LXXVI. CURCULIONIDAK. — 56. ^^AGDAL1S. — 57. PlSSODES. 649 



LMi zeer lijn rimpelige, gexvell'de tiisselienruimteii. 7. wan, il o fi;!;! 11 zit'. Sprieten, behalve de 

 knuts, roocigeel; soms ilc luiots ook iets romlgeelaeliti!;, of ecu grooter gedeelte van liet 

 uiteinde der sprieten donker. Lengte 2 — 3^ mm. (Jeraeen op vogelkers, pniimeliocnnen , 

 alirikozen, appelboomen en meidoorn; de larven in ile takken, ook in liie van Rosa 

 canina aangetrolVen (prinii l,.J 11. ruficornis I,. 



XXVl. Trilnis I'issodini. 



57. Pissodes Germar. 



Sprieten ongeveer in het midden van den snuit ingeplant; scapus iets gebo;^en^ bijna 

 den voorrand der oogen bereikend; funiculus i-ledig, de eerste twee leedjes langwerpig. 

 Snuit ongeveer zoo lang als het halsschild, vrij dun , cylindervormig , 7C'cinig gebogen. 

 Oogen eirond, klein, 'weinig gewelfd. Halsschild nagenoeg zoo lang als breed, naar 

 voren sterk i^ersmald; de achter rand meestal aan 'weerszijden, duidelijk uitgebogen ; de 

 achterhoeken duidelijk , gewoonlijk spits of recht, zeldzamer stomp en eenigszins afgerond. 

 Schildje duidelijk, rondachtig. Dekschilden langwerpig, ternawwer nood t'weemaal zoo 

 lang als te zameii breed , 'weinig of niet breeder dan het halsschild : met nagenoeg 

 rechthoekige schouders, 'weinig gewelfd , elk nabij het uiteinde met cenc bultige verheven- 

 heid. Voorco.vae op de achter helft van het prosternum, door eene smalle plaat gescheiden. 

 Dijen ongetand. Schenen nagenoeg recht en plomp , aan den buitcn-tophock met een 

 grooten , haakvormig gebogen nagel (Fig. 117 V). Tarsen breed, het ^e lid breed- 

 tweelobbig , met viltige zool. Klawwen ge'woon , vrij. Lichaam dof, met een zeer vast 

 huidskelet ; op de bovenzijde door schubjes gevlekt of van bande?! voorzien , op de onder- 

 zijde al of niet gelijkmatig beschubd. 



De soorten , bij 'welke de individuen in grootte ^eer veranderlijk zijn, leven uitsluitend 

 op Coniferen. i)e larven leven vooral in k'wijnende i) boomen , 'waar zij gekronkelde 

 gangen in de bast of holten in het spint vreten , of 'wel , op de 'wijze van de larz'cn van 

 Mag da lis, zich in de mergholte van dunne takken ingra~i<en. Zij kunnen zeer 

 schadelijk luorden. 



De larve en pop van F. piceae zijn door P/eer en. Ratzeburg , de levensge- 

 schiedenis is bovendien door Ratzeburg ; de levensgeschiedenis ''au p i n i is door Ratzeburg, 

 Goureau en Letzner , de larve en pop zijn door Beling; de larve en pop 'oan nofatus 

 zijn door Ratzeburg , Ferris en Decau.x , de levensgeschiedenis is nog door Decaux en 

 Judeich ; de levensgeschiedenis van validirostris is door Altum ; de larve en pop 

 van piniphilus zijn door Judeich, de levensgeschiedenis en ont'wikkeling nog door 

 Ratzeburg , Reisenegger , Eichhoff en Altum beschreven. 



Van de t^ Europeesche soorten komen 3 in Nederland en 3 in het aangrenzend 

 gebied z'oor. 



1 Aeliterlioeken van liet lialsschild sclierp aangeduid, lietzij spits ol" recht. Dckscliilden met grauwe 



en gele schnbjes bedekt, welke tot eciic dwarsvick vi'icir het midden en een dwarsband achter 

 het midden verdicht zijn 2 



Acliterhoeken van het halsschild stoiiiji en algcrond. Lichter of donkerder roodbrnin, gewoonlijk 

 met vele witachtige schnbjes bestrooid; met vier, in cene dwarsrij staande, stippen op het 

 halsschild, het schildje en een hreedc , onderbroken dwarsband achter het midden der dek- 

 schilden dicht wit beschubd; veelal is de dwarsband geclaclitig. Dekschilden met weinig 

 krachtige stippellijnen en nauwelijks verhevene, rimpelig-korrelige tusscheiiruimtcii. Halsschild 

 slechts iets smaller dan de dekschilden. Overigens gelijkt deze soort op een kleinen 11 o ta t iis. 

 Lengte 4| -ji mm. De larven leven in jonge dennen en in de bovenste takken van oude dennen , 

 waar zij hare kronkelende gangen vreten en zoodoende liet afsterven der booinen, van boven 

 naar onderen, veroorzaken. Niet iiilandsch. Zij zou in Oldenbnrg voorkomen. 



(p i 11 i p h i I u s llerbst) 2) 



2 Halsschild met spitse achterhoeken, de acliterrand aan weerszijden duidelijk uitgebogen. De 



stippellijnen der dekschilden over het middengedeelte (van af een gedeelte op ccnigcn af- 

 stand achter de basis tot hoogstens ongeveer op de hoogte van de bultige verhevenheid 



1) Hilzcma Bo^ beriulit dal zij dos ie naili-t-lipiT zijn, omdat zij vuUlrrkl iiift lnj vuurkriir rei'ds vooraf zii-ki-lijk liuul aaiilasten 

 maar dikwijls de oorzaak zijn, dat ovcripoiis volkomen petonde lioomen lieKiiitieii Ie kwijnen en eindelijk Ie sterven. 



t) Ik betwijfel zeer bel voorkomen van 1'. Hareyniae Herbsl in Oldenborj;; deze >oort is ei;;eii aan berjislreken , o.a. van 

 Middel-DuiUobiand, vooral in den Harz en hel Saksische ErlsRebcrgle , ook in üosteurijk en Skandinavie. 



