648 LXXVI. CURCULIONIDAE. — 56. Magdalis. 



bhuiw. Overigens veel op v io 1 ace a gelijkend. Lengte 4* — 61 mm. Zeer zeldzaam; Steenwijk, 

 Ensclieile', Winterswijk en Breda. Ook in VVestfalen. 



(punctirostris Gylh., dtiplicata Thoms., violacea Desbr.) 8. froatalU Gyll'. O 



Dekscliilden 0]i de niterst lijn gecliagrineerde tussclienruiratcn met ccne enkele, krachtige, 

 gewone rij van rundaclitige ol' vierkante stippels 2); de stippels in de langsstrepen lang- 

 wcrpig-vierkant. Zwart ol' ecnigszins blauw- ol' groenaclnig-zwart, soms meer blauwachtig, 

 de dekscliilden gewoonlijk meer blauw ol' groenachtig-blauw; sommige exemplaren zijn geheel 

 of nagenoeg geheel zwariachtig. Ilalsschild ongeveer zoo lang als breed, van voren sterk 

 versmald, dicht en tamelijk grol' bcstipjield, over het midden mee ecne meer of minder 

 duidelijke, gladde middellijn. Bij het ^ op het eerste sterniet met een duidelijken langs- 

 iudnd;; bovendien de snuit korter dan bij het ?• Deze soort is navcrwant aan violacea 

 en wordt daarmede dikwerf verward; zij onderscheidt zich gemakkelijk door de meer naar 

 voren (jitstekende basis der dekscliilden, den dichter en diudelijker bcstip|ielden kop en 

 den sterk gebogen snuit; van ft on tal is onderscheidt zij zich door de krachtige, regelmatige 

 stippelrij op de lusschenruimten der dekschilden. Lengte 2^— 4A mm. In de diluviale streken, 

 gemeen op dennen; geheel zwartachtige exemplaren zeer zeldzaam. De kever steekt in het 

 voorjaar de jmige scheuten aan, de larve leeft achter de schors óf in de mergholte. 



9. duplicata C-erm. 



14 'Voordijen met een klein tandje. Basis van elk der dekschilden eenigszins afgerond. Scapus 



nauwelijks tweemaal zoo lang als het ie lid van den funiculns, aan tien top sterk verbreed. 

 Ilalsschild kort, met sterk naar buiten gerichte achterhoeken en sterk afgeronde, eenigszins 

 hoekig verbreede zijden. Dekschilden met grof bestipjielde langsstrepen, van welke de eerste 

 twee naar het uiteinde in stippelrijen uitloopcn, en smalle, korrelige tusschenruimten, welke 

 nauwelijks zoo breed zijn als de stippellijnen zelf. Voorhoofd tusschen de oogen half zoo 

 breed als de sntut. Snuit in beide seksen ongeveer zon lang als de kop, bij het ^ veel dikker 

 dan bij het ?. Sprieten zwart; de knots bij het g sterk verlengd en behaard, langer dan 

 de fiiniculus. Deze soort is gemakkelijk met cerasi te verwarren, doch onderscheidt zich 

 vooral door de ongetande klatiwen, den in beide seksen korteren snuit en de duidelijke, 

 diepe vierkante stippels in de langsstrepen der dekschilden. Lengte 2j — 3 mm. Op jonge 

 eiken, voorjaar. Niet inlandsch. In Noord-Frankrijk en Nonrd-Dintschland; zij zou, volgens 

 Dt'sh-oiitcn- ili'S Loges, ook in België voorkomen. 



C(? mixta Desbr. , Kraatzii Weise) (exarata H. Bris.) 

 Alle dijen ongetand. üasis der dekschilden recht ol' nagenoeg recht afgesneden. Scapus 3 — 4 

 maal zoo lang als het ie lid van den funictdus. Ilalsschild tnet zwak uitstekende achterhoeken 

 en minder afgeronde zijden. Dekschilden met smalle stippellijnen, welke allen tot aan het 

 uiteinde duidelijk ingegraven zijn; de tusschenrninncn breed, meer of minder gewelfd, lijn 

 rimpelig, minstens zoo Ineed als de stipiiellijuen 15 



15 'Voorhoofd ttisschen de oogen half zoo breed als de snuit. Sprieten in het midden van den 



snuit ingeplant 16 



Voorhoofd tusschen de oogen slechts weinig smaller dan de snuit. Sprieten zwart, nabij de 

 basis van den snuit ingeplant. Snuit zno lang als de kop, recht. Oogen groot, uitpuilend. 

 Sprietknots bij het ^ nier verlengd. Zwart, dekschilden blauwachtig. Halsschild nauuxlijks 

 zoo lang als breed, dicht bestippeld, aan de zijden een weinig afgerond-verhreed. Dekschilden 

 met diepe stijipellijnen en gewelfde, zeer lijn rimpelige tusschenruimten. Lengte 2'^— 4 mm. 

 Op Populus nigra. Mei; zij zou ook op bloeienden ineidcjorn vourkomen. Leuinaal bij 

 Maastricht. Ook in België 12. nitldipennis Bohein. 



16 Snuit niet korter dan de kop, llanw gebogen, bijna recht. Sprietknots bij het rf sterk verlengd, 



grootendeels cylindervormig eu behaard, minstens zoo lang als de rest van den spriet; bij 

 het zeldzamere 5 normaal; scapus en funictdus in beide seksen roestkleurig, de knots 

 zwart of bruin. Ilalsschild aan de zijden zouder kegelvormige verhevenheid, zeer dicht bestippeld, 

 met twee grocljes ongeveer op het midden eu een groefje in het midden aan de basis. Zwart, 

 weinig glanzig. Dekschilden met diepe stip|iellijuen en tamelijk gewelfde, lijn rimpelige 

 tusschenruimten. Lengte 2* — 3* mm. 0)i vruchtboomcn , o.a. op den appel; de larve in de 

 takken. Verbreid, doch niet algemeen. 



(5 trifoveolata Gylh., J clavigera Kust.) 10. barbicornis Latr. 



Snidt iets, bij het J' bijna de hell't korter dan de kop. Sprietknots bij het <? niet verlengd. 

 Halsschild aan weerszijden nagenoeg in of iets achter het midden, met eene kleine kegel- 

 vormige verhevenheid; uiterst dicht, korrelig bestippeld. Dekschilden met diepe stippellijnen 



l| II.' wi'iiiige cxprapliireii uil ^l•cl.■^l;lllll Jic ik r.i-^ /ijii miiiai'liiialii; i;njul. I'raair eruol./, lilauwc .■x.Tijiiliiivi) luUiiii 



L Milln- uil Wi'fiifu 

 i) ülider n'n pruul .-laiilal cM-iiiplartai uil Vriilu Iil-vuihI ji.-li wii t.x,-iu|ilaar, luj wAkr dr !.li|i|icl!, up de lussdii-i 



unduidelijk ziju. 



