652 1,XXVI. CURCULIONIDAE. — 5S. (JrYI'TORKHYNCHU.S. — 59. ACALLES. 



Zwart; op de hovcuzijilc iliclu, liicr en daar dakpansgewijze, bedekt met gcdeelielük lichte, 

 gedeeltelijk zwarte, duidelijke selnibjes; de liclitc scliiilijes bedekken de zijden van liet 

 lialsscliild , meer üt' minder liet sehonderyedeclte en liet al'liellcnd uiteinde der dekschilden 

 en vurnicn ringvormige vlekken aan de pootcn; bovendien bevinden zich op de voorliell't 

 van het lials.schild en op de 3e, 5e en 7c tiisselicnrnimten der dekschilden zwarte baarbundels. 

 S|)rieten roestkleurig. Het 2e tot 5e sternict zeer dol'. Dekscliilden tot aan liet licht gekleurde 

 uiteinde met rijen groote, ronde stijipcls, waarin in elk een seluibje als middelpunt aanwezig 

 is. Dijen met de aanduiding van twee tandjes. Lengte 7 — y ram. Van |imi tot Sept. gemeen 

 aan jonge elzen en oude wilgen , ook wel aan populieren en berken. Het S legt in Mei liare 

 eieren aan de jonge selienten, waarin de larven gangen vreten; ook wel in algeliakte boom 

 stompen. De kevers brengen door liet wrijven van hec uiteinde van het achterlijF tegen de 

 dekschilden een tjirpend geluid voort. Bij gevaar houden zij zich als dood, door den snuit 

 geheel in de sternale groei' in te leggen en de pooten in te trekken; zoodoende ziet men ze 

 raoeielijk, daar zij in kleur met scliorsdeeltjes overeenkomen. De levensgescliiedenis is door 

 Ciir/is, Scinvagriclicn en Jridi-icli, de larve door Enit' besclireven. 



(albicaudis de G.) i, lapathi L. 



59. A.c.alles Stephens. 



Spriclen ii-/t-ifi,i^^, met •]-ledii:icn fiinicuhis ^ loclkcr eerste tivee teeJ/'es /ii/i,i,'!c'er/>/,i,'' , 

 de overige7i kort zij)i. Snuit matig lan,i( , eenigszins eylimiervormig , met recht tegen de 

 ovale oogen reikende sprietgroeven. FJalsschild korter of langer dan- , of eren lang als 

 breed, aan de basis meestal recht a f geknot , zelden in het midden diep iiitgerand i) of 

 flauw uitgebogen ; van voren meer of minder versmald en ingesnoerd; tegen de oogen 

 eenigszins lobvormig verbreed. Schildje onzichtbaar of zeer klein. Dekschilden eenigszins 

 eivormig, hoog gejoel fd, met verkleefden naad. De zeer diepe snuifgroe f reikt tot ver in 

 het mesosternum en is van achteren hoog begrensd. Episternen van den metathorax 

 onduidelijk , of onder de dekschilden verborgen ^ Achterlijf met '^ stcrniten. Pooten forsch ; 

 de dijen iets verdikt , niet getand ; de schenen aan den buiten-tophock met een haak- 

 vormigen. nagel. Derde tarslid iweelobbig. Klamoen gewoon, Lichaam meer of minder 

 dicht beschubd , ongevleugeld. Bij het i is de snuit korter, krachtiger en sterker bcstipfeld 

 en zijn de indrukken van het metasternum en het eerste sternict dieper dan bij het ^ ; boven- 

 dien zijn de sprieten nabij de basis , bij het S nabij het midden van den snuit ingeplant. 

 De soorten leven in bosschen , laaar men ze van doode takken van oude boomen , o.a. 

 van eiken , dennen en haagbeuk kan af kloppen ; ook op houtstapels , aan wortels en 

 iusschen mos. In Zuid-Europa komen verscheidene soorten voor aan de houtige Kiortcls 

 van distels. Men vindt ze mociclijk , daar zij zich , op cene zijde liggende , met inge- 

 trokken pooten , als dood houden en zoodoende op schors- of houtdeeltjes gelijken. 



Van de 45 Europeesche soorten komen 4 in Nederland en 2 in het aangrenzend 

 gebied voor. 



I Voorschenen gekromd, aan den binnenrand duidelijk tweemaal uitgebogen. De 2e en 4e russcheii- 

 rninite op de dekscliihlen met een inecr ol minder duidelijk, uit knotsvoruiige scbubhareu 

 bestaand, bultje achter bet midden en een dergelijk kleiner bultje meer op de basis; de vol- 

 gende tussclieiiruiniten grootendecls met k(urelige, bultige verhevenheden. Ilalsschild langer 

 dan breed, van voren versmald; diclit bcsti|ipeld, over het midden in de lengte verdiept en 

 met eene dwarsrij van 4, uit korte scluibharen bestaande, bultjes; met twee langstrepeu 

 aan de zijden, alsook het veelal lichter brninroode uiteinde der dekschilden geelbrninachtig 

 beschubd. l.icliaam overigens pekzwart. Lengte •!), —4 mm. In koele bosschen, op oude 

 bcnkeustronken ; Aug. -Sept. Niet inlandsch. In de Hijnprov. 



(qnerciis l?ohem.^ f c a m eins F.) 



Voiu-scheueii reclit uf nagenoeg recht. Dekschilden op de buitenste tusschenruiniten zonder rijen 

 van korrelige, bultige verhevenheden 1 



1 De smalle randzoom der dekschilden van al' de basis tot minstens 0|i de hoogte der laatste 

 stcrniten onbescliubd 3 



De randzoom der dekschilden duidelijk beschubd, althans aan de basis ... .... 4 



1) Uij niet in uns gebied vuurkunnnlde auurleu. 



