6SS LXXVI. CuRCULioNiDAE. — • 76. Ceuthorrhynchus. 



I,iclianm smaller, niccr gestrekt. De 4e tusscheiiriiinite op de deUscliildcii met een sclicrp afstekende, 

 diclitcr wit beschnbde langsstrecp op de aciiterlielft 5^ 



53 De witte zijband op de dekschilden begint reeds op de 4c nissclienriiinite , daardoor loopt de 



bocluige middenband onafgebroken door en is met de sciitellairvlek vereenigd. Het midden 

 van den rug is, van terzijde gezien, evenals bij ni ela n os tiet ns, vlak zadclvormig inge- 

 drukt; de zijden der deksehilden zijn nagenoeg recht, naar achteren een weinig eonvergeerend, 

 met voor het uiteinde zijwaarts hoekig uitstekende builen en achter de schouders op de 

 5e tusschcnruimte iets uitgebogen. De grondkleiir van het schubkleed der bovenzijde is 

 verschillend; op de achterhclft der deksehilden, achter den uiiddenband, meestal licht witgrauw 

 met eenige scherpe, krijtwitte langslijnen; daarvóór veel donkerder, meestal zwaribruin; 

 veelal is ook de bovenzijde bruingeel, eerjigszins metallisch glanzig bescliubd. llalsschild 

 met eene scherp begrensde, wit bescludnle iniddcllijn en aan weerszijden met een, doorliet 

 zwartbriiine bultje onderbroken, langsband. De wit beschiibde niiddenband op de deksehilden 

 is scherp aangeduid en niet onderbroken, hij reikt reeds op de 5e tusschenrnimte over het 

 midden en gaat dan, onder een hoek, in den zijrand over. Achter de scntcllairvlek bevindt 

 zich eene zeer scherpe, reclithoeliige, dmikere naadvlek; vóór en achter den middenband staan 

 eenige korte, niet scherp begrensde bruine langsvlekjes. Deze soort is gemakkelijk te her- 

 kennen aan den scher|)en, dicht wit beschnbden, onafgebroken doorloopcnden middenband 

 en de evenzoo dicht wit beschubdc langsscrepen daarachter op enkele iiisschenruiniten. 

 Lengte 2I mm. Vermoedelijk op Ac hi II ca ui i 1 1 e fol i u m. Deze Znid-Eunipeesciie soort, 

 weike, volgens Schnl/zc, in West-Frankrijk tot in Bretagne voorkomt, werd eenmaal bij 

 Runde nabij Maastricht, Juli, gevangen 30. molitor (".ylli. i) 



De witte zijliand op de deksehilden begint eerst op de 5e tnsschenruimte; de bochtige midden- 

 band is op de 4e-, zeldzamer o|i de grens van de 4e en 5e tusschenruimten onderbroken en 

 derhalve niet met de scutellairvlek vereenigd; bij C. triangnlum, waar de middenband 

 nit los aaneenstaande, wit bescluibde vlekies bestaat, bevindt zich veelal op de 4c tnsschen- 

 ruimte ook een wit vlekje 54 



54 Halsschild ecnigszins trapezoidaal, aangezien de zijden van af de basis tot aan den voorrand 



geleidelijk gebogen zijn en slechts een klein zwart bultje vertoonen; tamelijk vlak; de 

 voorrand niet bijzonder sterk afgesnnerd en slechts zwak opgericht. Tweede lid van den 

 fnniculiis iets korter dan het eerste. Eene kleine, tamelijk korte en gewelfde soort, bij welke 

 tegen de zwarte, met grauw gevlekte, grondkleur van het schubkleed de wit beschnbde 

 teekening duidelijk afsteekt. De dwarsband op de deksehilden reikt op de 6e tnssclienruimte 

 nog juist tot aan het midden, is op de 4e tnsschenruimte veelal donker onderbroken en 

 bestaat int los aaneenstaande, dicht wit bescliubde vlekjes. De achterrand, de middellijn en 

 aan weerszijden eene nagenoeg rechte, van af den achterrand schuin naar biinien tegen den 

 voorrand gerichte lijn, wit beschnbd. Tweede lid van den funiculus iets korter dan het 

 eerste. Bij het ^ het anale sterniet met twee kleine, witte haarbosjes aan het uiteinde. 

