638 LXXVI. CURCULIONIDAE. — 52. ÜRCHESTES. 



I.ciigte Ij — 2;' 111111. lil bdssclicii, vdural aan den zoom van hoog opgesdioceii cikcii-liaklioiiL, 

 zij iiiiiiceit (ie cikeiililadcii. Verbreid iii de licidestrelcen, docli over 't algcinccii zeldzaam. 



(signiler Creutz., Iiortorum F.) 7. avellanae Doiiov. 



10 llahscliild aan de zijden met scijve, opgciiclue liareii. DcU.scliilden belialve de gewone, lijne, 



graiiwe bcliaring, met naar aciuercn gerichte, zwarte borstelhaartjcs, welke van terzijde 

 gezien, duidelijk in 't oog vallen. Bovenzijde steenrood; de dcksehilden veelal grooteiuleels 

 iets lichter getint, aan de basis bruin gevlekt en een weinig achter het midden met een meer 

 ol minder smallen, zwartaclitigen, uitgezaktcn dwarsband. .S|)rieten en pooten rood. Borst en 

 achterlijf, alsook een ring nabij het uiteinde der dijen zwariaclitig. Scliildje dicht wit behaard. 

 Dijen ongetand. Lengte fzj — 2i mui. In heuvelachtige streken, op de bladen van L o n icera 

 \y los te 11 in; Ajiril — Sept. Niet inlandsch. In VVestlalen. 



(xylostei Clairv.) (lonicerae Ilerbst) 

 llalsscliild aan de zijden zonder opgerichte beharing 11 



11 Scapus nauwelijks zoo lang als liet ie lid van den fimiciilns, op het eerste derde gedeelte van 



den snuit ingeplant 12 



Scapus tweemaal zoo lang als liet ie lid van den ruiiiculus, nabij liet midden van den siuiit 

 ingeplant. De zijden vaii het halsschild met twee kleine borstelharen nabij de achterlioekeu 

 (Siib-geii. r.iithoron Tlionis.). Lichaam tamelijk gestrekt; zwart, vrij 'dicht, bruingranw 

 behaard; de glanzige grondkleur nog duidelijk in 't oog vallend. Sprieten en tarsen roest- 

 klenrig. Achterdijen naar binnen hoekig verbreed. Lengte i|— 2* min. Vooral in bossclicn, 

 op de bladen van den beuk, waarin de larve mineert. De kevers zijn eveneens schadelijk 

 door het afkiiagen van blad- en bloemknoppen; zij komen in liet midden van luni uit en 

 overwinteren in massa tusschen afgevallen bladen .11. fagi L. 



12 Dekschilden inet twee, meer of minder doorloopende, soms onregelmatige of iiit vlekjes samen- 



gestelde dwarsbandeii, benevens eene smalle, langwerpige vlek op den naad, achter het 

 schildje, dicht, witacluig behaard; meestal bovendien met een aantal verspreide kleine witte 

 vlekjes. Lichaam gelieel zwart, s])rieten en tarsen roodgeel. Achterdijen ongetand (Sub-gen. 

 Alyctus Tlioms.}. Lengte i*— 2| mm. Op de bladen van den berk ; verbreid en op sommige 



plaatsen niet zeldzaam, April— Juli rafiinis Stepli.) 3. rusci llèrbst. 



Dekschilden gelijkmatig behaard of hier en daar met enkele kale plekken 13 



i;', Voorcoxae aaneenstaande (Sub-gen. Th ree ticus Tlioms.). Halsschild over het midden eenigszins 

 gegroefd. Episternen van den metathorax zeer dicht wit of geelachtig-wit beliaard. Lichaam 

 eenigszins gestrekt; de bovenzijde steenrood tot geel, behalve eenige kale plekken, dicht 

 geelachtig of geelgrauw behaard; zeldzamer donker roodbruin. Schildje dicht wit of geelachtig- 

 wit beliaard; onderzijde, behalve het prosternum, geheel zwart; bij weinig uitgekleurde esem- 

 plarei! het acliterlijf geel gezoomd. Kop met ócn snuit, de sprieten en pooten rood- of geel- 

 aclitig. Exemplaren met gelijkmatig, dicht, geclachtig-witgrauw behaarde dekscliilden vormen 

 var. * albopilnsiis Reielie. Roodachtig-geelbruine exemplaren, met lijne, spaarzame, grijze 

 beharing, benevens zwart schildje en onderzijde, werden als cirnifcx tlerm. Qrim'malh Schrank) 

 beschreven. Ook komen geheel donker roodbruine, zwarthruine, tot zelfs zwartaehtige exem- 

 plaren voor, met donkere pooten. Zwartaehtige exemplaren met uiterst lijne beharing vormen 

 ab. e. atralus Preller (zeldzaam; Leiden, Nijkerk, Kollum (Fr.)); die met dicht grauwe beharing 

 (behalve veelal enkele kale plekken) ab. c. */JH.''c-.tffHy Stev. (c«/ctv//;M Germ.,/);/o,ï«,ï Gylh.). 

 Eindelijk heeft men nog eene var. * umiruftis Gylh. (^qmnquemacuhuus Chevr.), bij welke 

 kop, halsschild en onderzijde zwart, de dekscliilden roodbruin of geelachtig zijn, soms met 

 donkeren naad; bovendien de pooien roodgeel of zwartachtig, met overgangen. Sommige 

 exemplaren van deze .soort zouden gemakkelijk te verwarren zijn met q ue re u s, doch zij zijn 

 smaller, met iets langer halsschild, zonder de lange raiulliaren en met duidelijker behaard 

 schildje. Lengte 25—3^ mm. Gemeen op elzen, de larve mineert in de bladen. De var. ,ft-;;;;/-K7Kj 

 Gylh., welke in de Rijnprov. bij EIberfeld en op Borkuin voorkomt en voor vele jaren door 

 mij in aantal in de omstreken van Brugge in Iklgic gevangen werd, leeft op berken. 



(? testaceus Miill.) y. scutellaris F. 

 Voorcoxae uiteenstaandc (Sub-gen. H e m i r r hamp li iis Bedel). Halsschild zonder langsgroef 

 over het midden. Zwart; vrij dicht, gelijkmatig neerliggend, ruw, aschgrauw behaard. Snuit 

 lang, gebogen. De sprieten ver naar achteren ingeplant, evenals de tarsen roodbruin. Achter- 

 schenen aan de binnenzijde van de tophelft iets verbreed. Lengte 15— 2I mm. In weilanden, 

 vermoedelijk op eene Gen tau re a-soort; volgens Gf;-;«rtr op A ncli 11 sa o ffici n al i s, misschien 

 eerder op wilgen; Juli tot Sept. Eenmaal bij Breda, Mei. Ook bij Hamburg en in de Rijnprov. 

 bij EIberfeld (tomentosus Gylli.) 10. prateosis. Germ. i) 



Ik v.i J diil ili' uil Olrl.iilnii's vriii,,!,],. (J. , iii.MTiis v\n. iinjuisl gedfliTmliii'crJ is .'ii lul pratciisis li.-ln 



O. nncious koiiil u.;i. iil Oostenrijk, .-ii in 1'ruiikrijk lul in bfl Bassin di' la Sl-hiu vuur. 



