LXXVI. CUKCUU()N[DAE. — 38. TaNYSPHYRUS. — 39. DlCRANTMUS. — 6i<; 



40. Bagous. 



gebo,i,^cti ; aan 7veerszijdeii vul eene diepe, onder de ooi^en ^ebogeti sprietgrocf. Oogcn 

 groot. IlaUschild ongeveer zoo lang als breed, Tan voren en van achteren afgeknot, 

 aan de zijden eenigszins afgcrond-vcrbreed ; gewelfd. Schildje klein, maar duidelijk. 

 Dckschilden kort-civormig , slechts joeinig langer dan te zamcn breed , veel brecder dan 

 het halsschild, met nagenoeg rechthoekige schouders. Eerste sterniet tusschen de achter- 

 co.vae breed a/geknot. Dijen ongetand. liet korfje der achterschcnen smal en schuin 

 afgesneden ; de haakvormige doorn aan den binnen-tophoek der schenen klauwvormig. 

 Tarsen dik, het 3e lid diep t7C'eelobbig; het zeer korte klauivlid tot aan de gewone 

 klamoen tusschen de lobben van het y lid ingesloten. Gevleugeld. Huidskelet vast. 

 De eenige Europeesche soort komt ook in Nederland voor. 



Rocczwart; op de bovenzijde door vvitaclitige scliubvleUjes gcmnrmcrd, op de oiidcr/ijdc met 

 niet aaiiecnstaande wute scliulijes. Sprieten en sciiencn gewoonlijk liclitbriiln. Oniiitgckleiirdc 

 exemplaren roodbruin, met rocstkleurigc pooten. Dckscliildcn met duidelijke langsstrefien 

 en .smalle, vcrlicvene tusscbenruimten. Lengte ij— 1^ nim. Zeer gemeen up waterplanten, 

 vooral op Lemna, het geheele jaar; 's winters in aanspoelsel. Over de levenswijze geelt 

 Uannltoii een bericht i. le'mnae Payk. 



XVIll. Tribus H Y D r o N o M 1 N 1. 



39. Dicranthus Motschulsky. 



(A n a c t o d e s Bris.) 



Dit genus is zeer verwant aan Bagous, doch onderscheidt zich vooral door de 

 slanke sprietknots , het zeer lange 2e lid van den funicutus, dat 2\ tot t, maal zoo lang 

 is als het ie, alsmede door de lange, smalle dekschilden , welke, op het vereenigingspunf 

 van de ^e en ge fusschenruimtcn , in eene spitse voortzetting uitgetrokken zijn ; daardoor 

 herinnert het lang gestrekte , smalle lichaam aan een kleinen Lixus. Het ie lid van 

 den funiculus is aanmerkelijk vergroot en zoozeer tegen de knots aangedrukt , dat het 

 daarmede een geheel vormt. Nog is de snuit lang, iets langer dan het halsschild, zeer 

 dun , slechts flauw gebogen , glanzig. Halsschild eenigszins vlak gedrukt , fijn korrelig 

 bestippel d. Prosternum vVir de voorco.xae duidelijk uitgehold. Pooten lang; tarsen zeer 

 slank , met zeer verlengde leedjes , het y lid nagenoeg even smal als- of bijna onmerk- 

 baar smaller dan het ze. 



De eenige Europeesche soort komt ook in Nederland voor. 



Zwart, zeer diclit granw ot" brtiingranw bcscluibd; halsschild gewoonlijk met twee, door eene 

 smalle, lichte middcllijn gescheiden, breede, bruine langsbanden. Sprieten achter het midden 

 van den snuit ingeplant. Dekschilden met diepe stippellijnen en afwisselend verhevene tussclien- 

 ruimten ; behalve de uitgetrokken spits, de 5e tusschenniimte voor het uiteinde in een 

 krachtigen bult eindigend; de vlakke evene tnsscbenruiraten incestal donkerder gekleurd. 

 Lengte 6^ — 8J mm. Deze soort leeft onder water aan riet. Meermalen bij Leiden, ook bij Voor- 

 schoten , Rotterdam, Vreeland en Watergraafsmeer, April — Jtili; over het algemeen een zeer 

 zeldzaam dier. .Volgens H. Brauns verlaat de kever in juli de voedingsplant, overwintert 

 na de copulatie in de modder en legt in het volgend voorjaar eieren in de onderste intcr- 

 nodiün van riet. Elke larve bewoont een internodiinn voor zich zelve. Is het water diep 

 genoeg, dan leven drie of meer larven in één halm, echter slechts in de onder water zich 

 bevindende internodiën. Het aantal regelt zich derhalve naar den waterrijkdom van het jaar. 

 In droge zomers gaan vele larven dood in de boven het water zijnde iinernodien. De larve 

 verpopt in den halm en levert inecsta! in het midden van Juli den kever, die tegen het 

 einde der maand den halm doorvreet. Men vimlt dan den kever bij het uittrekken van den 

 halm onder water. Het best is den halm in het begin van Juli te splijten. 



(vittatus Motsch.) 1. elegans I". 



40. Bagous Schünli. 



Langer of korter eivormig, zelden lang en zeer smal (B. cylindrus'), -weinig 

 gewelfd, op verschillende wijze grauw- of bruinachtig bcschubd ; gevleugeld. Sprieten vrij 

 kort en dun, iets vóór, zelden ongeveer in het midden van den snuit ingeplant ; de eerste 