 Lengte 2 — 2j mm. In grasvelden, vermoedelijk op Achillea millefolinm, zeldzaam; 

 den Haag, Katwijk, Velzen, W'ageningen en Valkcnberg. 



(vicinus Kraatz) 31. trianguluin Bohem., Brisout. 



Halsschild niet trapezoidaal, de zijden meer opvallend hoekig, doordat het zijbnlije veel meer 

 ontwikkeld is; de voorrand veel meer opgericht. Tweede lid van den fimiculus aan het 

 eerste gelijk, liet schubkleed op de bovenzijde is bruinachtig, geelbruin, zwart en wit. 

 Deze soort herinnert zeer aan molitor, doch onderscheidt zich gemakkelijk doordat de 

 wit bescluibde zijband zich op de 5e tusschenruinite , onder een scherpen hoek, een eind naar 

 voren voortzet en door de 4e-, zeldzamer door een gedeelte van de 4e tnsschenruimte, 

 van de scutellairvlek gescheiden blijft; bij molitor daarentegen loopt de zijband van af 



Buven^enoemde , zeer giiede, hesdirijviiif; v;mi C. iii u 1 i I o r Gylli-, door .1. Sihtillzv (Deulscb. Ent. /eils. 180(1, blz. 270) 

 (gegeven, pasi Yülküinen üp lli-t eM'iii])!;iar uil Bumli' i-ii is in. i niet anders dan wat Seiftlilz (l-'auna Balliea. 1H91, bU- 020) 

 in zijne, wel is waar zeer liorie, beselii'ijvin^ van molitor Scb. (Gylb.) bedoelt. In de beide liesclirijvingen is liel de 

 onaigebrolien . doorloopellde, dieht wit besebubde iniddeiibaiid die voor de soort karakteristiek is. In de Deutselie EnI. Xeils. 

 lïStlr» biz. ^liVl bespreekt Sthlillzt' tie door Sciillitz gegeven beselinjvilig van i]. in o I i t o v Seb. (t r i a n g ii 1 u in Seh.) en 

 noemt deze suori I r i a n g u 1 u ni Bob. = e li r y sa n t b e ni i (lerin. tm o 1 i t o r Seb.. Seidl), dns die inel niet onder- 

 broken dwarsband Volgens Scliiillic (b e. IS05, blz. 208) nu zou St'iillil:: de gewoonhjk als molitor geduide soort — 

 !■ Il r y s a n I 11 e ni i r.ylli. en omgekeerd c b r y s a n I b e in i Gylb. — molitor Seb. noemen. Deze eonelusie is mij, in 

 verband niel de in 1S90 door Stliiil[:,e gegeven besebnjving van molitor (^vlb , iiiel reeb! duidelijk ; ware zij juist, dan 

 zou derhalve de soorl met onalgebroken. doorbiojiendeii middenband niet molitor maar e h r y s a n t b e ni i Gylb moeien 

 lieeten , dus ware de heselinjving door SiJi)illtc gegeven (I. e ISOO blz. 270) niet die van molitor, maar van e li r y s a n- 

 l tl e 111 i Gylb. volgens zijn eigen onderzoek in IK'.t.'i Vergelijken vvij nu verder wat Schliltzt' (1. c. 18'JG blz. 271) zegt van 

 C. t r i a 11 g u I u m Buliein. , Bris. (aan welke loeli nog synoniem moet zijn e b r y s a n t b e m i (^erm. , ni o I i I o r Seb., 

 Seidl., allioewel SchttlUc bet er niet bijvoi-gl), dan lezen wij dat de nii'ddenband op de 4e tuselienruimte rrt-hil donker 

 onderbroken is en uit /os aini<'i-inltianili' , diilit vvil be-ebubde vlekjes beslaat. Vit een en ander volgt dus m. i. duidelijk, 

 dat de beselirijving van molitor Seb. (Gylb) door Srhililz zeer juist is en deze soort volstrekt niet t r i a n g u I u in 

 Bob. (e II r y s a u 1 b e ni i Gerin) mag beften, G. l r i a n g n 1 u in Bob. en c li r y s a n l b e ili i Gylli. (nee Geriii ) zijn m. i. 

 [wee goede soorten, die door Itiiltt duididijk oiiderselieiden zijii. 



