LXXVI. CURCUI-IONIDAE. - 40. IIagous. 621 



4 Denk' tussclicnniiimc vaii nclitercii, evenals liet uiteinde van de 5e tussclienruiniic, niet eene 



kniclnige bultige vcrlievenlieid; eerste tusschcnniiintc aan lie lia.sis, ter weerszijden van het 

 schildje, niet een klein, glanzig bultje. I.iehaani vrij kiirt en breed, zwart, dirlu bruiiigraiiw 

 bescluibd; sprieten, schenen en tarsen roestrood. Snuit dik, matig gebogen, bij bet ï langer 

 dan bij het J. Ilalsscbild bij bet $ smaller dan bij het J, aan de zijden tamelijk recht; 

 met eene lijne niiddellijn, van voren ingesnoerd; intcrst dicht, korrelig besti|i|)eld. Dekscbil- 

 den met lijne, nauwelijks bcsti|i|)elde langsstrepen en iets (de al'uisselende sterkerj gewelldc 

 tiisschenriiiintcn. Sclienen met (jndiiidelijke duorntjes aan de binnenzijde. Lengte 4-4'^ mm. 

 In stilstaande wateren, vooral in kleistreken; de larven, in aantal bijeen, op Stratiotes 

 aloidcs. Verbreid en op sommige plaatsen niet zeldzaam, (atrirostris F.) 2. binodulus Herbst. 



Derde tusschcnriiimte zonder krachtige bultige verhevenheid, of deze is sleclits llaiiw, als eene 

 zwakke buil, aangeduid; zonder klein glanzig bultje ter weerszijden van het schildje. . . 5 



5 Vijlde tusscbenruimtc in een krachtigen bidt eindigend. Deze soort kinnt in grootte en habitus 



met binodulus overeen, doch is iets simller en onderscheidt zich, belialvc door het ont- 

 breken van de bultige verhevenheid op de 3e tussclienruimtc, door liet nagenoeg niet ge- 

 groefde halsschild en de iets krachtiger, duidelijk bestippclde langsstrepen op de dckscliilden. 

 Zwart, dicht grauw bcschubd; over het midden soms Ijler en daar iets donkerder; de tusschen- 

 ruiuiten der dekschilden iets grover gekorreld. Schenen aan de binnenzijde met bebaarde, 

 lijne tandjes. Tarsen smaller dan bij binodulus, de Icedjes langer. Lengte 4 -4nnm. Langs 

 rivieroevers. Rotterdam en Leiderdorp; April, Juni. 



(binodulus Tlioms. , nee Gylh.j 3. nodulosus (ïylh. 



Vijfde tusschenruimte aan het uiteinde slechts iets bultig verheven, of niet eene weinig in 't 

 oog vallende onctTenheid f> 



6 Uiteinde van de 5e tusscbenrinmte met eene weinig in 't oog vallende onelVenheid. Het dichte, 



grauwe schubkleed, bij versche exemplaren, eenigszins glanzig, als ware het vernist; de 

 schubjes vrij groot en duidelijk. Dekschilden niet duidelijke langsstrepen en vlakke tusschen- 

 ruimten. Halsschild zoo lang als breed, naar voren versmald en iets ingesnoerd; met eene 

 lijne, maar duidelijke, verdiepte langslijn en twee, vooral naar achteren, donkerder langs- 

 banden op het midden. Dekschilden hier en daar donkerder gevlekt. Sprieten, schenen en tarsen 

 roestkleurig. Overigens niet I u t os u s in habitus en grootte overeenkomende. Lengte 3 — .li nmi. 

 Nabij de zeekust. Niet inlandseh. Noord-Frankrijk, Engeland, Dtiitschland en Zweden. 



(? argillaceus Gylh., halophilus Redt.) (encaustus Bohcm.) 



Uiteinde van de 5e tusschenruimte met eene kleine, bidtigc verhevenheid. Schubkleed dof. . 7 



7 Zijden van bet halsschild nabij den voorrand vrij sterk en plotseling afgerond-vcrhreed, naar 



achteren duidelijk versmald. Lichaam kort en breed. Dekscliildeu weinig langer dan breed, 

 veel brecder dan de basis van het halsscliild, met sterk uitpuilende schouders, nagenoeg 

 parallele zijden, aan het uiteinde snavelaclitig uitgetrokken; met zeer grof besti|)pe!de, lijne 

 langsstrepen, de stippels op de tusschenruimten ovcrgrijpend. Zwart, grijs of geelgrauw en 

 bnnn beschuhd; op het halsschild gewoonlijk met twee bruine, breede langsbanden over de 

 schijf; de dekscliildeu met een lichten dwarsband achter het midden en hier en daar nog enkele 

 lichte vlekjes. Deze soort is gewoonlijk van eene leemkorst voorzien, waardoor de kleuren 

 de sculptuur bedekt worden. Lengte 25-33 mm. Langs oevers, vooral in kicistreken; verbreid 

 en op sommige plaatsen niet zeldzaam, o.a. gemeen bij Amsterdam. 



(laticoUis Gylh.; chorinaeus ISohein.; petro Germ., nee Ilerbst) 4. limosus Gylh. 



Zijden van het halsschild niet nabij den voorrand vrij plotseling verbreed, veelal naar achteren 

 met parallele zijden. Meer gestrekte of langwerpige soorten S 



8 Scapiis der sprieten ongeveer in het midden ingeplant. Deze soort is gemakkelijk te herkennen 



aan de tamelijk gestrekte, eenigszins smalle, cylindervormige gedaante, ofscliooii naar ver- 

 houding niet zoo lang en smal als bij cylindrus. Zwart, dicht grauw beschubd; op het 

 halsschild met twee, door eene lichte streep gescheiden, breede, donkerder langsbanden; op 

 de dekschilden, op enkele tusschenruimten, veelal met rijen kleine, lichter en donkerder 

 vlekjes en achter het midden met ecu lichten dwarsband, welke den naad bereikt. Funiculus, 

 schenen en tarsen roodbruin. Halsschild ongeveer zoo lang als breed, aan de zijden niet of 

 bijna niet afgerond, van voren versmald. Dekschilden iets brecder dan bet halsschild, ongeveer 

 tweemaal zoo lang als te zamen breed; de tusschenruimten nagenoeg eflen of flauw gewelfd, 

 ook wel (^tessellatiis Fiirst., adspersits Fi'irst.) afwisselend meer gewelfd en bovendien het 

 uiteinde van de 5e tusschenruimte met eene sterkere bultige verhevenheid. Lengte 24—3! mm. 

 Lang oevers van rivieren en ]ilassen;den Haag, Rotterdam, Hillegersberg, Velzen, Amsterdam 

 en Utrecht. Ook in Iklgiü (dilatatus Thoms.) 5. tempestivus Herbst. 



Scapus der sprieten vóór het midden van den snuit ingeplant. Lichaam langwerpig, niet in 't 

 oog vallend lang en smal 9 



9 Voorschenen lang, slank, eenigszins cylindcrvormig; tarsen vrij lang 10 



