii. Op droge, oiibcbouwtlc terreinen; iip wilil groeiende Diiucus 

 carota en vvclliclu ooi; op Pastinaca sativa. Zeer zeldzaam. Vlissingen en Katwijl;. 

 Oolv in WestCalen en in de Rijnprov. bij Crefeld. 



f var. tigrina Boliem.) 10. pastinacae Rossi 1). 



12 Oogen zeer vlak, eenigszins langwerpig, liet 4e lid van den fnniculus gelijk aan liet 3e . . 13 



Oogen iets gewelfd, kort-ovaal. Het 4e lid van den funicuUis grooter dan de aangrenzende 

 Icedjes. Voorhool'd zoo breed als de snuit. Delise'hilden lang, elliptisch, met eenigszins parallele 

 zijden, smalle schouders en diepe stippellijnen. Langwerpig, zwart of donkerbruin; zeer dicht, 

 hetzij grauw, doch meestal rocstkleurig beschubd, de scluibjes smal en diep gespleten, als 

 dnbbelharen; langs den naad en op de afwisselende tussciienruimten veelal lichter gekleurd 

 en (soms alleen op de achterhelft) in rijen zwart gevlekt; bovendien met naar achteren 

 gerichte, korte borstelhaartjes. S(irietcn roodachtig, niet donkere knots. Halssclüld bij het 

 ^ slechts iets korter dan breed, bij het S breeder; aan de zijden sterk afgerond, vrij sterk 

 bestippeld; met 3, meer of minder duidelijke, lichter beschubde langsstrepen. Het (? kleiner 

 en smaller dan het $, met dieper gegroefde stippellijnen op de dckscliilden , wier stippels 

 grooter zijn en verder uiteen staan. Lengte 51—6* min. Op schaduwrijke, moerassige plaatsen ; 

 op riet. Zeer zeldzaam, Kampen en Breda (onder aanspoelsel van de Mark, Dec). In België 

 bij VVatermael, in VVestfalen , ook bij Crefeld en Bremen; in Noord-Frankrijk bij Rijssel. 



(mutabilis Genn.) y. elongata Payk, 



13 Dekschilden zeer dicht beschubd en bovendien inet kleine, liggende, witte haartjes, welke, van 



terzijde gezien, zelfs op het afliellende topgedeeltc, bijna niet zichtbaar zijn. Schubjes 

 tamelijk breed, slechts aan den top kort gevorkt 14 



Dekschilden met een, eenigszins viltig, scliub- en baarkleed; de vrij korte, opgerichte, witte 

 of zwarte borstclhaartjes, van terzijde gezien, vooral op het afbellend topgedeelte, duidelijk 

 in 't oogvallend. Schubjes in den regel lang gevorkt, of als dnbbelharen 15 



14 Halsscbild vrij sterk gewelfd, nagenoeg zoo lang als breed, bij het J iets korter en breeder; 



op de zijden vrij sterk afgerond, dicht bestippeld. Sprieten roodachtig, de knots bruin, 

 bet 2e lid van den lunicnlus 1 korter dan het ie. Dekschilden bij het g smaller dan bij 

 het J, langwerpig-ovaal; bij het S kort en breed ovaal, met meer uitstekende schouders; 

 met duidelijke stippelrijen. De kleur is zeer veranderlijk, hetzij eenkleurig dicht witgrauw 

 of gcclbruinachtig-granw, met twee donkere, breede langsbanden op het midden van het 

 halsscbild, of bovendien op bet achtergedeelte van den naad en langs den zijrand der dek- 

 schilden iets bleeker beschubd; of we! zijn de langsbanden van het halsscbild zwartachtig, 

 alsook met eene meer of minder duidelijke zwarte naadvlek aan de basis der dekschilden, 

 soms bovendien nog met een scbeeven , uit diclit opeenstaande zwarte vlekjes bestaanden, band 

 aan de zijden, in welke laatste beide gevallen het uiteinde van den naad en de buitenrand 

 meer in 't oog vallend gekleurd zijn. Ook kotnen witgrauwc, roodbrninachtigc of roest- 

 kleurig-gramve exemplaren voor, met donkere langsbanden op het lialsschild en in rijen 

 zwart gevlekte (veelal alleen de afwisselende) tussciienruimten der dekschilden (ab. c. miles 

 Payk), zeldzamer zijn dezen dicht witachtig bestippeld. Onderzijde dicht, veelal iets zilver- 

 glanzig, witachtig en gewoonlijk met vele kleine zwarte vlekjes ingcstrooid; pooten veelal 

 metallisch-glanzig grauw behaard, schenen soms roodbruinachtig beschubd. Laatste sterniet 

 bij het (f eenigszins ingedrukt. Lengte 5 — öj mm. Niet zeldzaam in vochtige grasvelden en 

 op weilanden. De larve o.a. op Lotus uliginosus en Lathyrus praten sis. 



(suspiciosa Herbst) 8. pedestrU Payk. 



Halsscbild weinig gewelfd, ongeveer ij maal zoo breed als lang; op de zijden matig afgerond, 

 naar de basis duidelijk versmald, lijn, rimpelig bestippeld. Sprieten bijna zwart, het 2c lid 

 van den fnniculus de helft korter dan het ie. Dekschilden ij maal zoo breed als het halsscbild; 

 met duidelijk uitstekende, doch afgeronde schouders; op de voorlieift met tamelijk parallele 

 zijden; met iijne stippelrijen. Dicht grauw , geelachtig, mestkleurig of bruin , gewoonlijk iets of 

 wat metallisch glanzig, beschubd en met korte, liggende, dikke borstelhaurtjes, in rijen, op 

 de tussciienruimten; halsscbild met twee breede, bruine langsbanden, de voorrand iets of wat 

 rocstkleurig; op de dekschilden de naad en de afwisselende tussciienruimten gewoonlijk met 

 kleine, rondaclitige , zwarte vlekjes, waartusschen lichtere grauwe plekken; de naad aan het 

 uiteinde eenigszins zilverglanzig-wit beschubd. Pooten altijd geheel zwart, grijs behaard. 

 Het ^ is smaller, met korteren snuit; slankere, meer verlengde voorpootcn en tamelijk 

 brceden langsindruk op het laatste sterniet. Lengte 4^ —5 mm. Vooral in bosschen in het 

 voorjaar 2). Niet inlandsch. In België en in VVestfalen (viciae Gylh.) 



1) Bij het in Zuid-Euru|ja voorkuiuciiilc lj|tp iijri de puoleii roestklcuriy, bleekjii-el behaiird. de dijen zelden iets gebruind; bij 

 ah. c. (Hivieri Caijioin. worden de duukeie vlekken o|) de deksehilden kleiner ut zijn meer uitpewiselil en slaan verder uileen, 

 üuk zijn liiei' de dijen zwart en de snuit, behalve hel uiteinde, reeslrued. 



-) Vullens liylIcnlKil nji Viiia sylv.iliea. welke plaril, vuur zuuver illij bekend, iiiel in Nederland is aangelrulVeu. 



