630 LXXVI. CURCULIONIDAE. — 48. DORYTOMUS. 



3 liet güdcclte van bet prostcnuim vóór de voorcoxae minstens zoo lang als lie cosac zelvcn 



de liaarfranjc, aan den voorrand, in bet midden korter dan ter weerszijden. Mesostcrnum 

 tnsschen de middclcoxae smal, cenigszins pijlvonnig. Voorsebenen ternauwernood korter dan 



de voordijen 4 



liet gedeelte van liet prosternum vó(')r de vooreoxae ongeveer de belft korter dan de coxac 

 zelven; de liaarfranje aan den voorrand, over de gebeele breedte, gelijk. Mcsosterumn 

 tnssclien de middelcoxac brecder, wigvormig, met stompe pinit. Voorsebenen korter dan 

 de voordijen 5 



4 VoorbooFd, tnssclien snnit en schedel, gewelfd en in bet midden ingedrnkt. Voordijen langer 



en dunner dan de aciiterdijen. Snuit du)i, sterk gebogen, bij bet J zoo lang als bet halve 

 licliaam, bij het <? korter; behalve de bestippelde langsstrepen glad. Sprieten bij het J meer 

 naar bet uiteinde, bij het S dichter bij bet midden van den snuit ingejilant; de eerste twee 

 leedjcs vau den funiculus liijzonder lang. Dckscbildcn met stippellijnen. Pckzwart of bruin; 

 de dckscbildcn cii veelal ook gedeeltelijk het halsschild vlekkig roestkleurig; bovendien, 

 vooral op de dckscbildcn, meer of minder dicht, onregelmatig, vlekkig, grauw bebaard; 

 sprieten, dijwortel, gedeeltelijk of geheel de schenen, alsook de tarscn-, veelal de pooten 

 geheel roestkleurig. Ook komen exemplaren voor, bij welke halsschild en dekschilden 

 roodbruinachtig zijn, met een zwartaebtig langsvlekje op het midden van het halsschild, 

 overigens meer of minder vlekkig grauw bebaard. Geheel bleekgele exemplaren, op de 

 bovenzijde lïjn wit- of geelgrauw (op de dekschilden vlekkig) bebaard, met donkeren snuit 

 en donkere sprietknots, werden als mucropus Redt. i) beschreven. Bij bet g het ie lid 

 der voortarsen zeer lang, soms zoo lang als de halve scheen; bij het $ slechts iets langer 

 dan breed. Lengte 4 — 7 mm. Zeer gemeen op Po p u I us-soorien, vooral op P. nigra 

 en dilatata; soms in massa tegen schuttingen; vooral in bet voorjaar; zij overwintert 

 achter boomschors. De vorm macropia is wellicht als eene locale kleur-aberratie te beschouwen. 



(cursor Payk., vorax F.) i. longimanus Forst. 



Voorhoofd niet gewelfd, in eer.e vlucht met snuit en schedel: nier ingedrukt. Voordijen 

 korter en niet dunner dan de aehterdijen. Snuit duidelijk korter dan bet halve lichaam, 

 minder gebogen dan bij longimanus; evenals de tarsen, in beide seksen nagenoeg gelijk. 

 Bovenzijde zwart; op rocstklcurigen grond, vlekkig grauw bebaard; de donkere en lichte 

 tinten scherper geteekend dan bij longimanus. l5eze soort herinnert in voorkomen aan 

 Dejcanii, doch is gemiddeld kleiner. Lengte 35—5 mm. Niet inlandscb. Deze o.a. in de 

 Vogezen voorkomende soort, werd in België bij Fleurus en Lambersart (coll. B/'ror/) gevangen. 



(Scbönherri Faust) 



5 Tweede lid van den finiiciilus laug, zoo lang als de knots of slechts 1 korter. Snuit zoo lang als 



bet halve lichaam; bij bet 1^ tamelijk dof, bnvenop met duidelijke langsgrocven; bij bet $ 

 glanzig en slechts aan de zijden niet lijiie stippellijnen. Sprictgroeveii bij bet ^ tot aan het 

 uiteinde van den snuit doorloopciide, bij het 5 tot iets vóór het midden. Deze soort vormt 

 als 't ware een tusscbenvorm van longimanus en tortrix. Bruinachtig tot bleekgeel; 

 dicht geelgrauw of grauw, vlekkig behaard. Halsschild naar voren weinig, naar achteren niet 

 versmald, met bijna niet afgeronde zijden; over het midden veelal donkerder gekleurd en 

 soms met lichtere middellijn. Geelbarige, geelbruine wijfjes werden als tnmentosus Fairm. 

 beschreven. Onuitgekleurde exem|)laren hebben het voorkomen van den vorm mucropus 

 van longimanus. Lengte 3^ — 5 mm. Op populieren, vooral op Pop u lus dilatata. 

 Verbreid en op sommige plaatsen niet zeldzaam (Rieblii Bacb") 2. filirostris Gylh. 



Tweede lid van deu funiculus weinig verlengd, korter dau de lielft vau de knots .... 6 



6 Snuit in de lengte gegroefd of met stippellijnen, iets langer dan kop en halsschild te zamen. 7 



Snuit ellen, dicht bestippeld en behaard, ternauwernood zoo lang als kop en halsschild te 

 zamen; van terzijde gezien, inet bet voorhoofd in ceue vlucht gebogen 9 



7 Voorhoofd achter den snuit sterk gewelfd, niet in eenc vlucht met den snint gebogen ... 8 



Voorhoofd en snuit in eenc vlucht gebogen. Deze soort herinnert in voorkomen eenigszins 

 aan birtipennis en taeniatus, doch onderscheidt zich van eerstgenoemde vooral door 

 het ontbreken der kleine, opgerichte borstelbaartjes op de dekschilden, van de tweede soort 

 door de duidelijke liaarfranje aan den voorrand van het prosternum. Boveiizijde roestkleurig; 

 lic klip met den snuit, meer of minder het midden van het halsschild, een brecde langs- 



/ I\<;llriil'iiih''r . \\\sllh>ll <-. a. VCIIIU" (it-u ii;il l). iii;i r r ii p ii s vvw ^urdr snijil is, iili-I lüilstailli' hli-ur i'il iillii.T voorkuilieii 



(liiii liiiiKiiiiiiiills, ilr iiii'oli' Sflinivci-, nlilci- l„-»,tiuii«,.M allr pi-li' .■%i-iil|,Nilvii iiU .muil-rkli.ui-d nuuu ii :i üe uvei-};;iii!;i-il 



aiiiiUftlcii. .MiTkwiuirdiii iuliissrlii'ii is lirl , (l;it u[i muiiiiiii:-' [ihiiilsiii uilsliiilfiiij t;flf i'xi'iiii»iaren iil massa worden aaiijjf- 

 U-uir.'li, liTWijl iiii'il atilaar iiiiM ■i-ii .-tiK.d doiik.M r\i'iiijdaai' viildl VuliAi-lls WiSihtiff zoudiMl Olipi'vlfkte, pt-le exeinplareil 

 ril' i'ifii'iilijke uiillit^i'kli'Lirdrii van I u n ^' i iii a ii il s i\\i\ , inidi-r dmi naam van viMilralis Sli'pti. he.si-lireven; Inj zulke t'Xi-ni- 

 planni , in inijne vi-rzameling, is de snuil sleelits weinig donkerder dan de lieliaamskleur ; luell varieert (ie iileur van de 

 snuil !'ij de eigenlijke oiacropus vau zvvarl tot rood eu zijn derhalve geene scherpe versehiUeu aan Ie geven. 



