646 LXXVI. CURCULIONIDAE. — 56. MaGDALIS. 



Hiilsschild ;ian vvecrszijiien o|j eenigeii afstand achter cic voorhocken met cene bultige verhevcnliciil. 4 



4 De bultige verhevenlicid achter de voorhoeken van het halssthild bestaat uit een groeiijc 



raspkorrclijcs of tandjes. Dekscliildcn tamelijk glanzig, met kraclitigc stippellijnen en sterk 

 gewelfde, zeer lijn dwarsriinpelige tusschenruiinten, welke iets brceder zijn dan de stippel- 

 lijnen. De zijden van het halsscliild, achter het bidtje, vrij sterk algeroiul; de achterhoeken 

 naar buiten spits uitstekend. Voorschenen aan de binnenzijde, in 't midilen, hoekig verbreed 

 en van daar tot aan het uiteinde uitgerand en van fijne kerftandjes voorzien. Bij het J de 

 snuit kort, weinig gebogen, naar het uiteinde iets verbreed; de scapus en meer of minder 

 de funiculus der sprieten roodbruin. Lengte 4J—5J mm. Waarschijnlijk op berken. Mei— Aug. 

 Uitsluitend bij Zeist en Arnhem gevangen. In de Rijnprov. bij Aken. 



(atrauientaria Germ. , atrata Gylh.) 1. carbonaria L. 



De bidtige verlieveuheid achter de voorhoeken van het halsschild bestaat uit eene dwarslijst. 

 Dckschilden iets glanzig, met krachtige laugsstrepen , welke zeer dicht, doch vrij onduidelijk 

 bestippcld zijn, en vlak gewelfde, korrelig gerimpelde tnsschenruimteu. Voorsclienen gewoon. 

 Snuit bij het J duidelijk en vrij dicht bestippcld. Lengte 5 — 55 mm. Niet inbndsch. Deze 

 soort zou bij Hamburg en in Westlalcu gevangen zijn . . . .' . . (asphaltiua Bohem.) 



5 Voordijeu met een klein, bultig tandje. Oogen laug-ovaal Scliildje naar voren afbellend, 



daardoor eene nitholliug voóraau en ter weerszijden tusschen de deksclhlden. Dckschilden 

 elk van voren sterk afgerond, vooruitstekend en iets opgericht; met diepe stippellijnen en 

 vrij sterk gewelfde, uiterst dicht korrclig-gerinipelde tusschenniimteu. Halsscliild veel brceder 

 dan lang, aan de zijden duidelijk afgerond, naar voren sterk versmald; zeer diclit bcstipiield ; 

 op het midden of alleen op de voorhelft met eene iets ingedrukte, veelal glanzige middellijn. 

 Sprieten, evenals het overige lichaam zwart; de knots bij bet <? zeer lang, bijna zoo lang 

 als de rest der sprieten. Snuit bij bet J gebogen, in 't oog vallend langer dan bij het g. 

 Lengte 2J — 4^ mm. Gemeen op verschillende Pomaceeün en A m ygdalee S n , o.a. op 

 meidoorn, appel, peer en Prunus-soorten; ook zou zij op wilde rozen aangetroffen zijn; 

 Mei— Jnli (armeniacae F., $ rhina Gylh., nassata Germ.) 3. cerasi L. 



Voordijen ongetand of alleen bij het J' van een zwak bultje voorzien. Oogen kort-ovaal. Schildje 

 horizontaal, zonder uitholling daarvoiir ol ter weerszijden tusschen de dekscliildcn. Dekschilden 

 van voren slechts iets vooruitstekend en niet opgericht. Tusscheuruimten zwak gewelfd cu 

 onduidelijk korrelig, met ccue rij uiterst lijue, liggende, bruine haartjes. Sprieten geheel 

 roodgeel, of zwartachtig en alleen aan den wortel roestrood ; de knots in beide seksen inatig 

 lang. Zwarte, weinig glanzige soorten 6 



6 Sprieten geheel roodgeel. De 6e en 7e stippellijn op de dekschilden van achteren diep en met 



de 8e vcrccuigd; de 3e en 9e tnsschenruimteu van achteren meer verheven, de 4e en 5e 

 stippellijn korter dan de 6e tot de 8e, de 3e met de 6e van achteren verecuigd. Bij het 't? 

 de snuit zeer dik, beliaard. Lengte 2j — 3I inm. In bosschen op eiken, de larve in de jonge 

 takken; verbreid en niet zeldzaam 4. flavicornis Gylh. 



Sprieten zwartachtig, de wortel tot aan bet ;;e lid roestrood. De 6e en 7e stiiipelliju op de 

 dekschilden van achteren ondiep en iets afgekort, zoodat achter de 4e en 5e eene kleine, 

 ongestreepte plek vrij blijft; de 3e en 9e tusscheuruimten van achteren op het vereenigiugs- 

 punt niet verheven; de 3e sti|ipellijn is met de 8e van achteren vereenigd. Overigens als 

 fla V icoi-nis. Lengte 2j— 3] mm. Eveneens op eiken, voorjaar. Niet inlandsch i). In 

 Noord-Duitschland en Noord-Frankrijk. Wellicht in ons gebied te vinden. 



(q ue rcic o 1 a Weise) 



7 Snuit langer dan de kop, zoo lang als (jf nog langer dan het halsscliild. Dekschilden elk van 



voren in cene sterk al'gcronde lob uitgetrokken, de basis van het halsscliild aan weerszijden 

 meer of minder bedekkend. Voordijen met een grooten tand 2) (Sub-gen. Th am n o p h il us 

 Schönh.) ". g 



Snuit niet langer dan de kofi, korter dan het halsscliild; recht of slechts llauw gebogen. Oogen 

 groot en gewelfd. Dekschilden elk aan de basis slechts weinig afgerond, recht ol nagenoeg 

 recht afgesneden. Dijen ongetand, of slechts met een klein tandje (Sub-gen. Rhinodes 

 Steph., Edo Germ.) 14 



8 De eerste twee sterniteu overal even grof en diep bestippcld. Hiertoe behooren eene hlauwaclnige 



soort met sterk iiitpuileiuic oogen en twee zwarte soorten met zeer grove sti|ipcllijuen np 

 de dekschilden " o 



De eerste twee sterniteu aan de zijden (nuluidelijk eu oppervlakkig of zeer verspreid bestippcld. 

 Oogen vlak 11 



1) Alle uit Npderl;mti u|tyi-g('V(.'ii e\eiii|ilarfii w;ii-ni uiijuist i;edeliTiiiiiiei'r(l. 



^) Bij lu-t Siib-jicnus M ügdu li ims ('.eriii. \v;iyrlue de, u.;i. iii de uin^lrekeii \.ui l'jiijs vuurkuiiieiide, ruüdliruii 

 Gertu. behoürt, ^tjii Ma dijeu ungetuiid. 



