T.XXN'I. ("UKCUI.IONIDAE. - 76. Ckutiiokriiynchvs. 683 



Nuaci lier dcUsdiiklcn aan de basis, achter liet scliildje, nitgeliolii. llalsscliild riiiipcli}; bcstippekl ; 

 met een clie|) srocljc vóór het scliikljc, dat zicli naar voren in eene duidelijke, doch niet 

 zeer diepe niiddengroet' voortzet. Zwart; de deliscliiklen lijn, wolkig, grijs en bruin bebaard; 

 cpimeren van den niesotborax, op bet van boven zicbtbare topgedeelte, dicht witorgcelwit 

 beschnbd. Onderzijde overigens weinig diclit witacbtig bescbnbd. Bij liet rf bet pygidiinn aan het 

 uiteinde niet eene kleine insnijding. Lengte aj -2k mm. Niet inlandscb. In Noord-l''raiikrijU 

 bij Rijssel (I'ae c u Ie iit u s C.ylh.) 



34 llalsschild niet eene over de gclieele niiddellijn doorloopeiule dwarsgroel' 35 



llalsschild met eene op het midden onderbroken iniddeiigroeF. Zwart; de bovenzijde vrij 

 duidelijk grijs behaard; de onderzijde dichter witacbtig bescbnbd. Dekscliilden met lijne 

 stippellijiieli ; de tusscbeiiruiniten tamelijk lijn en diclit dwarMimpelig. Deze soort gelijkt op 

 zeer kleine exemplaren van p Ie n ros t i gma, doch onderscheidt zich doordat bet llalsschild niet 

 doorloopend gegroeid is, de stippellijnen der dekvcbilden smaller zijn, de bestippeüug lijiier 

 en bet scluibkleed der epimeren van den niesotborax minder dicht is. Lengte i'j — 2 min. In 

 grasvelden op C r u cifere 11. Niet iiikindsch. Deze soort zou, door Dr. O. Schnehlcr ,o\i\Ki 

 eiland Borknm gevangen zijn. . (grise us Cli. liris.) 



35 Epimeren van den niesotborax dicht wit ol' geelwit liescliubd, daardoor is aan weerszijden 



eene lichte vlek tnsscben llalsschild en dekscliilden zichtbaar. Tarscn zwart. Zwart; bovenzijde 

 lijn grauw behaard, veelal om bet schildje en aan de basis van het llalsschild met enkele grovere 

 haarschubjes. Onderzijde wit oF geelwit-, de gehcele plcurac van nieso- en mctatborax meestal 

 in 't oog vallend dichter dan de rest bescbubd. Halsscbild grol' en diep bcstippeld, met ceue 

 diepe middciigrocl' en een klein bultje aan weerszijden, nekschilden met diepe stippellijnen 

 en sterk rimpelig bestippelde tnsscbenrnimten. Een klein, niet volkomen uitgeklenrd exemplaar, 

 licct't donker kastanjebruine dekscbilden en pootcn. Bij het $ het laatste sterniet met een 

 llauwen dwarsindruk, bij bet J met eene duidelijke groei' tnsscben twee scherpe bultjes. 

 Lengte 2 — 3 mm. Overal gemeen op verschillende Crucil'eren; de larven veroorzaken 

 galachtige aanzwellingen in bet bovenste gedeelte van den wortel of aan den stengelvoet; 

 soms bevindt zich slechts eene enkele larve in eene gal, doch ook wel 10— 25 larven in een 

 galcoinplex; volgens TascJ:cnberg zijn zij meestal eerst in October en November volwassen, 

 waarna zij in den grond verpoppen , om als kevers in bet volgend voorjaar de bloemen te 

 bezoeken, waarvan zij de bloembladen en later de jonge bauwen at'knagen. Vooral werd 

 deze soort op allerlei koolsoorten en op Sinapis arvensis waargenomen; April — Sept. 



(sulcicollis Gylh., nee Payk.) 18. pleurostigma Marsh. 



Epimeren van den niesotborax, evenals de rest der onderzijde, slechts zeer dun met witgrauwe 

 scluibjes bezet. Bovenzijde uiterst lijn, veelal onduidelijk grauw bebaard. Tarsen bij bet type 

 donker, bij ab. c. alliariae II. liris. (_inoniat:is Waterli.) geheel roestkleurig; bij overgangs- 

 vormen zijn de zolen der tarsen en de lobben van bet 3e lid roodbruin of roestkleurig. 

 Een niet geheel uilgekleurd exemplaar is grootendeels donker kastanjebruin. Overigens gelijkt 

 deze soort op pleurostigma, doch is bet halsscbild vlakker en iets meer kegelvormig. 

 Lengte 2è — 3 mm. Op Sisymbrium Alliaria, vooral in het voorjaar. Het type (met 

 donkere tarsen) bij St. Pieter, Meersscn en Valkcnberg (Limburg), ook in België i). De 

 ab. c alliariac, met overgangsvormen, meermalen bij den Haag en ook bij Arnhem en 

 Nijmegen 19. Robertii ('rylli. 



36 Acbierdijcn, evenals de voordijen, zonder eenig spoor van een tandje. Bovenzijde bijna even 



zoo dicht als op de onderzijde met smalle, witacbtige scluibjes bedekt, welke in twee laugs- 

 rijen op de tusschenrnimteii der diepe stippellijnen op de dekscbilden gerangschikt zijn. 

 Dekscbilden, tot aan de korte afronding van het uiteinde, met tamelijk paiallele zijden. 

 Halsscbild van voren sterk ingesnoerd, met eene ondiepe iniddengroef; in het midden der 

 zijden met een scherp dwarsbultje. Lengte ij — ij mm. Op Dra ba verna 2). Niet 

 inlandscb 3). In Westfalcn en bij CrcI'eld in de Rijnprov (nanns Gylh.) 



AcbterJijen gerand. Bovenzijde met fijne schubbaartjes bezet. Dekscbilden breed; de zijden 

 gelijkmatig-, het uiteinde sterk afgerond 37 



37 llalsschild zonder eenige aanduiding van een zijbnltje; breeder dan lang, niet eene langsgroef 



over het midden en boog opgericluen voorrand. Zwart; de boven- en onderzijde nagenoeg 

 even dicht met wit-grauwe of grauwe schubhaartjes bedekt, in de dwarsrinipclige tusscbeii- 

 ruimten staan ongeveer 3 tot 5 rijen schubhaartjes naast elkaar. De bekleeding der onderzijde, 

 vooral op de pleurae van den thorax, bestaat voor een groot deel uit breedere scbubjes. Bij 



1) Vulp-ns .1. Scliiilni'. die lii'l, dour l{:iln-rl in H.lpii'- üiild.'kl en diun- tlijlhiiliiil I.cm Ijnvi'ii, ly|.i' in lu-l Mu.,i'um Ir Sluckliulii 

 zatï, wordt :illiariae H. Bris. als var. van deze suurt boscliuMwd. 



2) 11VJ.ST vünd df£e sourl op A 1 \ s s u in ni u n t a n u in in Thiirinni-n. 



o) Hel uit HeeiUblede ujigej^even vxeni[ilaar was unjuiöt yedelerniinetTd en lirlinult Int C e u l 11 o r r li \ n c 11 i d i u s t 1 o r a I i s 



