6lO LXXVI. CURCULIONIDAE. — 30. Lixus. 



30. Lixus Fabr. 



Sprieten vrij dun , op iiet eerste derde gedeelte- of iets 7<Mr liet midden Tan den 

 snuit ingeplant, sleclits itieinig geknikt; funiculus •] -ledig, liet ie lid eeliter tot de 

 knots behoorende , de eerste twee leedjes gestrekt. Snuit zelden bovenop oneffe7i , meestal 

 cylindervormig en vrij dun, soms in 't oog vallend lang, weitiig gebogen. Sprietgroeve/i 

 schuin onder de oogen gericht , op de onderzijde i'an den snuit 7iiet vereenigd , van. den 

 mondhoek verwijderd. Oogen amandelvormig, aan de zijden van den kop. Hcilsschild 

 tamelijk gestrekt, eenigszins cvlindervormig of trapczoidaal , met meer of minder rechte 

 zijden ; de achterrand in het midden , tegen het bijna onzichtbare schildje , eenigszins 

 driehoekig uitgetrokken en aan weerszijden met eene plooi luaartegen de uitgeholde 

 voorrond der dekschilden vast aansluit ; aan 'weerszijden , tegen het ondergedeelte der 

 oogen, veelal lobvormig verbreed. Dekschilden langer of korter cylindervormig, aan het 

 uiteinde elk afzonderlijk afgerond, veelal echter toegespitst of in eene lange punt uitge- 

 trokke?i ; het achterlijf geheel bedekkend. Dijen ongetand , hoogstens op de onderzijde 

 hoekig verbreed ; schenen aan den binne?i-tophock met een kleinen , zijwaarts gerichten , 

 haakvorniigen einddoorn. Derde tarslid breed tweelobbig , evenals de voorafgaande twee 

 leedjes dicht vil tig behaard. Klamven vrij groot , aaneengegrocid. 



De soorten leven in de stengels, vooral van Urn be II ifer eti , Compositen en 

 Polygoneeèn; de ontiejikkeling heeft plaats in de niergholte , waarbitinen de larven 

 leven. 



De larve en pop van L. pa r a pi eet ie us weiden door de Geer; die van ir i dis 

 door Schmidt, Eversmann en v. F'rauenfeld ; die van sangu in eus door ]\ eise ; de 

 larve van pu n e t iven tr i s {niet vilis= b icolor) is door Goureau en de metamorphosc 

 van myagri door Letzner beschreven. 



Van de ± 90 Europeesche soorten komen 6 /;/ Nederland en 5 /;/ het aangrenzend 

 gebied voor. 



1 Scapiis zeer veel langer dan de eerste twee leedjes van den ftniiculus te zamen .... 2 



Scapus nauwelijks langer dan de eerste twee leedjes te zamen. Halsscliild zeer dicht bestippcld, 

 van vuren duidelijk ingesnocrd; met twee donkergeel, iets wollig, lieliaarde langsliandcn 

 over liet midden; de onderzijde en de zijrand, evenals die van den ko|), zoo ook de rest 

 van de onderzijde van liet licliaam iets langer, dicht, liclitgeel behaard. Dekschilden drie- 

 maal zoo lang als te zamen breed, aan het uiteinde tik afzonderlijk afgerond ; met duidelijke 

 stippellijnen; gelijkmatig geel behaard (var. rufitars'is liohem.), of met gele haarvlekjes 

 besprenkeld. Sprieten rood, de knots donker. Lengte 6 — 9J mm. Op onbebouwde terreinen, 

 op Carduus iiutnns en crispns, en sommige Cirs i u m-soorten ; voorjaar. Niet inlandsch. 

 In de Rijnprov. en Hannover (tiliforniis F.) (elongatns Goeze) 



2 Dekschilden zonder scherp begrensden, dicht wit behaarden zijband 3 



Dekschilden met een scherp begrensden, dicht wit behaarden zijband, welke drie of vier der 

 buitenste tusschenriiimten inneemt. Voorrand van liet halsscliild, tegen het ondergedeelte der 

 oogen, gelobd, zonder stijve wimperharen 10 



3 Dekschilden (van onderen gezien) aan het uiteinde met eene spitse voortzetting, welke minstens 



zoo lang is .ils het anale sterniet 4 



Dekschilden aan bet uiteinde afgerond of spits, doch zonder in 't oog vallende voortzetting. 5 



4 De tandvormige voortzetting der dekschilden langer dan het anale sterniet, van beide dek- 



schilden divergcerend. Oogen gewelfd. Voorrand van het halsscliild zonder tegen de oogen 

 gerichte lobben, met duidelijke, dicht aaneenstaande, lange, stijve haren. Lang gestrekt, smal, 

 zwart, de bovenzijde iiju grauw bcliaard; onderzijde en pooten viltig behaard, de haartjes 

 tweespletig, bovendien niet liggende haartjes. Pooten zeer slank. Sprieten vrij lang en dun, 

 bij het $ korter en dikker; eenigszins roodachtig, met donkerder knots; iets vóór het 

 midden van den snuit ingeplant; de scapus ongeveer zoo lang als de funiculus. Snuit ongeveer 

 zoo lang als bet halsscliild. Halsscliild gewoonlijk iets langer dan breed, kegelvormig, naar 

 voren slechts weinig versmald; uiterst lijn en dicht rimpelig bestippeld. Schildje onzichtbaar 

 Dekschilden ternauwernood breeder dan-, en ongeveer 4J maal zoo lang als het halsscliild, 

 met weinig duidelijke stippelrijeu. Het $ is gewoonlijk kleiner dan bet J, met korieren 

 snuit, langei halsscliild en duidelijker stippelrijen op de dekschilden. Versche exemplaren zijn 

 geheel met een g_eel, poedcrvormig exsudaat bedekt. Lengte 11— 16 mm. Verbreid en op 

 sommige plaatsen niet zeldzaam, op enkele in en langs water groeiende U inbel li fer en. 



