LXXVI. CURCULIONIDAE. — 54. AnthONOMUS. 641 



■l;ir<I;l:iiiwcn gewoon (Sub-gen. A 11 tlioni o r|i hu s Wcise). Kop nicc den snuit, lienevens de 

 nmler/ijde zv.-art; liet h;ilsscliild (hclialve veelal aan den voorrand, ol' meer of minder aan 

 den onurel;), de dekscliildcn (behalve soms langs den zijrand) en de pootcn rood ; de tarscn 

 meestal geheel ot' gedeeltelijl; donUcider. Sprieten, belialvc de knots, roodgeel. Sommige 

 exemplaren zijn geheel rood; ooU de kop en de snuit, zeldzamer nog de onderzijde (bij 

 Nijkerk) i). Onuitgekleurde exemplaren zijn roodgeel. Snuit glanzig, nauwelijks bestippeld. 

 Kop en halsscliild meestal tamelijk grol-, de glanzige deksehilden uiterst lijn-, bet scbildie 

 dielit wit-, de ontlerzijde iluidelijk witgraiiw behaard. Dekschihlen met grove stippclliinen. 

 Hij het S de aeluerscheneu eenigszins gebogen. Lengte 2.^ — .; mm. Op bloeienden meidoorn 

 en bloeiende dennen, April-jidi. V'crbreid eu op soinmige plaatsen niet zeldzaam. 



(inclanoce|ihalus F.) 3. varians l'nyk. 



S Bovenzijde gelijkmatig, spaarzaam, witgranu' behaard; zonder dwaisbanden op de deksehilden. 

 Oogen weinig intpuilend 4 



llalsschild met eene ol' meer laiigstrepen, de dekschildei' inci een iil'nieer bebaarde dwarsbandeu. f; 



4 Snuit dol', dicht bestippeld, bij bet <? korter en meer rimpelig. Voordijen met een zeer klein 



tandje. Voorschcr.en bijna recht. Zwart, eenigszins glanzig; lijn, gelijkmatig, grauw-, de borst 

 dichter behaard. Schildje dicht wit behaard, soms niet dichter dan de deksehilden. Sprieten 

 geheel zwart, ol' wel de scaniis rocstrood. De dijwortcl en gedeeltelijk de schenen en tarsen 

 soms iets roodbriiinachtig. llaUschüd uiterst dicht bestippeld. Oekschildcn niet stippellijnen 

 en iets gewell'de tnsschenriiimtcn. Pygidiinii niet geheel door de deksehilden bedekt. Sommige 

 exemplaren vertoonen kastanjebruine deksehilden en pooten; roestroodc exemplaren werden 

 als * grucilijies \'ici\ir. Qeptnpus Des Gozis) beschreven. ISij bet $ zijn de middelcoxac 

 scherp gedoomd. Lengte 2— 2§ mm. Op eenige Rosaceeen, vooral op bloeiende 

 Il tl b iis-soorten; de larven leven in de bloemknoppen van franibozcn en bramen en zijn 

 daardoor soms schadelijk. Volgens Bo/iclii.' ook op aardbcziën en volgens IFcstholfen Biiddiberg 

 zcH's op verschillende rozen-soorten, waar het J, op het einde van Mei, de bloemknoppen 

 aanboort, daarin een ei legt en dan afbijt, zoodat dezen op den grond vallen en verdrogen. 

 Zeer gemeen 2. rubi llerbst. 



Snuit glanzig, doch duidelijk bestippeld. Voordijen met vrij krachtigen tand. Deze soort herinnert 

 in kleur zeer aan varians, doch is grooier en dadelijk aan de getande tarsklauwen te 

 herkennen; de bovenzijde en de pooten zijn meer rocstrood. Kop niet den snuit, de onder- 

 zijde en meer ot' minder de tarscn zwart; bet uiteinde der sprieten zwartachtig. Sommige 

 cxtMiiplaren zijn geheel roodachtig, liovenzijde vrij lang, doch spaarzaam, bet halsschild en 

 de borst dichter grauw behaard. Schildie wit. Deksehilden met minder grove, in het midden 

 meer oppervlakkige, sti|)|iellijnen; iets langer dan bij varians. Lengte 3j — 35 tiim. Niet 

 inlandscb. In Ilannovcr en in de Rijnprov (pubesccns Payk.) 



5 Voorschenen aan de binnenzijde, op de basaalhcH't, boogsgewijze intgerand, liaardoor in bet 



midden hoekig verbreed, of gewoonlijk de gchecle toplicllt breeder fi 



Voorschenen aan de binnenzijde hoogstens slechts aan de basis, doch weinig in 't oog vallend, 

 gebogen, veelal bijna recht (ped i cu la ri u s, r u f u s eu so r b i) 11 



5 De zijden van het halsschild tot aan de achtcrlioekcn duidelijk gebogen. Lichaam in hoofdzaak 

 rocstrood of roodbruinacbtig, ten minste de deksehilden naar bet luteindc 7 



De zijden van het halsschild op de achterhcift bijna recht, veelal parallel. I.ichaam grooten- 

 decls bruin, ook het uiteinde der deksehilden y 



7 De voorrand van den breeden , wit behaaarden dwarsband , achter het midden der deksehilden, 

 eenigszins sehinn tegen den naad gericht. Deksehilden met eene lluweelachlige buil aan de 

 basis van de 3e ttisschenriumte ; de schouders en de naad lichtrood; over het midden 

 zwartachtig. Bovenzijde overigens lichter of donkerder roodbruin. Onderzijde bruin, grauw 

 behaard; de basis en het uiteinde der dijen, de schenen en tarsen rocstrood. Snuit bestippeld 

 en gestreept, met eene verhevene middellijn; zwart, aan de basis roodbruin, soms geheel 

 rooil. Voorhoofd zwart, witachtig bcsehubd. Halsschild aan de zijden sterk afgerond, iets 

 gewelfd; grof en dicht bestip)ield; de middellijn, alsmede het schildje, dicht wit bescbubd. 

 Deksehilden met stippelrijen en zeer lijn rimpelige, vlakke tusschenruinuen. Voordijen met 

 een zeer grooten tand. Sommige exemplaren zijn geheel pekzwart, behalve de schouders en 

 zijrandcn der deksehilden; ook is de witte beharing soms afgewreven. Deze soort is van de 

 naverwante p edic 11 1 ari n s vooral onderscheiden door hel meer gewelfde lichaam, de nuwcel- 

 achtige builen aan de basis der deksehilden en den veel grooteren tand der voordijen. Bij bet (? is 



1) V(,Qr:il iii SliaiiriiiKivii' kiiiiii-n ?'*1 1 /.\v;irlt' i-MMiijihtrcn voor. ot In) «i-lkr ;ill.Tn ln'l iiiiilrlrri di-r ili-ksiliilili'ii rood is, L'il 



rrarikrijk iijii ouk gclu'-'l /.w.irl'' fxciiijihin'u iiipt niuilpclc [luiiti-ii In-k'-iid, 



