074 LXXVI. CuRCULiONiDAE. — 75. Ceuthorrhynchidius. • 



76. Ceuthorrhynchus. 



een klein dwarsbiiltjc en met eenc Oniiwe niidtlellijn. DeUscliilden nauwelijks langer dan te zamen 

 breed. Het uiteinde der schenen zeer scluiin afgesneden, daardoor het korfje in 't oog vallend 

 meer opgaande dan bij p y rrli o rh yn clius; ook is het 4e tarslid duidciijk langer dan bij 

 deze soort, ongeveer zoo lang als liet 2e en 3e lid te zamen. Overigens herinnert zij het 

 meest aan Mo ra lis. Lengte ij — 2 mm. Vooral in de dninstreek, op C i rs i 11 ni-Kourten, 

 niet zeldzaam; ook bij Tiel . .' 8. pulvinatus Gylh. 



12 liovenzijde zonder duidelijke beharing, nagenoeg kaal; slechts met eenige wit- of geelgrauwe 

 schubjes, welke een meer of minder duidelijke middelband vormen; bovendien niet eene 

 breede, cvenzoo bescluibde scutellairvlek. Halsschild met een klein bultje aan de zijden. 

 Zwart; de toprand der dckschilden meer of minder nitgcbreid, alsook de schenen en tarscn 

 roodachtig, de schenen veelal vofir een deel gebruind, ook de voorraiui van het halsschild 

 gewoonlijk iets of wat roodachtig; bij onnitgekleurdc cxenipbren is de bovenzijde kastanjebruin. 

 Onderzijde meer of minder dicht, witgrauw bcschubd. Lengte i^ — 2i mm. Vrij gemeen langs 

 boschrandcn, in vochtige weilanden enz.; April — juli 1). 



(Walionii Bolieni.; apicalis Redt., nee Gylh.) y. terininatus Herbst. 

 liovenzijde, behalve de witachtig bescluibde scutellairvlek en de meer of minder bcschubde 

 middcllijn van het halsschild, duidelijk grijs behaard. Bij het ^ het pygidium aan den achter- 

 rand dicht grauw bewimperd. Overigens komt deze soort met terminatus overeen, doch 

 is dooigaans kleiner en iets korter en plomper. Lengte i^-i* mm. Tiisschen gras. 

 Zeer zeldzaam; uitsluitend bij Maastricht en Valkenberg gevangen; Jinii, Juli. lu België 

 bij Kinkempois, in de Rijnprov. bij Aken '. . 10. apicalis Gylh. 



76. Ceuthorrlij'iicliiis Germar. 



Spnefi'ii dun; iini ']-k(iixcn fiiniiulus , -welks eerste leedjcs lang-gestrekt zijn. 

 Snuit lang en dn 11, ey Zinder- of dreiadivrniig , minstens zoo lang a/s het halsschild; 

 de sprictgroeven aan de zijden naar onderen gericht. Oogen tamelijk vlak of slechts 

 weinig gewelf d , hij het Sub-gen. Mie re lus Thoms.cenigszins uitpuilend. Halsschild kort, 

 aan de zijden afgcrond-verbreed , van voren meer of minder versmald en ingesnoerd ; 

 de voor rand aan weerszijden tegen de oogen,bijna altijd [riiei bij het Suh-gen. M ie r elus 

 Thoms) meer of minder lobvormig-vcrbreed , ïcaardoor , bij tegen het prosternum 

 aangclegden snuit, de oogen geheel of grootendeels bedekt zijn. Schildje ternamvernood 

 zichtbaar. Dckschilden kort , slechts weinig langer dan te zamen breed, aan de basis 

 opvallend brecdcr dan het halsschild , naar het uiteinde versmald ; met stomphoekige 

 schouders, elk afzonderlijk aan den top afgerond, het pygidium onbedekt latend; de 

 zij rand achter den schouder uitgerand , om eene, naar buiten gerichte, sijlob vóór aan 

 het epistcrnum van den metathora.x op te nemen ; deze zijlob reikt tot aan de \oc stippellijn. 

 Basis van het pygidium meestal met eene gebogen , kantige lijn , welke jiauwkeurig dat 

 gedeelte van het oppervlak begrenst, dat door de dekschilden, hij teruggetrokken stand, kan 

 bedekt worden; om dit duidelijk te zien, moeten de dckschilden opgelicht of het pygidium 

 nedergebogen -worden. Prosternum met diep uitgesneden voorrand en met eenc, meer of 

 minder diepe, snuitgroef ; mcsosternum vlak, zeldzamer flauw uitgehold. Achter dijen 

 nabij of achter het midden verdikt. Berde tarslid sterk tiveelobbig. Klauwen meestal 

 aan de basis getand of aan de binnenzijde van een tandvormig aanhangsel voorzien, 

 veel minder gezcoon en tamelijk slank. Schenen bij het J aan den binnen-tophoek onbe- 

 wapend; bij het i 2) }net eene kleine, haakvormige eindspoor aan den binnen-tophoek 

 der middel- of achterschenen {meestal aan beiden tegelijk), zeldzamer ook der voorschenen. 

 Bovendien bevindt zich bij het i een meer of minder duidelijke indruk nabij de basis 

 van het achterlijf en veelal een grocfjc , haarbosje of andere eigenaardigheid op het ze 

 of 5t' sternict 3). Soms is de snuit hij het 2 langer dan bij het $. Lichaam kort en 

 gedrongen , zeldzamer meer gestrekt. 



De meeste soorten van dit genus leven op Crue i f er en, sommixen op Urtica, 

 Papaver, Reseda, Erica enz. Enkele soorten zijn schadelijk aan moesplantcn , 



■1) Volf-ens Xnmhni laa in /.iiH|.rr;Milri|k (!,■ I:itvi> M-liaiifliik zijn aan 1' i' 1 r ci s .• I i n il in s a l i v ii m . lij Iwl'l licJVi'il in den 



Wllllll. 



-1 ƒ.. Rnltoihinli'-r tini'il (li> liiir a.iii^i<-;:(\. n K.iiiiuTkr>n van hel mannetje, aan de schenen onUeeiid, ten onreelile vuur liel wijtje 



.1) Vulyens Iliuli /.ijii lul Niel de iiiaiiiii-iies . maar de wijljes die veelal een gruelje op hel laatste slerriiet vertoonen. 



