LXXVI. CURCULIONIDAE. 47. KkIRRHINUS. — 48. DORYTOMUS. 629 



zcUiznam op vcrscliillciulc watcrplniucii iils: Ca re x-soortcn ; zij overwintert o. a. in ilc stengels 

 van Typlia latil'olia. Door lieii lieer Leesberg ccnranal bij ilen 1 laag, gemeen i)p koolzaad 

 aangetrolVen 2. scirpi 1". 



Zijden van het meta>.terniim en de pleiirae groF l)esti|)peld , zonder witaclitig scluililtlccd. Tiis- 

 sclienruimte der oogen even breed als de basis van den stuiit. Snuit zou lang als kop en 

 halsscliild te zaïnen , gebogen; van voren spaarzaam, van ncliteren dichter en hier en daar 

 in rijen bestippeld. llalsschild grof en dicht bestippeld, over het midden niet eene gladde, 

 iets verhevene, middellijn; de voorrand met duidelijke ooglobben. Oekscliilden korter dan 

 bij scirpi, met grot' besiippelde langsstrepen en dicht en lijn rimpelige tiisschenrnimten. 

 Zwart, de dekschilden bij niet geheel niigekiciirde exemplaren kastanjebruin ui roodbruin; 

 de dekschilden, behalve de vlekkige beharing, meestal met eene haarstip achter liet midden 

 op de 3e tusschcnruiinte. S|)rietcn en pooten roodbruin. Lengte 3J — 5 mm. Gemeen op moerassige 

 plaatsen en voclitigc weilanden, o.a. op Car e x-soorten. Ik bezit een zeer klein es. uit 

 ('liessendam dat slechts 2^ mm. lang is. , ■ . (punctum F., rigidus iMrsli.) 3. acridulus I,. 



48. Dorytomus Stephens. 



(E t e o p 11 i 1 u s Bedel) 



/?//, lum (ie beide Torix'e genera verwante , genus oniierscJieidt zicli i^emakkeiijl; 

 door de duideiij/; getande voor dijen. Sprieten vrij lang, vóór liet midden van den snuit, 

 of nabij hei uiteinde ingeplant; met zeer langen scapus , welke den voorrand der 

 oogen bereikt; funinilus -j-ledig, de eerste tivee lecdjes lang gestrekt. Snuit {Fig. 116 

 VIII) dun, draadvormig, veel langer dan kop en halssclüld ie zamen ; met eene, nage- 

 noeg over de geheele lengte , aan de zijden , tot aan het midden van den oogrand door- 

 loopende sprietgroef. Halsschild breeder dan lang, aan de zijden afgerond, naar voren 

 versmald. Schildje duidelijk. Dekschilden breeder dan het halsschild, langiuerpig-eirond 

 of eenigszins eylindervormig. Voorco.xae aaneenstootend , op de achtcrhclft van het 

 prosternum geplaatst. Schenen met een kleinen haak aan den binncn-tophoek. Korfje 

 der achterschenen aan de binnenzijde open. Tarsen breed , het T,e lid breed i-iueelobbig. 

 Klauwett gewoon, vrij. Lichaam behaard, gevleugeld. Bij het S het achterlijf met een 

 basaal- indruk ; de snuit naar verhouding korter, soms minder glanzig en met duidelijker 

 sculptuur dan bij het ?/ de sprietgroeven naar voren verder doorloopcnde, soms tot vlak 

 nabij den mondhoek {D. filirost ris). In één enkel geval zijn bij het i de voorpooten 

 anders gevormd dan bij het J (D. longimanus) of vertoont het anale sterniet een 

 indruk en t7C'ee aanhangsels (D. dor sa lis). De larven vreten aan de katjes en de 

 eindloten van wilgen en populieren ; de kevers vindt men , in aantal bijeen , op deze 

 boomen , sommigen alleen in het eerste voorjaar ; velen ovcrtvinteren achter losse boomschors. 



De larve van D. Ion g ima nusvar. macropus werd door No-.oicki slechts kort, de 

 larve en pop van tortri.v werden door Letzner , die van m elano p h t h al m u s door 

 Rosenhauer beschreven. 



Van de ± 2^ Europeesche soorten komen 13 in Nederland en 1 in het aangrenzend 

 gebied voor. 



1 Prosternum aan den voorrand met eene ruwe haartranje 2 



Prosternum zonder eenige aanduiding van eene haarlVanjc, «elke buiten den voorrand uitsteekt. 11 



2 DekschiUlen alleen liggend bebaard, zonder eenig spoor van kleine, opgerichte burstelhaartjes. 3 



Dekschilden, behalve de liggende beharing, met kleine, opgerichte borstelhaartjes, vooral 

 zichtbaar langs de zijden en aan het uiteinde; de neerliggende haartjes zijn dik, priem- 

 vormig. Kop, snuit en onderzijde zwart; eenigszins vlekkig, grauw behaard. Halsschild kort, 

 w-einig gewelfd, aan de zijden duidelijk afgerond, duidelijk bestippeld; roodbruinaclitig, 

 veelal op bet midden zwart gevlekt, aan weerszijden met een witachtig liaarstipje. Dek- 

 schilden donkerbruin of zwartbruin , eenigszins vlekkig, met een rocstklcurigen langsband, 

 welke aan den schouder begint; of wel rocstkleurig met eenige donkere vlekken; nabij bet 

 uiteinde met eene, iets bultige, witte haarstip. Sprieten en pooten roestkleiirig of roodbruin- 

 achtig. Alle dijen met een tïuidelijk tandje. Lengte 2f — ;,i mm. Verbreid en niet zeldzaam 

 op Sa I i x-soorten , vooral langs rivieroevers. 



(taeniatus Gylb., Ths., nee F.; tlavipes liohem., nee Panz., Faust; snratus Seidl., nee Gylli.; 



.^ictor Ilerbst) 7. hirtipennis 13edel. 



