694 LXXVI. CuRCULioNiDAE. — 80. Rhinoncus. — Si. Amalus. — 



83. Phytobius. 



scliiilijcs bespikUcId. Zwart; sprieten en puoten rooilbruin of rnestkleiirig. Onderzijde en zijtien 

 v;in liet balssdiild dicht, witaelitit; beseluibd. Lengte 2i — 3I min. Op voeiitige plaatsen, gemeen ; 

 op verschillende I' o 1 y gon ii in-suurten en op Runiex o b t iis i fol i us, in welker stengels, 

 volgens Biiddelnri;, de larve leel't (nmbellae F.) 3. pericarpius l.. 



Halsschild met een scherp zijbnitjc en eene duidelijke niiddeiigroet'. Tusschenruinitcn op de 

 dekscliilden in 't oog vallend breeder dan de stippellijnen. Deze soort gelijkt overigens zeer 

 op pericarpius, doch vcrtoonen de dekschilden geene in 't oog vallende, witachtig beschiibdc 

 sciitellairvlek, doch deze is llanw en vaal; daarentegen is eene strook langs den gebeelen naad 

 dof en dicht grauw oF gccigrnnw bescluibd; ook zijn de 2 ol' 3 buitenste tiisschenriiiniten 

 en de onderzijde aldus bescluibd. Pygidinm, evenals het grootste gedeelte van de boven- 

 zijde der dekschilden lijn roestkiciirig- of gcelachtig-granw of grauw, vlekkig beschubd. 

 Sprieten en pooten roodbruin, bij licht gekleurde exemplaren geelroodachtig. Lengte 3 — 3^ nnii. 

 Op vocluige plaatsen, verbreid en niet zeldzaam; op Polygonuiii ain i)h i b i ti ni en 

 nodusuni. Volgens Kult eiih ach leeft de larve in de stengels. 



(suturalis Oliv., gramineus I5edel) 4. inconspectus Merbst. 



5 Scapus en schenen, soms de geheele pooten rood. Snuit zoo lang als de kop. Langweriiig-ovaal ; 

 zwart, minder uitgeklenrde exemplaren pekbruin. Onderzijde dicht wit of geelwit beschubd, 

 het pygidinm donker. Dekschilden met eene dicht wit- of geelachtig bescliubde scutellairvlek, 

 eene witachtige laugsvlck nabij het uiteinde op den naad en bovendien met de, veelal llauwc 

 aanduiding van een, uit afzonderlijke schnbvickjes bestaanden, dwarsband in het midden, of 

 wel met eenige dwarsvlekjes. Halsschild weinig verbreed, eenigszins kegelvormig, grof en 

 dicht bestippeld; met eene middengroef, vooral op de achterhelft. Lengte i*— 2}, mm. Op 

 vochtige plaatsen, op Pol ygon 11 m-soortcn. Verbreid en niet zeldzaam. De larve, volgens 

 BiidJeberg, in de stengels van P. ani|iliibinin en bydro|)iper. 



(snbfasciatus Gylh.) (? perpendicularis Reich) 5. guttalis Grav. 



Scapus en het grootste gedeelte der schenen zwart. Snuit langer dan de kop. Tamelijk gestrekt, 

 zwart. Onderzijde en pygidinm (iju en gelijkmatig, witachtig beschubd. Dekschilden op de 

 achterhelft met een gemeenscliappclijkcn, uit witte scluibvlekjes gevorniden, lialf-cirkelvormigen 

 dwarsband; veelal ook eenige witte schubvlekjes aan de basis, aan de zijden eu aan het uiteinde. 

 Halsschild bijna zoo breed als lang; zeer tjicht, rimpelig bestippeld; de niiddellijn en de 

 zijden witachtig bescluibd. Lengte 2J — 3! mm. Langs oevers, op Pol ygon 11 m am|iliibinm. 

 Zeldzaam; Arnhem, Brummcn eu Maastricht. In de Rijnprov. bij Crefcid. 6. albiclnctus Gylh. 



81. Amalus Schönh. 



Dit genus is navcrwant aan Rhinoncns, doek ondcrseheidl ziek vooral door den 

 6-iedi°en funiciiltis. Snuit lang en dun , ongeveer 6-maal zoo lang als breed; jceinig 

 bestippeld , van voren glanzig. Oogen iets gewelfd. Halssehild breeder dan lang , naar 

 voren eenigszins versmald; zonder zij bultje. Scliildje zeer klein., nauwelijks ziehtbaar. 

 Dekschilden korteivormig , matig gewelfd; aan de stompkoekige sckouders duidelijk 

 breeder dan ket halssckild; nauwelijks de helft langer dan te samen breed; aan het 

 uiteinde elk afzonderlijk afgerond , het pygidium onbedekt latend. Prosternurn zonder 

 snuitgroef, van voren niet uitgerand; vooreo.xac dicht aaneenstaande. Dijeti ongetand. 

 Klauwen met een tandvormig aanhangsel aan de basis. Lichaam kort-eivormig , slechts 

 'weinig beschubd. Gevleugeld. 



J'an de 2 Europeesche soorten komt i /// lYedcrland voor. 



Zwart, onderzijde witachtig bescluibd. Sprietworiel en pooten rood. Dekschilden zelden geheel 

 zwart, gewoonlijk aan het uiteinde of wel geheel roodbruin; met diepe stipiiellijneu , wier 

 stippels aan de basis groot zijn; tusscheiirnimten smal en ellen, even als het grof en dicht 

 bestippeldc halsschild met zeer lijne witgrauwc haarscluibjes bestrooid; de naad ictsdichter- 

 en eene scutellairvlek dicht wit bescluibd; veelal de gehcclc naad dicht wit bescluibd. Lengte 

 il -2i mm. Op vochtige plaatsen, tusschen gras, vooral in bossclieii. Verbreid, doch vrij 

 zeldzaam fscortilluin Herhst) 1. haemorrbous Hcrbst. 



82. Phytobius Schönh. 



Dit genus is naverwant aan Rhinoncus en Amalus. Van eerstgejioemd genus 

 onderscheidt het zich door den 6-lcdigen funiculus en de dichter bijecnstaande vooreo.xac, welke 

 hetzij aaneenstooten of iets van elkaar gescheiden zijn ; van A m a l u s doordat de snuit korter 



