LXXVI. CURCULION'IDAE. — 66. ClONUS. 665 



doffer ; soms iii heide seksen , van terzijde gezien , Tan af de ii:/>/an/in,i;- der sprieten naar 

 •wen dunner wordend. Oogen lang7oerpig-cirond , niet uitpuilend. Halsschild l:lein en 

 kort, van voren versmald , van voren en van achteren ree/it a/geknot; aan de zijden 

 eenigssins a/gerond of tamelijk recht. Schildje langiverpig of vierhoekig ., aan het uit- 

 einde afgerond. Dekschildcn slechts 'cveinig langer dan te zamen l/reed, naar voren 

 eenigszins vierhoekig , ongeveer t^veemaal zoo breed als het halsschild; aan het uiteinde 

 te zamen afgerond; met stomphoekig uitpuilende schouders; matig gewelf d , het geheele 

 achterlijf bedekkend. Epimeren van den metathorax groot. Het ^e en 4e sterniet aan de 

 zijden plotseling naar achteren gericht, de achterrand daardoor aan de zijden sterk gebogen. 

 Voorco.xae nagenoeg aaneenstootend. Aehtercoxae ''er van den zijrand der dekschildcn 

 ver7vijderd. JJijen eenigszins knotsvormig, op de voor helft getand. Schenen recht , aan 

 den binnen-tophock met of zonder kleine, haakvormige eindspoor. Derde tarslid twee- 

 lobbig, het eindlid met twee gewone klauwen. Lichaam eenigszins kogelvormig , op de 

 dekschilden meer of minder met fuweelzwarte haarvlekjes geteekend ; oude exemplaren 

 zijn soms wat afgewreven. Gevleugeld . 



De soorten leven uitsluitend op V e rba scu m- en Sc r op h u l ar i a-soorten \),7ï<aar 

 de larven , op de wijze van die van Hy p era, geheel vrij of binnen een omhulsel van 

 jonge blaadjes (C o lens) leven; de larven , toelke iets op kleine slakjes [maar rnet een 

 hoornachtigen kop") gelijken, scheiden eene slijmerige stof af, waardoor zij gemakkelijker 

 zich voortbewegen en beveiligen ; ook maken zij daaruit , om te ver poppen , eene kogel- 

 %'ormige , eenigszins doorzichtige cocon , welke zij iusschen de bladen , aan de stengels 

 of de bloetnen bevestigen. Sommige soorten knagen oa. aan de 7aollige beharing van 

 Verbase urn; bij het vliegen houden zij de dekschilden vertikaal omhoog. ] Van neer 

 men ze van de planten af klopt , houden zij zich als dood en zijn alsdan soms moeiclijk 

 van afgevallen , verdroogde bloemknoppen te onderscheiden. 



De larve vati Cionus scrophulariae 'werd door de Geer, Schaffer e. a., de 

 lei'etiswijze en de cocon zijn door dezelfde auteurs en boi>endien door Rossi , Huber en 

 Osborne ; de larve van 1 11 b er c ulo sus is door Bouché, de ontwikkelingsgeschiedenis i<an 

 t hap si door Perris , de metamorphose van o lens door Goedhart en Reaumur ; de 

 larve en pop van Olivier i zijn door Xambeu beschreven ; de larve "van blattariae 

 werd door Peragallo beschrei'en en een bericht oj'er de larve en de levensivijze 'van 

 sola?ii is door Kaltenbach gegeven. 



Vati de 17 Etiropeesche soorten kouieii 7 /// Nederland en 2 in het aangrenzend 

 gebied 'ooor. 



I Prostenuim uitgehold, van voren rfiep nitgenind. Het 2e lid van den funicuUis gestrekt, zoo 

 lang als liet ie (Stib-gen. Cio n ns i. sp.). Dekschildcn gewoonlijk met twee gemeensi^happelijke, 

 llnwcelzwartc vlekken op den naad; de eene achter liet scliildje, de andere nabij het 

 uiteinde 1 



I'rosternnm zonder uitholling en nitranding. Het 2e lid van den fiuiicnlii'i orngekeerd-kegelvormig, 

 korter dan het ie (Sub-gen. Cleopus Ste|>h., Platylaeinus Wcise"). Dekschilden uiet 

 langwerpige, zwarte vlekken over den naad, gelijk aan die op de onevene tiissclienruiniten; 

 soms op de achterhell't met de flauwe aanduiding van eene donkere dwarsvlek. ISij bet $ 

 de schenen met eene kleine, haakvormige eindspoor aan den binnen-tophoek. Kleine soorten. 8 



1 Dekschilden zonder opgerichte borstelharen, alleen met korte, neerliggende beharing ... 3 



Dekschilden, evenals de rest der bovenzijde, behalve met eene dichte, viltigc, neerliggende, 

 wit- of geelgrauwe, soms iets grocnachtig-witgranwe beharing, met opgerichte, witaclitige 

 borstelliaren bezet; de tussclicnrnimten in den regel geheel ongevlekt; de ronde, Ünweclzwarte 

 vlek vói^r op den naad matig groot en duidelijk, de achterste naadvlek weinig ontwikkeld 

 of ontbrekend. Lengte 35 — 4 mm. Op open, droge terreinen, op Verbascum; de larve 

 niineert de jonge bladen. Eenmaal bij Cronsvcid (Limburg), Jidi. 



(caprimulgus F.) 5. olens F. 



3 Voorhoofd tusschen de oogen zoo breed als de snuit, van achteren niet versmald. Dekschilden 

 op de voorheU't met eene zwarte teckcning, gevormd uit gelijke vlekken op de 3e tusschcn- 

 rnimte en een scutellair-vlekje , waarachter eene langwerpige vlek op den naad; bovendien 

 met eene groote, ronde, fluwcclzwarte, door wit omzoomde vlek nabij het uiteinde; overigens 



Ij Dal C. dulaiii up Sülaiium dulcaiuara iüu leven, berust wel yp verkeerde waaineiuiag. 



