624 LXXVI. CuRCULioNiDAE. — 42 Smicronyx. — Pachytychius. 



brt-cd , het y lid breed Iweelobhig, met viltige zoel ; klauwlid zeer lang. Klauwen _i;ewoon, 

 aan de basis samengegroeid. De soor/en zijn zwart, behalve o.a. de Zuid-Europecsche 

 S. cyaneus Gylh., 7velkc blauwachti:^ en sterk glamit; is en wier de ksc lulden van 

 uiterst fijne stippelrijen voorzien zijn.. 



De soorten leven op verschillende parasiteerende planten., voor een deel op 

 Cu s CU t a-soorten i), waar de larven cecidiën veroorzaken. Volgens Hieronymus 

 veroorzaakt S. j u nger man n iae aan Cuscuta europaea meestal langiuerpige 

 of meer rondachtigc , gladde, sappige, i- tot 2-kamerige stengelaanzwellingen , tot de 

 grootte van eene erwt, daarin leeft de larve ; de vorming dezer gallen berust op hypertrophie 

 van het bastparcnchym. Volgens J. Mik zou S. coccus vermoedelijk ook op Cuscuta 

 dergelijke gallen veroorzaken, dn Juni verlaat de larve de plant om in den grond te 

 verpoppen ; in Juli en Aug. verschijnt de kever. 



Van de i^ Europeesche soorten komen 2 in Nederland voor. 



Kliuuvcn ongelijk, ilc binnenste rtidinientair. Glanzig zwart, op de bovenzijde bijna gelieel kaal, 

 hier en daar met smalle, gemakkelijk afvallende scliubjes bezer; onderzijde lijn witach'.ig 

 besehnbd. HaKsLbild ecnigszins kogelvormig gewelfd, zeer lijn be<tip|icld. Oekscbilden met 

 dnidelijl;c stippellijnen. Pooten zwart, soms iets roodbruinaLiitig. Lengte ij mm. Op C u se 11 ca 

 europaea. Eenmaal In de Waalsdorpsclie dniuen bij den Haag, Mei; ook bij Arnbem, [nli. 

 Ook in Wcstfalen fpolitns Hohem., ciiscutae Cli. Bris.) 1. coecus' Reich. 



Klauwen gelijk. Zwart; bij vcrsche exemplaren op de onderzijde dicht-, op de bovenzijde 

 duidelijk, veela! eenigszins vlekkig, granw bescbidid. Halsschild Hjn bcstippeld. Dekschilden 

 met lijne langsstrepen , waarin onduidelijke stippels. Lengte 1^—2 mm. Eveneens op Cn se n t a 

 europaea, langs beschaduwde boschranden. Eenmaal bij Maarsbergen, Mei. In de Rijnprov. 

 bij Aken eu Crefeld , ook in Westfalen. 



fciciir Gylh., variegatus Gylh.) 2. jungermanniae Reich. 



Pacliytycliius Jekel. 



CS t y p b 1 o t y c h i u s jekel, P, a r y t y c h i u s Jekel) 



Snuit lang en dun; de sprietgroef tegen den onderrand der, aan de onderzijde ver 

 uitecnstannde , oogen gericht. Scapus der sprieten op eenigen afstand van den tnondhoek 

 ingeplant , funiculus ^-ledig. Halsschild meestal nagenoeg zoo breed als de dekschilden. 

 Dekschilden met duidelijke, afgeronde schouderhockcn ; met duidelijk bestippelde,fjne langs- 

 strepen ; de randslreep (loé) rudimentair of ontbrekend, nimmer langer dan de episternen 

 van den metathorax ; aan het uiteinde te zamen afgerond. Achterr and van het 2e stemlet 

 gewoon , overal van de basis van het 4e verwijderd en niet , zooals bij het genus 

 Ty e h ius , 7i>aartoe , volgens oudere schrijvers , de soorten van dit genus (alsdan als 

 sub-genus) gerekend werden , aan weerszijden de basis van het 4e stemlet, over het y 

 heen, bereikend. Bovendien zijn bij Pachytychius de vrije tarsklauwen gewoon en 

 niet , zooals bij Tychius, van een aanhangsel voorzien. Voorco.xae volkomen aaneen- 

 staande. Schenen aan den binnen-tophoek met een naar binnen gerichien haak. Derde 

 tarslid diep tweelobbig , op de onderzijde met fijne borstelharen. 



De larven leven in de peulen van F ap i l iotiaceei'n 2). 



Van de 20 Europeesche soorten zou i in het aangrenzend gebied voorkomen. 



Eivormig, tamelijk breed en plomp; pekzvvart of pckbruin; de bovenzijde, behalve een breede 

 middenband op het halsschild en vele verspreide bruine vlekken op de dekschilden, dicht 

 witgrauw beschubd; de schubjes der dekschilden ovaal. Halsschild zeer verbreed , met sterk 

 afgeronde zijden, zeer dicht bestippeld. Schildje duidelijk zichtbaar. Snuit, sprieten en pooteii 

 roodbruin. Het 2e lid van den funiculus langwerpig, ongeveer half zoo lang als het ie. 

 Dijen ongetand. Lengte 2j— ^i mm. 0|) Sarothamuus vulgarisen volgens i. vo;/ 

 Heyden op (Icnista pilosa. Niet inlandsch. Zij zou in de Rijnprov. bij Elberfeld voor- 

 komen. De ontwikkeling is door Dufmir beschreven (sparsutus Oliv.) 



Il S. .yniieus (;>ili. lerll , vullens /i.i//'"!/, i" Jfn (ii';\M,ll..n stn.s''lvijol van OruliaiU'ln' (P li p I i p a o a) lul.'a. 

 2) VulRfiis Prms \n-n di' laivr van tl,' /.iml-Fiaiiv lir P. ^i' a 1. r i iip I I i s r,„viih. in (!.■ iluosvni, lilen van H H i a n t li |. ni il m 

 HUIIalum Mill, (l'am. C i s I i ii e pi^ ii). 



