69S LXXVI. CUKCULIONIDAE. — 84. BaRIS. 



sprictgrocvcn. Halsscliihl zoo lang als- of langer dan aan de basis breed , naar voren 

 7'ersinald. Schildje klein, rondaeh/ig. Dekscliilden langwerpig, zoo breed als- of slechts 

 weinig breeder dan het halsschild ; aan den schouder door de epimercn van den meso- 

 thorax schuin afgesneden {Fig. 121 //l, aan het uiteinde stonip-afgerond, het pygidium 

 onl>edekt latend. Prostertium van voren meer of minder uitgerand. Voorcoxae uiteen- 

 staande. Poolen kort en krachtig. Schenen aan den binnen-tophoek met eene zijwaarts 

 gerichte , eenigszins haakvormige eindspoor. Voorlaatste tarslid z-lobbig , breeder dan de 

 voorafgaande leed/es Klauwen ongetand , vrij ; bij de niet in ons gebied 'ooor komende 

 B. timida Rossi {nitens P.) de kleine klatiiven aan de basis schijnbaar aaneengegroeid. 

 Lichaam langiuerpig-elliptisch , lang7verpig-eirond of ovaal ; iets ge-welf d ; meestal glad, 

 bij uitzondering mei weinige fijne schubhaartjcs of schubvlekjes bedekt. Gevleugeld. Bij 

 het i is de snuit iets dikker en dichter en duidelijker bestippeld dan bij het % ; ook is 

 het achterlijf over liet midden van de basis ingedrukt. 



De meeste soorten , nl. die met metaalkleuren , leven op Cruciferen (o. a. op kool- 

 planten') en wilde Reseda ; enkelen vindt men op Com pos i te n en Chenopo di ac eccn ; 

 de niet in ons gebied voorkomende B. timida Rossi sou op Alali'ac eeë n voorko)nen. 

 Het S maakt met den snuit een gaatje en legt daarin een ei. 



De larven leven en ondergaan hare metamorphose in den voet der stengels of boven 

 in den wortel ; die aan koolstengels veroorzaken galachtige uitwassen en overwinteren , 

 terwijl de kevers in Mei te voorscJüjti komeji. 



Bij gevaar houden de kevers zich als dood, doordat zij den snuit en de poolen tegen 

 het lichaam aandrukken. 



De larve, pop en levenswijze van B. morio werden door Buddeberg, de larve is 

 nog door Bach en Kaltenbach ; de metamorphose 'van l at i collis is door Dufour , de 

 larve en pop zijn door Taschenbcrg ; de larve, pop en levenswijze van cuprirostris 

 zijn door Buddeberg , de metamorphose is bovendien door Dufour ; de larve en pop van 

 coerulescens zijn door Taschenberg ; de larve, pop en levensivijze van lepidii door 

 Heeger i de larve en pop van picicornis [funetata) door vFrauenfeld beschreven. 



Van de ± 50 F.uropcesclie soorten komen 5 /;/ Nederland en 5 in het aangrenzend 

 gebied voor. 



1 Lichaam niet inctalliscli groen oï blauw 2 



Lichaam metallisch groen of blauw, of geelkopcrkicurig. Exemplaren welke mclanisme vertoonen 

 zijn op de onderzijde gedcelielijk mctaalklenrig 5 



2 Tusschenruiniten der dekscliilden met eene rij van meer of minder in de breedte omwikkelde 



stippels; op het verecnigingspmit van de 5e en 6e der krachtige langsstrepen met eene 

 duidelijke buil. Halsschild diclit met grove, diepe navelstippels bezet; de basis aan weerszijden 

 uilgebogen , tegen het schildje eenigszins uitstekend. Elliptisch, zwart, eenigszins glanzig; onnit- 

 gekleurde exemplaren roodbruin. Lengte 3 — i^X mm. Op dorre plaatsen; in de stengels, vooral 

 nabij de wortelbasis, van Artemisia v u 1 ga ris. Niet inlandsch 1). In de Rijnprov. bij Crclcld 

 en Diisseldorf; ook in Oldenbnrg (artemisiae Herbst) 2) 



Tusschenruiniten der dekscliilden met eene rij van gewone, niet in de breedte omwikkelde 

 stippels 3 



3 Dekschilden zwart het laatste derde gedeelte rood ; voor het uiteinde met eene duidelijke buil, de 



tnsschenruiinten der scherpe langsstrepen met eene fijne stippelrij. Lichaam overigens zwart, ook 

 de sprieten en pooten donker. Halsschild vrij dicht met ovale stippels bedekt , njet eene meer 

 of minder duidelijke middelliju. Lengte 2i -3 mm. In vochtige grasvelden, langs slooten ; 

 op 1'ulicaria dysenterica, de larve leeft iu den stcngelvoet. Niet inlandsch. In Noord- 

 Frankrijk, Engeland en Duitschland (analis Oliv.} 



Dekschilden, evenals liet overige lichaam, geheel zwart; zonder duidelijke buil voor het uit- 

 einde, liasis van het halsschild bijna recht , tegen het schildje ternauwernood merkbaar uitstekend. 4 



4 Dekschilden achter de basis meer of minder duidelijk in de breedte ingedrukt; met vrij diepe 



langsstrepen en duidelijk, nagenoeg in rijen, bestippelde tirsschenrninuen; aan de basis van 



1) De oi.gave van Jn,- suurc al^ iiilaiid» li 111 dr « liuii«,luir,-ii. ilKr.i) %vas (.lijiii,! , dciu.'lijki- .■\i'iii|.l,iivii lil.-k.'ii lul I a 1 1- 



Lullis Mrsli. Il- h.-luji.rpii. 

 ::) Hl-I vuüikiimni van B. li ni 1 d a Itussi (11 i 1 .■ 11 s !'".) 111 uiis f;i-ld.-d is £i-»t UMjI-daililii; De d.jur lUuh uil Ak.-ii en Diissuldui 1 



venindde B. n i l e n s 1'., Inj welke de dek^eliilden ;;rueii iiiiideii £ijn, is uiigelwijleld eene geheel andere süurt. 



