632 LXXVI. CURCULIONIDAE. — 48. DOKYTOMUS. 



11 Voorniiul van liet prostcriiiim zonder iiitrandiiig in liet middoi. Dekscliildcii nabij liet uiteinde 



(op het uiteinde van de 5e tiissclienruimtc) met ecne kleine Iniltige verhevenheid, welke, 

 vooral van terzijde gezien, duidelijk is en waarop gewoonlijk een wit haarvlekje staat . . 12 



Voorrand van het prosternnm in het midden diep uitgerand, de nitranding aan weerszijden 

 begrensd door ecne zeer kleine plooi en veelal minder goed zichtbaar wegens hare beharing. 

 Dekschilden zonder of nagenoeg zonder bidtige verhevenheid nabij het uiteinde 14 



12 Snuit over de langsgroeven behaard, bij het $ bijna of ongeveer zoo lang als kop en 



halsschild te zamen, bij het $ korter, ongeveer zoo lang als het halsschild. Halsschild zeer 

 kort, breeder dan lang, naar voren versmald, met weinig afgeronde zijden ; dicht bestippeld, 

 met gladde middellijn. Pekbruin of roodbruin, dicht, vlekkig, witgrauw behaard; het hals- 

 schild aan de zijden met een rondachtig bruin vlekje, door de witachtigc beharing ingesloten; 

 dekschilden door de witgraiiwe en lichtbruine beharing gemarmerd, veelal achter de schouders 

 dichter witgrauw behaard. Sprieten en pooten roestkleurig. Dijen scher|) getand. Lengte 

 3|— 4| mm. In bosschen, op Populus treniula. Volgens Kaltcnbach zouden de larven 

 leven in de katjes van deze boomsoort, alsook in die vnn Salix aurita; April, Mei. 

 Rotterdam en Warnsveld. Ook iu VVestfalen 8. aflinis Payk. 



Snuit nagenoeg onbehaard, minstens zoo lang als kop en halsschild te zamen 13 



13 Tweede lid van den funiculus minstens tweemaal zoo lang als breed. Snuit duidelijk gebogen, 



langer dan kop en halsschild te zaïncii; met diepe, bcstippelde langsgroeven, door scherpe 

 langsribben gescheiden. Zwart of brninzwart, spaarzaam grauw, vlekkig behaard. Sprieten en 

 |)Ooteu roodachtig, de dijen en soms ook de schenen grootcndcels donker i^cklein'd. Halsschild 

 zeer kort; niet zeer dicht bestippeld, met gladde middellijn; aan voor- en achterraiid al 

 of niet geel- of roodbruinachtig. Dekschilden zvvartbruin en roestkleurig of roodbruin ge- 

 marmerd, veelal langs de zijden of aan de schouders meer roestkleurig. I?ij sommige exem- 

 plaren heerscht de roodachtige kleur voor, bij anderen de donkere. Bij onuitgekleurde 

 exemplaren is de grondkicnr lichtbruin; de dekschilden op dezelfde wijze, maar geel en 

 bruin gemarmerd. Dijen scherp getand. Lengte ^i — 5 mm. Verbreid en niet zeldzaam op 

 Po|uilus tremula en aiba (costirostris Gylh., pars) 9. Dejeanii Faiist. 



Tweede lid van den funiculus nauwelijks langer dan breed. Snuit tot aan het midden nagenoeg 

 recht, met die]ie langsstrepen en scherpe langsribben. Voordijen bij het $ dikker dan bij 

 bet 2. Deze soort gelijkt zeer op Dejeanii, doch is doorgaans kleiner. Kastanjebruin of 

 roodbruin; koji met den snuit en de onderzijde zwart; sprieten en pooten roodachtig, de 

 sprictknots en veelal ook de tarsen donkerder. Bovenzijde vlekkig behaard, de dekscliilden 

 bovendien meer of minder marnierachtig zwart gevlekt. Onuitgekleurde exemplaren zijn licht 

 roodbruin, geelbruin of geelachtig, de donkere tinten lichter dan bij de goed uitgeklem-dc 

 exemplaren. Halsschild gewoonlijk iets vi'nir het midden verbreed, naar voren sterk versmald, 

 vrij grol en tamelijk dicht bestippeld; met eenigszius onbestippelde iniddellijn. Lengte 

 3-4 mm. Van af Maart op Salix caprea, waarop de larve leelt. Verbreid en niet zeldzaam. 



(macnlatus Mrsh., bitubercnlatns Zett., Silbcrmannii VVenck., costirostris Gylli., pars) 



10. taeniatus F. 



14 Dekschilden gelijkmatig of in vlekjes licht beliaard op een roestkleurigen of donkeren grond. 



Bij het f het anale sterniet vlak 15 



Dekschilden nagenoeg onbehaard, bloedrood; de zijrand en het voorste gedeelte van den naad 

 meer of minder uitgebreid zwart; soms zijn de dekschilden iets lichter rood en hoogstens op 

 het voorste gedeelte van den naad zeer smal zwart. Overigens het lichaam zwart, lijn grauw 

 behaard, tamelijk glanzig; bij onuitgekleurde exemplaren het halsschild en de pooten kastanje- 

 bruin, of wel het halsschild slechts iets donkerder rood dan de dekschilden. Snuit o|i de 

 achterhelft met grof bestippelde langsgroeven, veel langer dan het halsschild. Halsschild grof, 

 verspreid bestippeld. Dekschilden met krachtige stippelrijen en uiterst lijn bcstippelde tusschen- 

 ruimten. Bij het $ het anaal-sterniet met een indruk tusschen twee kegelvormige verheven- 

 heden. Lengte 3 — 3J mm. In vochtige bosschen, op Salix caprea, April— Juli; de larve 

 leeft in de eindlotcn, het volkomen insect komt in Juni uit den pop. Niet inlandsch. Niet 

 zeldzaam in Belgii; in de omstreken van Brussel (Boitsfort en Groenendael); in de Rijnprov. 

 bij Aken en Crefeld; ook in VVestfalen. (dorsalis Payk., nee L.) (san gu in o len t us Bedel) 



15 Voorhoofd, van terzijde gezien, achter den snuit gewelfd. Snuit dun, duidelijk langer dan het 



halsschild; met bestippelde langsgroeven, glanzig. Lichaam tamelijk breed, de dekschilden 

 aanmerkelijk breeder dan het halsschild. Bovenzijde vlekkig grauw behaard; rooil , of meer 

 of minder donker gevlekt, of wel bijna geheel donker lö 



Voorhoofd en snuit in eene vlucht gebogen. Siuiit dof, vrij dik 17 



16 Snuit over de geheele lengte gelijkmatig gebogen, nauwelijks breeder dan het voorhoofd tusschen 



de oogen; de sprieten dichier bij het midden dan nabij den top ingeplant, slank, het 2e 

 lid van den funiculus iJ — 2 maal zoo lang als breed. De beharing der dekschilden, van 



