66o LXXVI. CURCULIONIDAE. — 63. TVCHIUS. 



Halsschild brccdcr dan long , aan de zijden aff^erond-verbreed, aan voor- en aehterrand 

 af geknot. Schildje klein doch duidelijk. Dekschilden matig gewelfd , aan den naadhoek 

 7iage?toeg recht aaneenstootend , daardoor te zamen aan het iiiteirtde afgerond of een 

 weinig a f geknot ; het pygidium bij het % geheel , bij het J' grootendeels bedekketid. 

 Achterrand van het tweede stemlet aan weerszijden tandvor>nig tot aan de basis van 

 het 4(', over het T,e heen, reikend (Fig. 121 IV). Voorcoxae aanecnstootend, op de achter- 

 helft van het prosternwn ingeplant. Dijen al of niet getand. Derde tarslid sterk 

 iiveelobbig ; klairwen aan de basis van een tandvormig aanhangsel ïworzien. Lichaam 

 langwerpig-ovaal , eenigszins eivormig of elliptisch , bij uitzondering eenigszins cylinder- 

 vormig , duidelijk beschubd of met schubhaartjes bedekt. Gevleugeld. Bij het S zijn het 

 metasternum en het ie stcrniet afgeplat en zelfs eenigszins ingedrukt; bovendien komen 

 bij vele soorten nog andere secundaire seksucele verschilleti voor. 



De soorten leven op P apilionaceecn ; de larven ontwikkelen zich in de peul- 

 vruchten of in de hoofdjes van Tr i f ol ium-soorten ; eene enkele soort ontwikkelt zich 

 uit een bladgal van Melilotus of in een gal van Trifoliumpratense. 



De larve van T. quinque pu nc lat us is door Kaltenbach, die van poly l i neatu s 

 door V. Frauenfeld beschreven. 



Van de + iio Europeesche soorten komen 12 in Nederland en 2 in het aangrenzend 

 gebied voor. 



1 Fimiculus 7-ledig (Siib-gen. Tycliiiis i. sp.) 2 



Ftiiiiculus 6-lcdig (Sub-gen. Miccotrogus Sciiünii.). Ellifniscb, ge wel Hl, zwart; cic sprietwortcl, 

 het uiteinde van den snuit, de schenen en de tarsen of de gcheele pooien roestrood. Onder- 

 zijde dicht, wit beschubd; bovenzijde minder dicht, witgrauw, eenigszins zijdeglanzig, 

 neerliggend behaard. Dekscliilden met lijn bestippelde langsstrepen. Voorschenen in beide 

 seksen ongetand i). Deze soort herinnert in voorkomen iets aan tom e n t osii s, docli onder- 

 scheidt zicli, behalve door den 6-ledigen tuniculus, door de veel fijnere, meer zijdeglanzige 

 beharing op de bovenzijde, de alleen aan den wortel roodachtige sprieten en de gemiddeld 

 geringere grootte. Lengte i\ — 2 mm. Overal gemeen op Trit'olinni pratense; de larve 

 ontwikkelt zich in de hoofdjes (posticus Gylh.) 12. picirostris F. 



2 Halsschild op de onderzijde met uitgeranden voorrand, verbreed en aan de zijden sterk afgerond. 



Dekschilden tegen de basis van het halsschild steil afvallend. Achtcrdijen met een krachtigen 

 tand. Zwart; de geheele bovenzijde met dicht aanecnstaande, lichter of donkerder metaal- 

 glanzig-roodbruine of roodkoperkleurise liaarscbubjes bekleed; het voorhoofd, de middellijn 

 van het halsschild (vooral aan de basis), de naad en twee vlekken op elk der dekschilden , 

 alsook de onderzijde dicht wit beschubd; bij ab.c. Taunï'i Frickan is de grondkleur van het 

 scluibklecd op de bovenzijde zijdeaclitig zilvergrauw. Sfirieten en schenen, of de geheele 

 pooten roodbruin. Dijen der voor- en niiddelpooten bij het i^ op de onderzijde van een 

 haarfranje voorzien; bij het 2 het anaal-sterniet met een dwarsindruk. Lengte 2j — 4 mm. In 

 grasvelden, op Vic ia-soorten ; verbreid en op sommige plaatsen vrij gemeen. De larve 

 ontwikkelt zich uit de peulvruchten. . . (qninquemacidatus Panz.) i. quinquepunctatus L. 



Halsschild op de onderzijde met afgeknotten voorrand 3 



3 Bovenzijde dicht met korte, breede, of tamelijk smalle schubjes bezet. Voorschenen aan de 



onderzijde niet getand 4 



Bovenzijde dicht met schubhaartjes bezet 8 



4 Halsscliild 0|i de schijf met twee breede, bruine langsbanden ; in 't oog vallend smaller dan de dek- 



schilden; de zijden op de acbterhelft nagenoeg parallel. Dekschilden met breede, naar buiten 

 uitpuilende schouders; bij het type elk met een bruinen langsband, nagenoeg in het ver- 

 lengde van dien van het halsschild; of wel is deze langsband naar buiten minder scherp 

 begrensd en meer of minder ver uitgebreid, zoodat eigenlijk de dekschilden bruin zijn, terwijl 

 de naad en een, uit eenige meer ofminder versmolten langsstrepen gevormde, langsband langs 

 de zijden wit of gedeeltelijk geelwit beschubd blijven; zelden zijn de dekscliilden, behalve 

 de wit beschubde naad, bijna geheel bruin, liij vele exemplaren zijn de donkere banden 

 op halsschild en dekschilden nog slechts door eene lichtbruine of geelachtige, veelal zilver- 



lltj. de als iiifcst iiuurdelijk bij Pnnjs voorkomende, T. eiij.rirer Panz., welke sooM in vooikomen lierinneit aan M eci n us 

 eireulatll«, verloouen de %'oüiaelieiieii Ini liet maniielje een dnidelijken land op liet eerste derde gedeelte van den binnen- 

 rand- Deze suurt is zwarl, de di'kselnlden rorjdhrninaeluij,'. de naad en de zi)rand zwarlaelitift ; ondi'r/ijde, aeliler bel 

 sebildje en gewoonlijk ook aan de basis van de dekseliildeii en van bel balsseliiid dielil wil liesebulid , bovenzijde ondielil 

 bruinaelitip In'baard; deksebilden lany gestrekt, eenigszins ejlindervorniijj;. 



