LXXVI. CUKCULIONIDAK. — • 56. MaGDALIS. 647 



y Öogcn volkomen vlak of slechts zeer zwak gewelfd, üovenzijde gelieel zwari. 'russcheiinaiiueii 

 der dekscliildcn met cenc enkele stippcirij of meer riniiielig 10 



Oogen sterk uitpuilend. Bovenzijde staalblanwaclitig of iets groeniichtig-bhinw, de dckscliilden 

 meestal levendiger gekleurd dan de rest van liet licliaani. Tiissclicnruimtcn der stippelrijen 

 of ondiepe sti|>pellijnen fwier sti|)pcls lanijwerpig-vierkant zijn) drie tot viermaal zoo breed 

 als de rijen of lijnen zelf; met twee, liier en daar onregelmatige, kraclitige stippcirijen. llalsschild 

 langer dan breed, van voren versmald, krachtig en dicht bestippcid. Snuit bij het <f iets 

 korter en dikker dan bij het J, over de gehccle lengte ecnigszins rimpelig bestippcid. I. engte 

 3I— 5.!, mm. Op dennen en herken, zeldzaam; Nijmegen, Maarsbergen, VVintcrswijk, 

 liergen-op-Zoom , Vcnlo en Roosteren; Mei — Juli. In de Rijnprov. bij Aken. 



6. phlcgmatica Ilerbst. 



10 Oogen volkomen vlak. 'Piisschenrnimten der dekschiUlen z:jo breed als de stippellijnen , gewelfd 



en rimpelig; de stippels in de langslijnen grof, vierhoekig, als het ware een traliewerk 

 vormend. C.lanzig zwart. Halsscliild ongeveer zoo lang als breed, naar voren versmald, zeer 

 dicht en grof bestippcid. Epimeren van meso- en mctathorax dicht witachtig behaard. Bij 

 liet $ de snuit iets korter en plomper, het 2e sterniet oppervlakkig ingedrukt. Lengte 

 i\--7\ mm. Op kwijnende Pi n u s-soorten. De larve vreet een langen gang in de mergholtc 

 der c'énjarige scheuten. Verbreid in de diluviale streken, o.a. in aantal bij Vcnlo; ook eenmaal 

 in de Waalsdorjische duinen; Mei — Juli. 



(carbonarii I"., nee L.; heros Kust.) 5. memnonia ('rjlli. 



Ougen zeer zwak gewelfd. Tussclicnruimten der dekscliildcn tweemaal zoo breed als de stippel- 

 lijnen, vlak en uiterst lijn rimpelig, bijna glad, met eene krachtige stippcirij. Epimeren van 

 meso- en mctathorax ternauwernood dichter behaard. Overigens als memnonia. Lengte 

 o.\ — 3§ mm. Op Coniferen. Niet iidandsch. Deze soort zou in Noord-Dnitschland en in 

 Westfalen voorkomen (linearis C.ylh.) 



11 Basis van elk der dekschilden , van af het midden naar buiten, nagenoeg recht; de geheele 



basis tot aan de schoudcrhoeken iets opgericht, doordat zicli daarachter een breede dwars- 

 indrnk bevindt. Kop zwak en onduidelijk bestippcid. Snuit niet sterk gebogen 12 



Basis van elk der dekschilden sterk bochtig afgerond, tegen het schildje en tot den schouder 

 schuin afvallend en hetzij alleen in het midden iets of in 't geheel niet opgericht. Kop dicht 

 en duidelijk bestippcid. Snuit sterk gebogen 13 



12 De 8e tot toe stippellijn der dekschilden aan het uiteinde sterk verdiept. Tusschenruimten der 



tamelijk glanzige dekschilden fijn raspachtig bestippcid, aangezien de stippels van achteren 

 naar voren ingestoken zijn en daardoor van voren een glad gedeelte vertoonen, dat zich 

 als een glad korreltje voordoet (exemplaren bij welke deze stippels niet raspachtig zijn, werden 

 als Hcydenu Desbr. beschreven); overigens lijn gcchagrinecrd; de stippels in de langsstrcpcn 

 grof, vierhoekig. Snuit bij het $ zeer ftauw gebogen, vrij kort en dik, naar voren verbreed, 

 tussclien de onduidelijke hestipiicling lijn gcchagrinecrd en ecnigszins dof, op de onderzijde 

 met eene kielvormige middellijn, de sprieten tamelijk ver vói'ir het midden ingeplant; hij 

 het 5 meer gebogen en langer, glanzig en duidelijk bestippcid, op de onderzijtic zonder 

 kielvormige langslijn, de sprieten slechts iets vóór het midden ingeplant. Halsscliild weinig 

 of niet breeder dan lang, van voren versmald, zeer dichten grof bestippcid, met ecnigszins 

 gladde middcllijn. Zwartblauw, vooral de dekschilden meer donkerblauw; de epistcrnen en 

 vooral de epimeren van meso- en mctathorax dicht wil behaard; overigens de onderzijde en 

 de ])00ten lijn behaard. Bij het $ de sterniten vlak, bij het J tamelijk gewelfd. Lengte 

 3^ — 5 mm. Op Pi n u s-soortcn, zeer zeldzaam; Arnhem, de Bilt, Breda; Mei — Jnli. 



~. vïolacea L. 



De 8c stippellijn der dekschilden aan het uiteinde niet sterker verdiept. ïusschciiriiimten der 

 stippcirijen, welke alleen langs de zijden ecnigszins tot stippellijnen verdiept zijn, uiterst 

 lijn gechagrincerd, nagenoeg glad toeschijnend, met eene iijnc, onregelmatige stijipcirij, 

 welke hier en daar verdubbeld is. Glanzig zwart, de dekschilden gewoonlijk met uiterst 

 geringen bronzigen of groenaclitigen weerschijn. Sprieten gcdeelielijk of alleen de scapns 

 roodbruin, llalsschild iets langer clan breed, naar voren versmald, op het midden ecnigszins 

 vlak gedrukt; zeer dicht bestippcid, gewoonlijk met eene (nibestippelde, veelal iets ingedrukte 

 middcllijn. Bij het J de snuit dikker en korter, dicht en vrij sterk bestippcid, gedeeltelijk 

 dof. Lengte 3J -4I mm. Niet inlandsch. Zij zou in Westfalen voorkomen . (nitida Gylli.) 



13 Dekschilden op de tusschenruimten inet fijne, raspachtige, in eene gedeeltelijk onregelmatige 



rij geplaatste, stippeltjes bezet, daardoor met een lijn korrelig voork(nncn, aangezien de 

 stip|)eltjes van achteren naar voren ingestoken zijn en van voren een korrclachtig, glanzig 

 vlak vertoonen. Halsscliild dicht en sterk bestippcid, de middellijn geheel of gedeeltelijk 

 onbcstippeld. Epistcrnen en vooral de epimeren van meso- en mctathorax dicht witgrauw 

 behaard. Zwartblauw of iets grocnachtig, de dekschilden donkerblauw of iets grocnachtig- 



