666 LXXVI. CuRCULioNiDAE. — 66. Cionus. 



incc oiultiiilclijkc, iets vcrlicvenc, wit- cii briuiiacluige vlekjes op de tussolienniinnen. llalssLliild 

 met ceiic grootc, bruine biisaalvlek. Bovenzijde overigens dicht, viltig, grauwwit behaard; 

 de zijden van liet halsschild en het stcrnuin dicht geelwit viltig. Lengte 2!} — 3I mm. Lanas 

 slooten en moerassen, op Scrophularia nodosa en aqnatica. Zeer verbreid en 0|i 

 sommige ))laatscn niet zeldzaam . . . (? alaiida Herbst, bipustulatus Marsh.) i. blattariae F. 



Voorhoofd tussclicn de oogen van achteren versmald. Dekschilden op den naad met twee 

 gemeenschappelijke, fluweelzwarte, rondachtigc ot' verbreede vlekken -4 



4 lieharing der cvcne tnsschcnriiiinten zwart en veel minder dicht dan die der onevene tnsschen- 



riiimten. Naadvlekkcn zwart, daarvói'ir of daarachter met eenige gele schubjes 5 



lïcharing der evene tiisschenriiimten grijs of geelachtig en even zoo dicht als ofsleclus weinin 

 minder dicht dan die der onevene tiisschenniimtcn 6 



5 Halsschild op de boven- en onderzijde (behalve gewoonlijk enkele zwarte vlekjes op het 



midden en aan de zijden), benevens de geheele borst met de pleurae, dicht schtibachtig, 

 geelgraiiw of witachtig behaard. Dekschilden met afwisselend verhevene tusschenruimten, 

 waarop llnweclzwarte en geelgranwe of witachtige haarvlekjes. Lengte 4I — 4^ mm. Op 

 vochtige plaatsen en langs slooten, op Scophularia, vooral S. a q na tica. Verbreid en oji 

 vele plaatsen zeer gemeen, vooral in de diluviale streken 2. scrophulariae L. 



Halsschild op boven- en onderzijde, behalve over het middengedeelte (dat ongeveer het derde 

 gedeelte van de oppervlakte inneemt), alsook de pleurae van den mesothorax en slechts 

 de voorhelft der epistcrncn van den metathorax (doch niet het mctasterntnn) roestklenrig- 

 geelgranw of geeigranw behaard. Overigens gelijkt deze soort op scroph u I a ri ae , doch is 

 kleiner. Tarsen roestkletirig. Lengte 3-4 mm. Langs slooten, zeer gemeen O]) Scrophu- 

 laria n odosa en aq na tica (verbasci F.) 3 tuberculosus Scop. 



6 Snuit in beide seksen, van af de inplanting der sprieten (van terzijde gezien) dunner wordend; 



het dunnere gedeelte bij het J glanzig, glad, nagenoeg onbestippeld. De zwarte vlek nabij 

 het uiteinde op den naad evenzeer ontwikkeld als de vlek achter het schildje. Dekschilden 

 doorgaans niet bijzonder dicht behaard, zoodat de lichter of donkerder roodbruine, zeld- 

 zamer roestkleurig-geelbruine grondkleur, alsook hier en daar de stippelrijen duidelijk in 't 

 oog vallen; vóór de talrijke zwarte vlekjes op de onevene tusschenruimten bevindt zich een 

 licht vlekje dat van de overige beharing afsteekt en zelfs ook dan in 't oog valt, wanneer de 

 zwarte vlekjes weinig ontwikkeld zijn. Beharing geelachtig of grauw. Dijen met licht behaarde 

 ringvlekken. Lengte 3I- 4mm.0p Scrophularia n od osa. Verlircid in de grensprovinciën, 

 zeer gemeen in Zuid-Linibnrg (?similis Müll.) 4. hortulanus Fourcr. 



.Snuit in beide seksen nagenoeg cylindervormig, bijna tot aan het uiteinde gechagrincerd en 

 behaard. De zwarte vlek nabij het uiteinde op den naad veelal minder ontwikkeld dan die 

 achter het schildje. Dekschilden gewoonlijk dichter geelachtig, grauw of iets groenachtig- 

 witgrauw behaard, zoodat de stippclrijen niet of veel minder in 't oog vallen; vóór de 

 zwarte vlekjes staan, meestal niet bijzonder bij de overige beharing afstekende, lichtere vlekjes. 7 



7 De onevene, nauwelijks verheven tusschenruimten op de dekschilden, vooral die naar de zijden, 



zoowel van voren als van achteren, van zwarte vlekjes voorzien. Bovenzijde meestal iets 

 groenachtig-witgrauw, ook wel wit- of geeigranw of cenigszins geelachtig, vrij dicht behaard. 

 Deze soort is gemakkelijk te verwarren met hortulanus, doch onderscheidt zich door de 

 doorgaans dichtere beharing der bovenzijde en de minder opvallende lichte vlekjes tusschen 

 de zwarte op de onevene tusschenruimten, door den (van terzijde gezien) van voren niet 

 dunner wordenden snint. Lengte 3I— 4J mm. Op dorre plaatsen, op Ve r bascum-soorten; 

 Juni, Juli. De larve zon door Perris aan de bloemen van V. nigrum waargenomen zijn. 

 Niet inlandsch i). In België bij lleure, ook in Westfalen. 



(similis Gemm. & llarold (cat. Mon.), nee Muller) (t hap si F.) 



De, meer in 't oog vallend verheven, onevene tusschcnrinmten op de dekschilden, op het voorste 

 derde gedeelte, grootendeels of geheel, soms de geheele schijf (behalve de twee naadvickken) 

 ongevlekt. Veelal vertoonen de buitenste tusschennumten nog hier en daar van voren een 

 llaiiw donker vlekje. Bovenzijde zeer dicht, viltig, wit-, iets groeiiachtig- of geeigranw 

 behaard. Snuit bijzonder lang. Halsschild volkomen trapeziumvormig, eenkleurig behaard. 

 Lengte 4 — 5 mm. Op zonnige, dorre plaatsen; op Verbascum thapsus; Jinii, juli. 

 Niet inlandsch. In de Rijnprov. bij Aken en Crel'eld, ook in Westfalen. 



(Olivieri Rosensch.) 2) 



8 Dekschilden (van terzijde gezien) met duidelijke, lange, zwarte en witte, opgerichte borstel- 



haartjes bezet; de afwisselende tusschenruimten nauwelijks verheven, met lichtere en donkere 



\) Hüo vivemd In't uük iiiügL' bcliijm-ii, is dezt? suuri nu;; iii>-l in Nedi'rlund waaryeiiuinrii. iilio als znudaiiij; uiijiiist gedelermiiieerdc 



exL'iuplareii b^-lioüren lul hu rt u I a ii u s. 

 -) Een verkeerd gedetermineerd exeniplaar uil Henre (België) i& tliajisi. 



