628 LXXVI. CuRCULioNiDAE. — 46. Thryogenes. — 47. Erirrhinus. 



stengels van Sc ir pus lacustris en ondergaat aldaar hare inetaniorphose; de kever kruipt 

 in September uit cle pop. Verbreid en niet zeldzaam. (inquisitor Ilerhst) i. festucae Ilerbst. 



Het 2e lid van den fiiniL-uliis korter dan liet ie; het 3e, evenals de volgende lecdjes, 

 kort, eenigszins kogelvorniig ol' verbreed. Snuit korter, bovenop weinig bestippcld. 

 Pekbruin; onderzijde witathtig-, bovenzijde gcelgrauw beschubd; over het midden van liet 

 hals>.child ontbreekt het scliubklced nagenoeg geheel, slechts bevindt zich daar cene lijnc 

 beharing. Dekschilden eveneens, over den naad (behalve op de eerste tusschenniimte), tot 

 over het midden, met een breeden , vierhoekigen, ondicht beschiibden band. Deze soort 

 gelijkt overigens op kleine exemplaren van Festucae, doch is vooral door de kortere 

 leedjcs van den funiculus der sprieten te ondersdieiden. Lengte 3 — 3^ mm. Terzelfde plaatse 

 als festucae. Niet zeldzaam Cpalustris Gylh.) 2. Nereïs Payk. O 



47. Erirrhinus Schönh. 



Dit genus onderschei Jf zich van Thryogenes, doordat liet prosternum van voren 

 uitgerand is, zonder duidelijken , verheven randzoom , ook is de verdiepte dwarst ij n 

 weinig scherp ; bovejidien de dekschilden glad of met schubhaartjes , doch nimmer met 

 korte schubjes bedekt. Oogen ovaal , vlak. Voorrand van het halsschild met duidelijke 

 oo^lobbcn. Bij het i de basis van het achterlijf, op de eerste twee sterniten , met een 

 oppervlakkige?! indruk ; bij het ? breidt zich deze indruk niet op het 2e ster niet uit. 



De soorten zijn zicart of pekbruin, glad of met weinige schubhaartjes, zelden vrij dicht, 

 bedekt. Zij leven langs oevers op waterplanten. 



Van de lo Europeesche soorten komen 3 in Nederland en i /// het aangrenzend 

 gebied voor. 



1 De smalle zijstrook der sterniten zonder schubkleed. Voorschenen aan den binnenrand met 



lijnc tandjes bezet. Voorkaken aan de buitenzijde niet uitgerand (Sub-gen. Notaris Steph). 

 Bruinzwart. Snuit zoo lang als kop en halsschild te zamen; si)aarzaam, lijn bestipjield , niet 

 nestreept; glanzig. Malsschild vrij grof en zeer dicht bestippeld, in elke stip een schuh- 

 haartje; tie middellijn glad; aan weerszijden met eene dicht geel behaarde, smalle langsstrook. 

 Dekschilden met onduidelijk bestippelde langsstrepen en korrelige tnssclienruimten ; ongelijk- 

 matig en sjiaarzaam, soms wat dichter met geelbruine scliubhaartjes hezet , met eeue haarstip 

 (welke zelden ontbreekt 2)) achter het midden op de 3e tusschenruimte , veelal ook de 

 ouevene tussclienrnimten dichter behaard. Lengte 55—9 mm. Op Cyp era ceeë n , langs 

 rivieren en vaarten; verbreid en niet zeldzaam i. bimaculatus 1'. 



De smalle zijstrook der sterniten met een dicht, wit scludikleed bedekt. Voorschenen aan den 

 binnenranci gaaf. Voorkaken aan de buitenzijde uitgerand (Sub-gen. Er yens Toiirn.) . . 2 



2 Bovenzijde nagenoeg kaal, glanzig, hoogstens met enkele fijne haartjes bezet. Snuit dicht en 



duideiijk bestippeld, niet gestreept; met lijne, gladde middellijn. Halsschild grof, over het 

 middcii iets meer verspreid, bestippeld. Schildje duidelijk. Dekschilden met duidelijk bestippelde 

 langsstrepen en uiterst lijn bestippelde eu dwarsrimpelige , breede tusscheuruimten. Zwart, 

 sprieten en pootcn roodbruin. Lengte 54 — 6J mm. Niet inlandsch. Deze soort zou in Oldenburg 

 voorkomen (aetbiopsF.) 



Bovenzijde vleUkig met schubhaartjes bedekt 3 



3 Zijden van het metasternum en de pleurae fijn bestippeld en met een dicht witachtig schubkleed 



bedekt. Tusschenrnimte der oogen iets smaller dan de basis van den snuit. Snuit langer dan 

 kop en halsschild te zaïnen, gebogen, op de achterhclft duidelijk gestreept. Halsschild grof 

 en dicht rimpelig bestippeld, met gladde middellijn; de voorrand met sterke ooglobben; 

 aan weerszijden met een dicht geel behaarden langsband. Dekschilden meer dan de helft 

 langer dan te zamen breed; met weinig duidelijk bestippelde langsstrepen, de binnensten 

 meer verdiept en duidelijker bestippeld dan de buitensten; tusschenrinmten korrelig; op de 

 3e tussehenruimte, achter liet midden, gewoonlijk met eene gele haarstip; overigens met 

 iiaarvlekjes. Sprieten en pooten lichter of donkerder roodbruin. Lengte 6— 7I mm. Niet 



\\ Pirn.s- luu di-M suüil mi'iiiiKfl.n 0|. C n I a m a gros l i s s y I V .1 I i l a IIC. (a ru 11 d i 11 a isa l'ali.) , .-pni- G r a m i n ee , pc- 

 vani!c-ii liihliiil, liij (erondeiT-lflt dal di' larven in de halmen leven, waarin liij de s|jureii van pingen aanlrol. 



1) (I S,liiini!,T l.i'selireef eene K. salarins van Burkum, als S|iee, nov. ui var., welke sleelils SJ mm, lang, veel smaller en 

 gesUvkler din Ij iniaeu 1 a Ins is; siinil minder gelmgen, aan liel uiteinde met eene naar linilen gerielile verdikking, welke 

 hii himaculalus ontbreekt. Hel eenige (manneli|k) exemplaar Mm volgens Fiiiisl wellielil onrijp 7ijn. Ik vermoed dat hel 

 sli-ehls eene afwijking van himaculalus is, w.dke soorl mei heUekkiiig lol de groolle. hreedle en aanwezigheid van hel 

 wille vlekje laiiiplijk veranderlijk is. 



