6o6 LXXVI. CuRCULioNiDAE. — 20. LiMOBius. — 29. Cleonus. 



tiissclicnn)iiiucn met eeiiige zwarte vlekjes. I3ij sommige exemplaren breidt zich het \vitaelitii> 

 scluibklced wat verder over de deksehildcn uit, ofwel bepaalt zich tot enkele langsvlekkeii 

 in de tiissclicnriiimten. Onnitgckleurde exemplaren zijn, belialvc liet donkerder halsschild, 

 geheel roc>-tklciirig, ook de smiit; met dezelfde veranderlijke tcekening op de dekschildcn. 

 Pooten roestrood, de dijen meer of minder gebruind. Bij liet $ liet laatste sterniet met een, soms 

 onduidclijken, kleinen, ronden indruk. Lengte 2» — 3 mm. Niet zeldzaam i)i de duinsircken, 

 aan den voet van Erodiuni cicutariiim; ook bij Zierikzee en Valkenburg (Limb.). In 

 de Rijnprov. bij Aken en Crefeld. (dissimilis Herbst, globicoUis Reiche) i. borealis Payk. 



Schubjes der dekschilden gewoon. Eene fluweelzwarte of -bruine dwarsvlek over bet midden 

 op den naad. Zwart tot roodbruin; liet scluibklecd deels bruin of roestkleurig, deels wit- 

 aclitig, met zwarte tluweelvickjes. Halsschild 1 breeder dan lang, met weinig afgeronde zijden, 

 van voren sterk versinald; dicht bruin beschubd, aan weerszijden met een bijna rechten, 

 tamelijk smallen, wit beschubden langsband. Schildje wit beschubd. Dekschilden met sterk 

 uitpuilende schouders, daarachter met bijna parallele zijden, naar achteren een weinig ver- 

 smald toeschijnend; vrij diepe stippelrijen en iets gewelfde tusschenruiniten; liet schubklecd 

 deels witgrijs, roestkleurig en bruin geschakeerd, met een lluweelzwart of -bruin haarvlckje 

 aan de basis van de ie en 3c tussciienniinitcn en eene groote, brccde, gemeenschappelijke, 

 fluweelzwartc of -bruine haarvlek iets achter liet midden ; daarachter over tien naad wit of eeiiigs- 

 zins roestkleurig-geel; bovendien veelal, nabij het midden, met een of meer ronde, zwarte 

 haarvlekjes en, vooral op de onevene tusschenruiniten, met eenige witte borstclhaartjes; bij 

 sommige exemplaren breidt zich de witte kleur wat verder over de dekschilden uit. Evenals 

 bij borealis vindt men dikwijls gedeeltelijk afgewreven exemplaren. Pooten roodbruin, de 

 dijen meestal gedeeltelijk donker. Bij het J het laatste stemlet met een meer of minder 

 duidelijk klein, rond groefje. Lengte 3- ji mm. Als de vorige, vrij gemeen, tusschen Erodinm 

 cicutariiim; vooral in de duinstreken, doch ook bij Breda aangetrolVen. 1. mixta Bohcm. 



XV. Tribus L I X 1 N I. 



29. Cleonus Schönh. 



(M e c a s p i s Bedel) 



Sprieten vrij kort eii dik, nabij kef uiteinde van den snuit i7igeplant ; niet of 

 sleckts zwak geknikt , de scapus den voor rand der oogen niet bereikend ; de Icedjcs van 

 den funieulus , behalve het ie, Iwrt en dieht opeengedrongen, soms hei se tid korter dan 

 het 2e; het "je lid van den funieulus tot de knots bekoor end. Snuit langer dan de kop , 

 vrij dik en meestal kantig, bovenop gekield en gegroefd; sprietgroeven diep , plotseling 

 naar onderen tot den onderrand der oogen , naar voren tot aan of nagenoeg tot aan 

 den mondhoek verlengd. Halssehild ecnigszins ke.i^elvormig , meestal ongeveer zoo lang 

 als aan de basis breed , naar voren versmald ; de aehterrand meestal tweemaal gebogen 

 en met eene plooi, waartegen de uitgeholde voor rand der dekschilden volkomen aansluit. 

 Schildje klein of groot , driehoekig, veelal rudimentair of bijna onzichtbaar. Dekschilden 

 lang gestrekt, zelden langwerpig-cirond ; zonder uitpuilende schouders, bijna altijd elk 

 afzonderlijk aan de basis afgerond. Prosternum met uitgesneden voorrond. Dijen onge- 

 tand. Schenen aan het uiteinde met een, naar binnen gerichten, haakvormigen doorn. 

 De eerste drie tarsleedjes aan de zijden met eene rij borstelharen, doch zonder borstelige 

 viltzool ; of wel het 3e tarslid tweelobbig-verbreed , tnet eene borstelige viltzool ; 

 de klauwen aan de basis samengegrocid. Lichaam behaard of beschubd ; meestal 

 gevleugeld, enkele soorten ongevleugeld. — De soorten, welke in grootte, sculptuur en 

 kleur van het schub- of haarkleed zeer onderscheiden zijn , leven bijna allen in droge , 

 zandige streken , als duinen , op diluviale zand-, mergel-, bij uitzondering op kleigronden ; 

 zij houden zich gewoonlijk op den grond 1) op, in den zonneschijn rondloopende, vooral of de 

 oneffenheden van den bodem, dikwerf ook onder steenen ; eene enkele soort (^C.ti gr i nu s") 

 begeeft zich op Achillea millefolium, in tvelk geval de kleuren van het insect 

 met die van de inflorescenties dezer plant overeenstemmen. — De larven leven van de 

 wortels en de onderste dcelen van de stengels van verschillende planten , vooral van 



\) De kl<-urt'ii Iccilcll ii<:li uilstrkiTnl vuov ren vrlilijt up (ii-n Ludpni. 



