662 LXXVI. CuRCULioNiDAE. — 63. Tychius. 



ii;i:ul cii de oncvene tusscheiiriumten krijtwit, overigens liclitbniip. of geelbruin beliaani. 

 Onderzijde krijtwit bescluibd. Uiteinde van den snuit, sprieten en pooten roodachtig. Lengte 

 2^— 2i mm. Op Antliyllis vulneraria. Eenmaal bij Katwijk, (uli. Ook in Noord- 

 Frankrijk en Middel-Düitscliland. 



riincatulus Boliem., lineolatus Desbr.) 6. Schneiderii Herbst i). 



llalsscbild slecbts met een witten langsband over liet midden. Dckscliilden aan de schouders 

 duidelijk brecder dan de basis van het halsschild; de naad breed krijtwit beschubd; ook de 

 onevene tiisschenruimten lichter gekleurd en vooral de 5e en 7e duidelijker witaclui'J. 

 Overigens de bovenzijde bruin, hier en daar cenigszius metaal- of roodkoperglanzig behaard. 

 Soms is de geheele bovenzijde witgrauw (veelal eenigszins zijdeglanzig) bescluibd en alleen 

 de middellijn van het halsscliild en de naad meer in 't oogvallend wit; bij dergelijke exem- 

 plaren zijn de dekschilden aan het uiteinde soms een weinig roodbruinaclitig, Onderzijde 

 krijtwit bescluibd. Lengte 2|— 3 mm. Op Trifoliiiiii praiense, waar de la^rve eene gal- 

 vorming veroorzaakt. Uitsluitend liij den Haag en Katwijk, April en Mei, gevangen. 



7. polylineatus Gerni. 



10 Snuit, van terzijde gezien, naar het uiteinde aanmerkelijk versmald; aan de basis ruim twee- 



maal zoo hoog als aan het uiteinde; van af liet inplantingspunt der sprieten tot aan den 

 top bovendien iets versmald en helder rood. Sprieten geheel roestrood, zoo ook de schenen 

 en tarsen. Bovenzijde okergeel tot witgrauw, zeer grof, bebaard; de naad wiiaclitig bescluibd. 

 De grondkleur der dekschilden, onder de beharing, gedeeltelijk meer of minder roodbruin- 

 achtig. Bij het_(? de voorschenen aan den binnenrand duidelijk getand. Lengte 2 mm. Op 

 Melilotus officinalis en al ba 2). Uitsluitend in de omstreken van Maastricht, Juni, 

 gevangen 3). Ook in Westfalen en in de Rijn|M-'ov 8. meliloti Stepli. 



Snuit, van terzijde gezien, van af de basis tot aan het uiteinde slechts zeer weinig en geleidelijk 

 versmald; aan de basis hoogtens ij maal zoo hoog als aan het uiteinde; van af het inplan- 

 tingspunt der sprieten tot aan den top bijna niet versmald 11 



11 Bovenzijde zeer lijn en matig dicht, licht bruinachtig, eenigszins zijdeglanzig, behaard; de 



middellijn van het halsschild witgrauw behaard; de naad der dekschilden en de onderzijde 

 dicht krijtwit beschubd; gewoonlijk zijn ook de onevene tusschenruimten der dekscliilden meer 

 witgrauw behaard. Sprietwortcl of de geheele sprieten, de schenen en rarsen roestkleiirig. Bij 

 het (? de voorschenen aan den binnenrand met een tandje. Lengte 2| — 2è mm. Op Tri fol i um 

 medium. Mei— Juli; zeldzaam. Katwijk, Utrecht, Winterswijk eii omstreken van Maastricht. 

 In België bij Leuven, Malaise en Ridd'crborn, in de Rijiiprov. bij Düsseldorf. 



(Schneiderii Gylh., nee Herbst) 9. lineatulus Steph. 



Bovenzijde vrij grof, eenkleiirig behaard; hoogstens de naad iets lichter 12 



12 Sprieten geheel roestrood, zoo ook de jiooten en het uiteinde van den snuit; zelden de dijen 



grootendeels zwartachtig. Bij het ,} de voorschenen zonder tandje aan den binnenrand. Zwart; 

 bovenzijde gelijkmatig, dicht, grauw of okergeel-, de naad soms iets lichter beliaard. Onder- 

 zijde witgrauw beschubd. Veelal is de grondkleur de dekschilden voor een deel, of ook wel 

 geheel roestrood; dikwerf vangt men gedeeltelijk afgewreven exemplaren. Lengte 2— 2i mm. 

 Gemeen op verschillende Pa ]> i I i o n acee ë 11 , vooral op klaversoorten, waar vermoedelijk de 

 larven in de hoofdjes leven. 



(Ste|)liensii Scliönh.; picirostris Gylh., nee F.) 10 tomentosus Herbst. 



Sprieten aan den wortel roestrood, de tophelft zwartachtig. Dijen zwart. Bij het ^ de voor- 

 schenen roet een duidelijk tandje aan den binnenrand 13 



13 Schenen roestrood, aan de basis zwart. Deze soort gelijkt veel op tomen tosus, doch is 



gemakkelijk te onderscheiden door de kleur der sprieten en schenen. Ook de snuit geheel 

 zwart. Lengte 2 -2,1 mm. In v.eilanden. Niet inlandsch. Zij zou in België gevangen zijn. In 

 Noord-Frankrijk ' (t i b ialis'Bohem.) 



Schenen geheel roestrood. De kleinste soort van het genus, welke in voorkomen en kleur 

 zeer met picirostris overeenkomt en daar gemakkelijk mede te verwarreu is; het verschil 

 in het aantal leedjcs van den funiculus laat be'ide soorten onmiddelijk onderkennen. Lengte 

 i§— 1| mm. Op dorre plaatsen en hellingen van heuvels, waarschijnlijk op eene T rifoli u m- 

 soort. Meerssen (Limb.), Aug. In België bij Carlsbourg en Otrange, in de Rijnprov. bij 

 Ahrweiler (pygmaeiis H. Bris., brcvicoriiis Watcrh.) 11. pusillus Germ. 



1) I)f iilpesle uil NV.Ierl;iiiil u|i};i'(;i'Vi'ii .■M.|iii,laivii lieliuuri'ii lul S i- lm .■ mI i- ri i (;)llj (— I i u i' :i I u I us Sli'|.li.) 

 •2] Pfni,\ vond dl- larve in eeiiL- galvonning ü|. de iiiiddeiiiierl der bladen van .M e I i l u 1 u ,s inaerurhiia. 

 3) Hel exeniiilaar uil Zierikzee opgegeven was onjuisl gedelermineerd en behuort lul lüuieulu^us. 



