J^XXVI. CURCUMONIDAE. — 76. ClX' TIIOKKIIYNCIIUS. 677 



8 OcUscliildcii ccnigsziiis vuil grocnachtig-bhuiw ot'lilainv, mimlcr l)cl<icr en langer 0|)Siaanilc donUcr 



bchuanl ilan bij clialybacns; ovcviyens navcrwant aan liczc soort. IlalsschiUi luimlcr dicht 

 bc.stipiieUl ilan bij nio gu n t iac ii s, met gelijkmatig ilüorloo|)eni1c , over de geliecle lengte 

 meer ol' minder met witiicbtige, smalle scliubjes bedekte, duidelijke niiddellijn. Bovenzijde 

 vlakker, de .sti|)|iellijncn der dekscliildcn minder grol'en de tnssclienriiinuen broeder en slechts 

 matig gewelld of grootcndeels vlak. De verspreide brccd-lanceivormige, witte scliubjes op 

 de borst hopen zich een weinig op aan liet uiteinde van de epimeren en den buitenrand 

 van den inetathorax; overigens is het scluibkleed niet dichter dan op het achtcrlijl'. Bij liet 

 (J het anaal-stcrniet met eenc zeer vlakke, onbcschiibde groei'. Deze soort is doorgaans iets 

 grootcr dan crysimi. Lengte 2 — 2.^ inm. Niet inlandscli. Deze soort, welke door ll'cisc 

 en Sdmltze als de ware chalybaeiis Geriii. beschouwd wordt, werd in aantal bij Weimar 

 op Abies cxccls.i i) verzameld; volgens Kolbe leeft zij in het Rijngebied op B rassica 

 r.tpa en olcracca. De larven leven, volgens liübstianieti, in bladgallen. Ik bezit een 

 exemplaar uit Berlijn cii een uit Istria , van Rcitter ontvangen. 



(ehalybaens VVcise, nee Gcrni.) (R u e bsaam en i i Kolbe) 



Oekschilden iets metaalglanzig-leikleurig, of slechts met llauwe, blauwachtige tint; overigens 

 het lichaam zwart. Halsschild zeer dicht bestippeld, met eene, vooral van voren en van 

 achteren duidelijke, middengroef. Dckschildeii met tamelijk lijiic stippellijnen, in elke stip|)cl 

 dezer lijnen met een klein, neerliggend, wit scliubhaartje; de zeer zwak gewelfde, iets 

 dwarsrimpeligc tussclienruimten met eenc regelmatige rij donkere, opgerichte borstelliaartjes. 

 Bij bet $ het laatste sterniet onduidelijk ingedrukt. Lengte if -2 min. Op dorre, zandige 

 terreinen; op verschillende Crucifcreii; de larve leeft in een steiigelgal boven de bladerrozet 

 van Draba verna en verpopt in den grond; Mei tot Scpt. Verbreid en op sommige plaatsen 

 niet zeldzaam. Dat deze soort (volgens ?voO zou kunnen o|ispringen, is mij nimmer gebleken. 



(drabae Laboulb.) 3. hirtulus Ueriii. 



9 Dekschilden , van terzijde gezien, met half opgerichte beharing (pi lo seU u s, q uad ridens 



en pici ta rsis) 10 



Dekschilden met zeer verschillende beklceding, doch altijd neerliggend 12 



10 Achtcrrand van het halsschild bijna rechtlijnig. Dekschilden met sterk naar achteren gerichte, 



stijve, bruine haren bezet; bovendien met eenc witte scutellairvleU en eenige verstrooide 

 witte scliubjes op den rug. Kort-eivormig, iets gewelfd; diepzwart, glanzig. Onderzijde 

 dicht wit bescbubd. Tarsen pckbrnin. Halsschild aan weerszijden met een bultje; van voren 

 ingesnoerd. Dekschilden met stipiiellijnen en gewelfde, rimpelige ttisschenruimten. Lengte 

 2-J — 2i mm. Op zonnige, zandige terreinen; in 't voorjaar. Door Bedel uit Holland (coll. 

 Stierlin') o|igegeven 2), ook in de duinen van St. (Inencin in Noord-Frankrijk. 



6. pilosellus Gylh. 



Achtcrrand van het halsschild aan weerszijden uitgebogen en in *t midden dricliockig tegen 

 liet schildje gericht. Dekschilden belialve de iets opgerichte, zwarte haartjes, bovendien met 

 eene laag scliubjes bedekt of lijn, neerliggend behaard 11 



11 Dekschilden, evenals liet halsschild, behalve de vrij lange, iets opgerichte, zwarte bcliaring, 



ondicht, gewoonlijk vlckkig, met spits uitgetrokken, vale, wit- of geelgrauwc scliubjes 

 bedekt; om het schildje zijn de schubjes ruw, staan dichter opeen en zijn soms, evenals 

 op de middellijn en aan de zijden van het halsschild, meer geelachtig; de breede, vlakke 

 tusschenriiimten nabij het uiteinde met verheven korreltjes. Onderzijde en de pooteii vrij 

 dicht en gelijkmatig bcsclnibd. Zwart, de tarsen rocstkleurig. Halsscliild van voren sterk 

 versmald en ingesnoerd, met sterk opgerichten voorrand, aan weerszijden een duidelijk 

 bultje en met eene middengroef. Rij het $ het laatste sterniet met een langsgroefje tiisschcn 

 twee breede, stompe bultjes. Lengte 2J — 3 mm. Gemeen in velden, duinen en op onbe- 

 bouwde terreinen; op verschillende Cruciferen, vooral op Brassica-soorten. Soms 

 schadelijk aan wiiuerkoolzaad (Brassica napus); zij kruipt in Juni uit de pop. 



(borraginis Gylh., nee F.; pallidactylus Mrsb.) 7. quadridens Panz. 



Dekschilden, behalve de korte, maar duidelijke, halfopgerichte, zwarte beharing, bovendien 

 uiterst lijn, neerliggend, ondicht, bruingrijs bcliaard, daardoor eenigszins kaal toeschijnend; 

 soms ooU in de stippellijnen met kleine schubhaartjes ; tussclienruiinten rimpelig-bestippeld , 

 aan het uiteinde met scher|ie raspkorrcltjes; zwart, eenigszins glanzig. Epimeren van den 

 nietathorax en veelal de pleurae van den prothoras en eene scutellairvlek dicht geelgraiiw 

 bescbubd. Tarsen roestrood. Snuit tot nabij het uiteinde bestippeld, op het basale L;cdeeltc 

 met 3 kielvormige langslijnen. Halsschild vrij diep bestippeld, met opgerichten voorrand, 

 verdiepte middellijn en aan weerszijden een ontiiiidelijk bultje. Lengte 2j — 2* mm. Oji 

 verschillende Cruciferen, als: Sisymbrium Alliaria, Erysimum en Brassica. 



1) Abioseicpisai» iutusacbni 2eker iiif't dt' vuediiigspluul. 

 -) K iay djarviiii gL'ene iiilaild-ilif exciuplareil. 



