LXXVI. CUKCULIONIDAE. — 84. BaKIS. 699 



de 3c en 7e tusscliciiriiimtcn vccl;il met een klein geel- ol' wit behaard vlekje. Ilnl.sscliilii uiterst 

 diclit en eenigszins rimpelig bestippeltl , met eene glanzige, onbesiippelde, iets verlicvenc 

 midilellijn. Geheel dofzwart; de tarscn , zeldzamer üuk ecu deel der sclienen of zcll's een 

 grüoter gedeelte van de pooten roodachtig. Bij minder goed nitgekletirde exemplaren is het 

 uiteinde \ler deksehilden meer of minder gcehiclitig. Lengte 2^—3) nnn. 0|) dorre, zandigc 

 plaatsen; op Reseda lutcola, de larve leeft in den stengclvoet. Niet inlandscli. In de 

 Rijnprov. bij Aken en Creleld; ook in Westlalen (morio Bohem.) 



Deksehilden zonder normalen indruk achter de basis; met scherpe, naar het uiteinde lijnerc 

 langsstrcpen en brcede, vlakke, cenigszins in rijen bestippelde tusschenrnimtcn ; zonder haar- 

 vlekjes aan de basis. Ilalsschild ofschoon eenigszins veranderlijk, steeds over de schijf zeer 

 liin, verspreid en spaarzaam, van voren en vooral aan de zijden grover en dichter bestippcld. 

 Lichaam sterk lakglanzig-zwart. Lengte 2^ — 3* mm. Op verseliiilcndc C r 11 ei fe re n, o.a. op 

 Bra ssica-soorten' en Raplianus R apha n is truni ; de larve leeft in de stengels en werd 

 o.a. waargenomen in die van kool, bloemkool, kool-, mosterd- en oliezaad en zelfs van 

 Cbcirantluis Cliciri. Verbreid en op vele plaatsen niei zeldzaam. 



(picina Germ., absinihii Panz., glabra aiict.) i. laticollis Marsh, i) 



5 Lichaam lang gestrekt en zeer smal; fraai blinkend lichtgroen 2); de snuit en de pooten meer of 



minder roodkoperklciirig, de sprieten en tarscn eenigszins roodbrtiinachtig. Ilalsschild naar voren 

 sterk kegelvormig verlengd, uiterst lijn en verspreid bcstippeld; de omgeslagen zijden met 

 duidelijke, ronde, verspreide stippels. Deksehilden met lijue langsstrcpen en nagenoeg onbe- 

 stippelde, vlakke tusschenruiuuen. Lengte 2è— 3i mm. Op verschillende Cr u ei feren , o.a. 

 op Diplotaxis, Brassica, Erysininm; de larve leeft in den steugelvoct, o.a. van 

 kool. Uitsluitend in de omstreken van Maastricht 3) gevangen. Juni, Jidi. 



(? viridi-sericea Gocze) 2. cuprirostris 1". 



Lichaam ovaal, langwerpig-cirond of elliptisch , de deksehilden hoogstens tweemaal zoo lang als 

 bet breedste gedeelte te zamen breed. Halsschild diridelijk bestippeld 6 



6 De omgeslagen zijden van het halsschild zeer grof bestippeld, de stippels gedeeltelijk tot grove 



langsrimpels versmolten. Tusschenrnimtcn der strepen op de deksehilden zeer lijn in rijen 

 bestippeld 7 



De omgeslagen zijden van liet halsschild gewoon bestippeld; de stippels meer rondachtig, niet 

 tot gewone langsrimpels versmolten. Halsschild bestippeld li 



■j Deksehilden langwerpig-eirond; achter de schouders, vóór het midden , in 't oog vallend afgerond- 

 verbreed ; de schouderlniilcn onduidelijk ; de tiisschenruimten ongeveer tweemaal zoo breed als de 

 scherpe langsstrcpen. Halsschild smal, iets langer dan breed; verspreid en weinig grof bestippeld, 

 de stippels eenigszins ovaal. Donkerblauw, soms iets groenachtig bijgemengd; de kop, sprieten 

 en pooten zwart. Lengte 2|— bijna 4 ram. Vooral op vochtige plaatsen en langs oevers; op 

 Nasturtium amphibium en sylvestre, ook zon zij op Lepidium latifolium 

 voorkomen. Verbreid en op vele plaatsen niet zeldzaam 3. lepidii Germ. 4) 



Deksehilden elliptisch; achter de schouders, vóór het midden, bijna niet verbreed ; de schouder- 

 builen glanzig, uitpuilend; de tusschenruimten minstens driemaal zoo breed als de fijne, aan 

 de zijden gedeeltelijk nagenoeg uitgcwischte, langsstrcpen ; met eene enkele, zeer fijne stippclrij, 

 welke bij de ab. e. chloris Gylh. (nee Panz.) ontbreekt. Halsschild zoo breed als lang, naar 

 voren versmald; weinig grof, ongelijkmatig, verspreid bestippeld; de stippels zijn naar voren 

 gedeeltelijk langwerpig; met eene gladde, onbestippelde middelliju, alsook ccne gladde plek 

 aan weerszijden aan de basis nabij de achterhoeken. Deze soort is zeer veranderlijk in 

 kleur, lichter- of donkerder blauw- of groenaehtig, zeldzamer bronzig-groen of eenigszins 

 violetacbtig; meer of minder glanzig; kop en pooten zwart. Lengte 2^ — 4 nim. Op 

 verschillende Cru ei feren. De larven werden o.a. waargenomen in den stengelvoet en de 

 bovenste worteldeelen van het koolzaad en zouden, o.a. volgens Taschcnbcrg, schadelijk 

 kunnen zijn; zij zouden het merg uitvreten, waardoor de planten kwijnen. Tuschciiherg 

 vermoedt dat liet J de eieren reeds in het begin van den herfst op wiuterkoolzaad en 

 winterraapzaad legt; de kevers overwinteren in de stoppels dezer planten en komen in liet 

 voorjaar te voorschijn. Hoe vreemd het ook moge schijnen, deze soort werd tot nog toe 

 niet in Nederland waargenomen. Zij komt overigens in de Rijnprov., Westfalen , Hanuovcr 

 en Oldenburg voor (chlorodia Bohem., pulcliclla Luc.) (c oe r u Ie sc e n s Scop.J 



1) Ik belwijfel zeer liet vuürkouieii van B. q u a d r ii t i c o 1 l i s Itulieiu. in Ui-l}iii= (Si. Josse len Nuodc). 



2) In Zuid-En ropa komen nog blauwe (var. xhiilit Iloli.) en püiidaelili};-ku|ierkleurige (var. itHhhihi Bris.) alwijkinnen voor 

 '.\) Wijlen de lieer Miitiriwcil vermeldde dat In] li . ii p r i r o s 1 r i s up wilde It e s e d a j^e\anjien liad , wal uii-et wijfeld uji 



eene vergiisinp berusl . 

 i) Dal deze soorl seliadelijk zuj zijn aan kuül.Mi. trien , berust naar liel seliijnt up eene verwarrin;; nlel t li l u r i z a ii ;. ül 

 f u e r u I e » c e n s. 



