LXXVI. CURCULIONIDAE. — MlNYOl'S. — 36. PLINTIIUS. 617 



Miii.vops Schöiih. 



Scapiis der pl(>w/>c spriclcii .^v/v.j.'-t.v/ , deti voorrand dir oofirn niet hercikom ; hel 

 ze lid van den funieulus iels langer dan liet y. St>rietgrocven l(d aan de zeer vlakke 

 oogcn seher/>. Ooglobben van het halsschild vrij duidelijk. Schildje onzichtbaar. Dck- 

 schdden slechts Tceinig langer dan te zanten breed. Bovenzijde van het lichaam door 

 ribben en andere verhevenheden oneffen. OngevleugehL Dijen ongetand; schenen met een, 

 naar binnen gerichten , eindhaak. Korfje der achterschencn aan de buitenzijde half 

 gesloten door eene plooi van de scheen , zonder kamvormige franje aan den buitenrand. 

 Derde tarslid niet breeder dan de eerste twee leedjes , niet tweelobbig , slechts op de 

 bovenzijde hartvormig uitgesneden , zonder uitranding op de onderzijde. Klamven vrij. 



Van de 10 Europeesche soorten komt i in het aangrenzend gebied voor. 



Korc en dik, dofzwart, vccbl met ecnc Icemkorst liedeUt; versclie exemplaren niet enUelc lïjnc, 

 liicr en daar tussclien de unell'enlieden der dekscliiWcn opgelioopte, aselii;rauvve scliul)jes. 

 Halsschild lireedcr dan lang, de zijden van voicn afgerond; met zeer gruote, ronde, ondiepe 

 indrukken of stippen, liet daartnsschen gelegen gedeelte als een nutvverk; met eene 

 kielvormige niiddellijn; op de onderzijde, van voren, nitgerand. Dckscliilden verkleefd; 

 oneffen, de onevene tussclicnruimten meer of minder opgericht of bnltig. De eerste 

 drie tarsleedjes aan weerszijden met stekelige borstelharen , op de onderzijde kaal. Klanw- 

 lid zoo lang als de eerste drie leedjes. Bij het J' de basis van het acliterlijf niet gewelfd, 

 zooals bij liet J; anale sterniet met weinig duidelijke, ruwe borstelharen. Lengte 8— 10 mm. 

 Vooral in het voorjaar, langs wegen en muren, op open terreinen. Een zeer traag insect. 

 Niet inlaiidseh. In België en in de Rijnprov bij Crefeld en Düsseldorf, langs den Rijn na 

 overstroomingcn (variolosns F., ? riigosns Goeze) (carinatiis L.) 



36. Plinthus Germar. 



Scapiis vrij dun, de oogen ternainvernood bereikend; funieulus T-ledig , de 

 eerste twee leedjes lang ges/rekt, de overigen kort ; ie lid van de knots zoo lang als de 

 volgende leedjes te zamen. Snuit vrij lang, zwak gebogen, aan den top iets verbreed. 

 Halsschild aan de zijden matig afgerond, matig gewelfd, met eene meer of minder 

 duidelijke kielvormige langslijn over het jnidden ; met bewitnperde, rceinig uitstekende oog- 

 lobben. .Schildje onzichtbaar of uiterst klein. Dekschildcn van voren boogsgewijze uitge- 

 rand, om den achterrand van het halsschild op te nemen ; met uitstekende schouder hoeken, 

 elliptisch of lang gestrekt ; soms met enkele haartjes of schubjes bedekt; met eene , door 

 rijen van diepe stippen of groef'jes gevormde, tralie-achtige sculptuur. Episterncn van 

 den metathora.x onduidelijk. Dijen duidelijk getand. Korfje der schenen open , aan den 

 buitenrand kort gekamd; eene duidelijke , gladde plaat tegen den buitenkant der tars 

 omsluitend, welke in een korten haak uitgetrokken is. Derde tarslid duidelijk t'weelobbig. 

 Lichaatn lang gestrekt. Ongevleugeld. 



Van de 5 Europeesche soorten komt i in Nederland voor. 



Pekzwari tot roodbrnin, kaal, of bij verschc exemplaren met de flauwe aanduiding van sclinbjes 

 en rijen uiterst korte borstelhaartjes. Sprieten roodbruin. Halsschild cenigszins ovaal, met zeer 

 groote, rondaclitige, diepe stipiiels, welke op de zijden ineenvloeien; nier eene kielvormige 

 langslijn en aan weerszijden een duidelijken indrid;. Dckscliilden verkleefd, de zijden van 

 liet lichaam stevig omsluitend; de langsrijeii, uit hreede, grove stippels samengesteld, staan paars- 

 gewijze, doordat de ;,e, 5e en 7e tusschenruimten veelal niecr verheven of zelfs kiclvorniig 

 zijn, ook zijn dezen soms raspachtig gekorreld. Dijen scherp getand; schenen op de binnenzijde 

 uitgebogen, a,an het uiteinde fijn goudgeel behaard. Tarsen roodbruin, de eerste drie leedjes 

 op de onderzijde viltig. liij het <? het anale sterniet recht afgeknot, waardoor het uiteinde van 

 het laatste sterniet zichtbaar is. Lengte 7—9 mm. In bosschcn van bergstreken, vooral op 

 leembodem; onder steenen, stukken hout, tusschen mos, dorre bladeren en achter losse 

 schors van gevelde boonien; Maart -November; zij komt tegen den avond te voorschijn i). 

 Uitsluitend en in aantal in de omstreken van Maastricht gevangen. De larve is door CArf/iH/j 

 beschreven 1. caliginosus F. 



1) Men vondt bij Dijon in Frankrijk di/ civitIiIijIscIiu van dil insect in di- maag van |iadd.n, Ak .i|, Ijar.' iiarliltlijkf IihIiIcii 

 veieu daarvau verslondun hadden. 



