642 LXXVI. CURCULIONIDAE. — 54. Anthonomus. 



do snuit korter en aan de basis smaller ilnn bij liet J. Len!;te2J — 4 mm. Op vnicbtboonien; 

 de larve in de bloemknoppen van pereboomen; vooral van Maart — Mei. Verbreid, doch 

 niet algemeen. In het buitenland soms als schadelijk opgegeven. 



(cinctns Redt., bitiiberculatiis Thonis.) 4. pyri lïohem. 



De voorrand van den wit behaarden dwarsband, achter het midden der dekschilden, loodrecht 

 op den naad gericht, de achtcrrand is scherp begrensd ; soms is deze dwarsband zeer ondnidelijk 

 of ontbreekt nagenoeg geheel iJ 



i! Dekschilden, evenals het halsschild, van terzijde gezien, elk een regelmatig gebogen oppervlak 

 vormend. Dekschilden glanzig, zonder bultige vertievenheid aan de basis der 3c tusschen- 

 ruimte. Lichaam vrij kort ovaal, sterk gewelfd, roodbruin tot licht rocstkleurig-rood; scajuis 

 der sprieten en pooten iets lichter. Snuit weinig gebogen, langer dan kop en halsschild 

 te zamen; dof, aan den top zwart; aan de basis iets bcstippcid en gestreept; met llaiiwe, 

 kielvormige middellijri. Halsschild sterk verbreed, het midden gewelfd; aan de basis iets 

 versmald, de zijden vc'x'ir het midden afgerond; van daar naar voren, nagenoeg rechtlijnig, 

 sterk versmald en nabij den voorrand iets ingesnoerd; grof en dicht bcstippcid; geel- 

 achtig behaard en bovendien mer eene geelgrauw beliaarde middellijn. Schildje dicht witachtig 

 behaard. Dekschilden achter liet midden met een, naar buiten verbreeden, wit behaarden 

 dwarsband, op welken, tegen den naad, gele haren ingemengd staan; een tweede smallere, 

 naar het schildje gerichte, gebogen, veelal eenigszins onderbroken, evenzoo gekleurde band 

 op de voorhelft; bovendien aan het uiteinde eenigszins wit behaard; overigens bijna kaal. 

 Voordijen meer verdikt dan de overigen, met grooten scherpen tand; voorsclienen aan de 

 basis in "t oog vallend dun, op het midden aan de binnenzijde sterk hoekig verbreed, duidelijk 

 gebogen. Bij het $ de snuit iets korter; het anaal-stcrniet smal nitgerand, met gladden rand. 

 Deze soort doet overigens in kleur en teekening aan pedicularins denken. Lengte 3I mm. 

 Op Sorbns Aria en meidoorn. Niet iulandsch, In Noord-Frankrijk bij Rijssel, ook in 

 Engeland (Cbevrolatii Desbr.) 



Dekschilden achter het schildje eenig.szins neergedrukt, met een zwart bultje aan de basis van 

 de 3e tti.sschcnrnimte. Deze soort is zeer veranderlijk in voorkomen; zij onderscheidt zich 

 vooral door het aan de zijden verbreede halsschild, het weinig gewelfd zijn der dekschilden, 

 welke laatsten tot aan het midden rechtlijnig verbreed en aan het uiteinde zeer stomp- 

 afgerond zijn; met stippellijnen wier stippels eenigszins vierkant zijn; bovendien zijn de 

 dijen der middel- en achtcrpooten van een uiterst klein tandje voorzien, terwijl de tand 

 aan de voordijen bijzonder groot en scherp is. Van deze soort zijn twee rassen bekend. 

 liet type is tamelijk dof; hetzij eenkleurig rood of roodhrniuachtig, met een weinig 

 brecden, niet zeer in 't oog vallenden, meer of minder onderbroken, witachtig behaarden 

 <lvvarshand achter bet midden, welke nabij den naad meer roestgccl is; veelal zijn de dek- 

 .schilden van achteren, om den dwarsband, berookt, of alleen vóiV den dwarsband grooten- 

 deels berookt; ook kunnen de dck.schilden geheel licht rocstkleurig zijn, nagenoeg zcnider wit- 

 achtig bellaarden dwarsband achter het midden. De middcllijn van het halsschild en bet scliildje 

 wit beliaard. Het ras rosinae Des Gozis is korter, met minder verlengde dekscliilden; op de 

 bovenzijde glanzig; bij sommige exemplaren zijn het halsschild ter weerszijden van de witte 

 langslijn, alsmede de dekschilden vóór en achter den wit behaarden dwarsband zeer donker 

 getint en bevindt zich soms cenc witte haarvlek over het midden van den naad ; ook komen 

 zeer donkere exemplaren voor, met zeer ondnidelijkcn dwarsband; sommige exemplaren zijn 

 bijzonder klein. Lengte 2 — i\ mm. Op bloeienden meidoorn en op iepen. Het type uitsluitend 

 bij Oud-Vroenhovcn nabij INIaastricht gevangen, ook in België bij Brussel en in Westfalen; 

 het ras rosinac bij Breda, Tiel, Doetinchem, Oud-Valkeveen en Valkenberg (Liinb.), 

 doch zeer zeldzaam. Mei — Juli. 



(ulmi Desbr., nee de G.; cinctus Tlioins., nee Redt.) 5. inversus Bedel. 



9 De behaarde dwarsband achter bet midden der dekschilden loodrecht op den naad gericht, op 

 een roestkleurigen grond staande. Deze soort gelijkt overigens in kleur op porno rum; de 

 voorrand en eenigszins de zijden van het halsschild, de schouders en meer of minder 

 de zijden der dekschilden, de dijwortel, de knieën, de schenen en tarsen roestrood; lijn 

 en dun grauw behaard; bovendien bevinden zich op de dekschilden meer of minder duidelijke, 

 wit- of geelachtige haarvlekjcs en is de dwarsband naar binnen geel behaard; vinlr en achter 

 den dwarsband ontbreekt de beliaring nagenoeg, waardoor ecu smalle zwarte zoom in 't 

 oog valt. Snuit gestreept en bestippeld. Halsschild sterk en uiterst dicht bestippeld, met 

 meer of minder duidelijke, witachtig behaarde middellijn. Dekschilden met krachtige stippel- 

 rijen. Lengte 3— .35 mm. Op Pomaceeën; de larve leeft in de bloemknoppen van de peer, 

 de kever kruipt in Mei uit. Niet inlandsch. In Noord-Duitschland bij Hamburg. 



(Robertii Wenck.) (spilotus Redt.) 



De behaarde dwarsband achter liet midden der dekschilden, van af den naad tot aan den 

 zijnuul schuin opgaande en gewoonlijk op een meer of minder donkeren grond staande. . 10 



