LXXVI. CURCULIONIDAF.. - 30. I,IXUS. 6tl 



liet overwinterde S legt in het voorjaar eieren onder w.itcr in ile stengels vnti l'li el l;i lui ri u 111 

 nqiiaticum en Simn l:i ti roliii m. In Juni vindt men de larven in liet merg dezer planien, 

 lioven liet niveau van liet water, niet den kop naar hoven gerielit; zij zijn Uaaskleiirig, 

 niet bruinen kop en duidelijke, vleezige voetstonipjes. De kever veiSLiiijiu in Augustus en 

 kan geschikt onder water duiken, vóór dien tijd treft men de poppen en de nog weekc 

 kevers in de stengels aan (plicllandrii de (t.) i. paraplecticus L. 



De tandvorniige voortzetting der deUschildeii ongeveer zoo lang als liet anale steniiet. Oogen 

 vlak. Zwart, lijn grauw behaard; versclic exemplaren niet een lichter of donkerder geel, 

 poedcrvormig exsudaat bedekt, dat langs de zijden van lialsschild en dckschildcn, alsook in 

 twee langshanden over het midden van liet lialsschild gewoonlijk iets licliter getint is. Scapiis 

 niiin zoo lang als de funiciilus. Snuit langer dan bet halsscliild, hij het <? korter en hreeder; 

 ile inplanting der sprieten meer naar voren dan bij het J. Halsscliild kort-kcgelvonnig, achter 

 de oogen duidelijk lobvorniig verbreed en van haarl'ranjcs voorzien. Dekschilden aan de 

 schouders duidelijk brccder dan liet lialsschild, met duidelijke stippelrijcn, wier stippels 

 dieper zijn dan hij pa ra pi cc t i c iis. Dijen in het midden verdikt, tarsen zeer breed. Bij het 

 <? zijn lialsschild, dekschilden en achterlijf sterker bcstippcld. Bij het J het anale steniiet 

 gewoonlijk niet ccne tlauwe langsgroel". Kleine exemplaren vormen L. geniellatus ("■ylli. 

 Lengte 14 -19 mm. Op moerassige plaatsen en langs oevers, op verschillende U in be 11 i fereii ; 

 de larve in de stengels van Cicuta virosa en Aiigelica sylvestris. Verbreid en 

 op sommige plaatsen niet zeldzaam (turbatus Gylh.) 2. iridis Oliv. 



5 Voorrand van het lialsschild, aan weerszijden, met dicht aaneenstaande stijve haren achter de 



oogen 6 



Voorrand van het lialsschild zonder dicht aaneenstaande stijve haren, slechts nier ecne gewone, 

 lijne, zachte baarfranje achter de oogen. Snuit lijn gekield, bij bet (^ iets korter dan bij het 2. 

 Halsscliild met witharige zijrand-zoom en vrij groote, ondiepe, op het midden meer ver- 

 spreide en gedeeltelijk ontbrekende stippels. Dekschilden met een korten, siiitsen top en 

 lijne stippelrijen, de 3e tusscbeiiruimte aan het uiteinde iets opgericht. Lichaam vrij dik en 

 plomp; zwart, bij onuitgekleiirde exemplaren donker kastanjebruin; op de onderzijde eenigs- 

 zins witacbtig behaard, met kale, zwarte vlekjes ingestrooid; bovenzijde spikkelig, langs 

 de zijden der dekschilden dichter, grauw behaard. Lengte 8 — iij mm. Langs rivieroevers, 

 op verschillende Cruciferen als: Barbarea vulgaris, Nasturtium officinale en 

 amphibium, Brassica oleracea enz. Niet inlandscli. In Westfalen en bij Hamburg. 



(diloris Germ., margine-maculatus Bacb) (my^Sri Oliv.) 



6 lialsschild overal, behalve de fijnere, rimpelig bcstippelde sculptuur, met vele zeer groote, 



vrij dicht staande, duidelijke stippen 7 



Malsschild (althans op de voorhelft) zonder deze groote stippen, of deze zijn soms op de 

 achterhelft flauw aangeduid 9 



7 Dijen en schenen der vooriiooten gewoon 8 



Dijen der voorpooten op de onderzijde duidelijk hoekig verbreed; voorschenen nabij het midden aan 

 den binnenrand eveneens cenigszins hoekig. Snuit nagenoeg zonder kielvormige langslijn. Hals- 

 scliild aan de basis iets breeder dan lang; aan de zijden, nabij den voorrand, meer afgerond. 

 Overigens als bardanac eii daar gemakkelijk mede te verwarren. Lengte y — 11 mm. 

 Op vochtige plaatsen en langs oevers; op R u m e x-soortcn, vooral op Rumex Acetosa 

 en domesticus. De larve in de stengels dezer laatste plant (de gekweekte zuring) waarge- 

 nomen. Niet inlandscli. In Noord-Frankrijk (Dept. du Nord). 



(guttiventris liohem., ferrugatus Oliv. nee F.) (cri b r ie ol 1 is Boheni.) 



8 Onderzijde gelijkmatig behaard. Malsschild aan de zijden onduidelijk witachtig behaard; aan 



de basis zoo breed als lang. Dekschilden zonder wit liaarvlekje aan de basis van de tweede 

 tusschcnruiinte; met ternauwernood aangeduide schouders, aan de basis ingedrukt; met 

 duidelijke stippelrijen en uiterst lijn bestippelde tusschcnruimten, welke, van terzijde gezien, 

 zwak dwarsrinipelig schijnen. Snuit meer dan driemaal zoo lang als breed, gewoonlijk 

 met eene lijne, kielvormige middellijn. Zwart, bovenzijde cenigszins vlekkig, grauw of 

 geelbruin behaard; vcrsche exemplaren met een dicht, geel i), poedcrvormig exsudaat bedekt. 

 Lengte 8 — 11 mm. Op vochtige plaatsen aan Rumex h ydr o la pa th um , in vvelker stengels 

 de larve leeft. Verbreid en op sommige |ilaatsen, o.a. in de duinen, niet zeldzaam.; ook bij 

 Valkenberg, Den Bosch, Veiilo en Maastricht; iii aantal bij Vlijmen (N. Brab.) op rlia- 

 barber. Mei (V cylindricus Herbst) 3. bardanae F. 



Onderzijde met druppelvormige, Uale plekjes besprenkeld. Halsscbild met een scherp begrensden, 

 wit behaarden zijband. Dekschilden met een wit baarvlekje aan de basis van de tweede tusscben- 

 ruimte. Dekschilden behalve de gewone beharing, bovendien met witaclitige haarvlekjes be- 



1) r.xt'iii^tlan'ii iiit't een rood exsudaat iag ik niet, /uu de opgave daarvan berusten u|i verwarriii); met aanverwante soorlen .' 



