668 LXXVI. CuRcuLioNiDAE. — 68. Mononychus. — 69. Coeliodes. 



uf geelachtige haarseliubjes bedekt. Hij ccii overgangsvorm is het lialssciükl aan de zijden 

 meer uitgelireid en ook van voren dicht gratiw u( geel beschului. [.engte 45—5 mm! 0|i 

 Iris iisciidaconis i); de larve ontwikkelt zich in de doosvrncluen , ten koste der zaden. 

 In de provinciën Overijssel, Gelderland en Limbnrg, op vele plaatsen zeer gemeen. De vorm 

 salvhie, welke o.a. in den Elzas, ini de omstreken van Parijs en bij Frankfort a. M. voor- 

 komt, zou in Iklgie bij la llnlpc gevangen zijn. 



Cpsendac(Jri F.) i, punctum-album llerbst. 



60. Coeliodes Scliönli. 



(M e g a c e t e s Tlioms.") 



Sf'rictai dun; van den 1-lcdigcn funiculus , ivelkc ongeveer \\ maa! zoo lang ah 

 de seapHs is, de eerste /eed/es lang gestrekt , de overigen kort Snuit lang, vrij dun, 

 cenigszins gebogen ; met naar onderen gebogen sprietgroeven. Oogcn ovaal, in den regel 

 weinig gewelfd ; hij volkomen iugelegden snuit geheel of grootendeels door de zijden van 

 hei halsschild bedekt. HalsseJiild breeder dan lang , naar voren sterk versmald en nabij 

 den voorrand ingesnoerd. Schildje zeer klein, doch in den regel duidelijk zichtbaar. 

 Dekschildcn kort-eivormig , naar achteren iets versmald; met stomphoekige schouders, 

 elk aan het uiteinde afzonderlijk afgerond. Pygidium geheel onbedekt , met gebogen , 

 kantige grenslijn voor de dekschilden. Voorco.vae ver uiteenstaande : daartusschen eene 

 diepe, scherp begrensde snuitgroef , welke, tusschen de middelco.xae door, tot aan hei 

 uiteinde van het diep uitgeholde metasternum reikt. Dijen niet of slechts zwak getand. 

 Ac liter rand der achterschenen aan het uiteinde met eene zeer vlakke uitranding, welke 

 nagenoeg ^ alleen door de rij stijve borstelharen in 't oog valt. Derde tarslid breed twec- 

 lobbig. Klauwen van een basaaltand voorzien. Lichaam meer of minder breed en plomp, 

 op de bovenzijde geheel of grootendcels roodachtig, roestkleurig, geel- of roodbruinachtig ; 

 meer of minder beschiibd ; gevleugeld. 



De soorten leven op eiken , eene enkele op berken. 

 Van de T.2 Europeesclie soorten komen 5 /;/ Nederland voor. 



I Halsschild aan weerszijden, in het midden, zonder bultige verhevenheid s> 



Halsschild aan weerszijden met eene kleine, hnltige verhevenheid, welke, schuin van boven 

 bezien, duidelijk in het oog valt. Roodachtig of geelbruin. Onderzijde vrij dicht witacluig, 

 op de pleurac van den mesothorax veelal meer geelachtig beschubd. Dekschilden gewelfd; 

 niet drie duidelijke, smalle, nit witte haarschnbjes bestaande, golvende dwarsbanden ; een 

 scntellairvlekje eveneens wit beschubd. Halsschild veelal geelaclitig behaard. Dijen, tenminste 

 die der achterpooten, zwak getand. Bij het $ het 2e stcrniet met een zeer duidelijk, rond 

 groetje. Lengte i\ —3 mm. Overal gemeen op eikenhakhout. 



(? erythroleucus Gmel. L., cinctus Rossi) 5. subrufus Herbst. 

 1 Dekschilden met diepe stippellijnen; de tusschenruimten gewelfd, bijna glad, hetzij met eene 

 enkele rij, of de afwisselenden, vooral op de aehterhelft, met 2 of 3 rijen witte scludi- 

 haartjes; ook een wit schubvlekje op den naad achter het schildje; bij o.tdc exemplaren zijn 

 deze witte schubjes en scluibhaartjes geheel of gedeeltelijk afgewreven. Zwart of donkerbruin: 

 pooten (met de tarsen):), de dekschilden en gewoonlijk de voorrand van het halsschild eenigszins 

 bloedrood, bij njinder goed uitgekleurde exemplaren licht steenrood. Halsschild en onderzijde 

 vrij dicht, witgrauw beschubd. Dijen ongetand. Lengte 2—2} mm. Verbreid en op vele 

 idaatsen niet zeldzaam op berken; Mei— Aiig. (mclanoccphalus Steph.) i. rubicuadus Herbst. 

 Dekschilden niet fijne stippellijnen; de tusschenruimten vlak , gechagrincerd of van vele stiiipels 

 voorzien, hetzij dicht of slechts in 2 uf 3 rijen met lichte schubhaartjes bezet 3 



3 Tusschenruimten der dekschildcn met 2 of 3 rijen schubhaartjes bezet. Minder brcede, plompe 

 soorten " 



Tusschenruimten der dekschildcn dicht en verward met schubhaartjes bezet. Snuit van voren 

 roodachtig, van achteren berookt of zwariachtig. Lichaam , evenals s ub fuscus, tamelijk 

 breed en plomp; zwartachiig, de dekschilden en de pooten roodachtig; veelal de geheele 

 bovenzijde licliter of donkerder roodachtig, onuirgekleurde exemplaren geheel geel- ufgeel- 



1) En in hel buileiilaiid, iKuir liel scliijnl. uuK ü[i Iri^ ^ui m j ii il ;t m lu f l iil i ssi in a. 



'Jl Bij wuc gi-oote var. miinlur.iis Harliuai.N uil liei Sr li wi.rzwal.i , mul nirer loodliiiiinii Jekscliilil. n , iijii df sclieuen aan liet 

 uiltindt' zwarl, de larseu donker pekbruin tol z\vart 



